
اعتصاب سراسری تهران به مناسبت هفتم شهدای 15 خرداد (1342 ش)
پس از دستگیری امام خمینی(ره) و وقوع قیام خونین 15 خرداد 1342، حوزههای علمیه عراق و نیز مردم شهرهای ایران حمایت خود را از امام و تنفر خویش را نسبت به اعمال وحشیانه رژیم شاه اعلام کردند و خواستار آزادی فوری رهبر نهضت اسلامی ایران شدند. در ادامه این اعتراضات، اعتصاب سراسری تهران در 21 خرداد 1342 به مناسبت هفتم فاجعه خونین 15 خرداد، ضربهای بود که رژیم طاغوت را درماندهتر کرد. همچنین مهاجرت علما و مراجع قم و مشهد و علمای سرشناس شهرستانها به تهران موجب شد که رژیم، دست به سیاست آرامسازی و تشنجزدایی زند و با آزادی رهبر نهضت اسلامی ایران، خشمها را فرو نشاند.
انجام عملیات فرمانده کل قوا در منطقه دارخوین در شرق رود کارون توسط سپاه (1360ش)
عملیات فرمانده کل قوا، خمینی روح خدا در حالی انجام گرفت که تا روز قبل، اسم دقیقی برای آن مشخص نشده بود و هنگامی که خبر عزل بنیصدر از فرماندهی کل قوا توسط حضرت امام منتشر شد، این عملیات به نام حضرت امام، نامگذاری شد. به دلیل واکنش سریع رزمندگان اسلام در عملیات غیرکلاسیک و چریکی، مناطق مختلفی از جبههها برای این منظور شناسایی و در نظر گرفته شد تا اینکه این عملیات در قسمت شرق کارون در جنوب دارخوین به اجرا درآمد. در عملیات فرمانده کل قوا، خمینی روح خدا، هماهنگی اصولی و کامل از ابتدای طرحریزی تا پایان عملیات بین یگان سپاه پاسدارانِ عملکننده رعایت شده. رزمندگان اسلام پاتک دشمن را خنثی کرده و مزدوران بعثی را در 21 خرداد 1360 به عقب راندند. در نهایت، رزمندگان اسلام پس از پیشروی و تصرف مواضع از پیش تعیین شده، به هدف نهایی عملیات که عقب راندن نیروهای دشمن به غرب کارون بود، دست یافتند.
تجزیه نور خورشید با بهکارگیری روشهای علمی (1855م)
در 11 ژوئن 1855م تجزیه نور خورشید برای نخستین بار در تاریخ تحقیقات نوین فیزیکی توسط دو دانشمند آلمانی به نامهای کییر شهوف و بونسون انجام شد. البته بحث تجزیه نور خورشید از روزگاران دور مورد توجه بوده است. نظریه ارسطو درباره رنگینکمان قدیمیترین نظریهای است که بعدها دانشمندان دیگر نیز با آن آشنا شدهاند. ابوعلی سینا، ابن هیثم و قطبالدین شیرازی دانشمندان مسلمانی هستند که با افزودن مطالبی بر نظریه ارسطو آن را به نحو قابل قبولی توجیه و تکمیل کردند، سرانجام کی یرشهوف و بونسون با استفاده از روش تجربی آن را ثابت کردند.
مرگ ارنست رادرفورد، فیزیکدان انگلیسی و پدر انرژی هستهای (1937م)
ارنست رادرفورد، فیزیکدان انگلیسی و پدر انرژی هستهای در 30 آگوست 1871م در شهر نلسون زلاندنو به دنیا آمد. وی پس از اتمام تحصیلات مقدماتی در زادگاهش راهی کمبریج در انگلستان شد و از سال 1919م به استادی فیزیک تجربی دانشگاه کمبریج دست یافت. رادرفورد در این هنگام، تحقیقات و مطالعات خود را در راه تجزیه و تحلیل تشعشعات رادیواکتیو متمرکز کرد. رادرفورد در اوایل کار تحقیقاتی خود، با انجام آزمایشی که فکر آن از خود وی بود، دو تابش رادیواکتیوی ناهمانند شناسایى کرد. وی اشعه اول را که تابشی با بار الکتریکی مثبت بود و به سهولت در مواد جذب میشد اشعه آلفا نام داد و اشعه دوم را که تابشی با بار الکتریکی منفی بود و تشعشع کمتری ایجاد میکرد اما قابلیت نفوذ آن در مواد، زیاد بود، اشعه بتا نامید. رادرفورد همچنین پس از چندی اشعه سومی را که شبیه پرتوهای ایکس بود و نافذترین تابش را داشت، پرتو گاما نامگذاری کرد. وی سپس قسمتی از اشعه صادر شده از عنصر رادیواکتیو رادیوم را در لولهای جمعآوری کرد و پس از بررسیهای فراوان، طیف هلیوم را که عنصر دیگر رادیواکتیو است در آن مشاهده کرد. رادرفورد در این آزمایش متوجه شد ذره آلفا، همان اتمهای هلیوم است. وی در سال 1908م به دلیل تحقیق در زمینه فعالیت تشعشعی عناصر، موفق به اخذ جایزه نوبل شیمی شد. بزرگترین دستاورد علمی رادرفورد در این سالها، کشف ساختار هسته اتم بود که این امر، دانش فراوانی درباره ماهیت ماده برای جامعه علمی به ارمغان آورد. او آشکارا بزرگترین فیزیکدان آزمایشگر زمان خود بود و به دلیل پژوهشهای طولانی درباره اتم به پدر انرژی هستهای شهرت یافت. ارنست رادرفورد سرانجام در 11 ژوئن 1937م در 66 سالگی درگذشت.