آورده‌اند که عیسی علیه‌السلام روزی بر جماعتی بگذشت. آن جهودان در شأن وی سخنان شنیع گفتند و عیسی علیه‌السلام ایشان را جز ثنا و محمدت هیچ نفرمود. یکی از حواریون سؤال کرد: ای پیغمبر خدا! این الفاظ شنیع را چرا به ثنا و محمدت مقابله می‌فرمایی؟ بر لفظ مبارک راند که: «کل ما عنده ینفق» هر کس آن خرج کند که دارد. چون سرمایه ایشان بد بود، بد گفتند و چون در ضمیر من جز نیکویی نبود، از من جز نیکویی در وجود نیامد.
جوامع الحکایات