دروازه‌بان‌ها همیشه به خودی خود منحصر به فرد هستند، حتی بعضی از آنها با هیبت و شمایل
عجیب و غریب مهاجمان حریف را به دردسر می‌اندازند. حالا فکرش را بکنید آنها با پوشیدن پیراهن‌هایی با رنگ‌های مختلف روی روح و روان بازیکنان حریف تاثیر می‌گذارند. روانشناسی رنگ‌ها در این باره می‌تواند همه چیز را ثابت کند. فقط کافی است تا به دهه 90 یا قبل از آن نقب بزنیم تا نوستالژی پیراهن‌های دروازه‌بان‌هایی مانند چیلاورت، بودو ایلگنر، کامپوس و دیوید سیمن برایمان زنده شود.
لویاشین، عنکبوت سیاه
یکى از نخستین پیشروان در این زمینه لویاشین، دروازه‌بان معروف فوتبال شوروى در دهه ۶۰ است که بسیارى از کارشناسان او را بهترین دروازه‌بان تاریخ
می دانند. او همواره لباسى یکدست سیاه به تن میکرد و به همین دلیل به عنکبوت سیاه ملقب شده بود. توانایى و استعداد او در مقابله با حملات حریف خارق‌العاده بود و مهاجمان رقیب تصور می کردند با انسانى روبه‌رو شده‌اند که 8 دست و 8 پا دارد. به همین دلیل این مهاجمان از اعتماد به نفس کافى براى مقابله با یاشین برخوردار نبودند و این دروازه‌بان استثنایى این توفیق را داشت که در بسیارى از مسابقات دروازه خود را بسته نگاه دارد. یاشین در 3 جام‌جهانى براى شوروى بازى کرد و بعد از خود دروازه‌بان بزرگى چون رینات داسایف را به جهان فوتبال معرفى کرد. ادوین فان درسار، دروازه‌بان هلندى منچستر یونایتد نیز از جمله مردان یکرنگ است که همواره لباس‌هایى یکدست به رنگ‌هاى آبى، زرد یا سبز به تن می‌کند. تیم وایس، دروازه‌بان وردربرمن نیز چنین وضعی دارد و در مسابقات فصل گذشته با لباس‌های یکدست صورتى‌رنگ در میادین فوتبال آلمان ظاهر شد.
ایلگنر و لباس میهمانی شبانه
لباس رنگارنگ بودو ایلگنر، دروازه‌بان آلمان که فاتح جام جهاني شد به لباس‌هایى که در میهمانى‌هاى شبانه به تن می‌‌کنند شباهت داشت، البته او در این زمینه تنها نبود. سرجیو گوی‌گوچه‌آ، دروازه‌بان آرژانتین که بعد از مصدومیت نرى پمپیدو در بازى با شوروى به دروازه‌بان ثابت این تیم بدل شد، لباس پرزرق و برق به تن میکرد که در سایه بخت و اقبالى که این پیراهن براى او به همراه داشت 4 ضربه پنالتى را در ۲ دیدار مقابل یوگسلاوى و ایتالیا مهار کرد هر چند آنقدر خوش‌شانس نبود تا پنالتى آندریاس بره‌مه را در مسابقه فینال نیز دفع کند.
رقابت سیمن و کامپوس
این طرح‌ها و رنگ‌ها در مقایسه با لباس‌هاى چشم‌نوازى که خورخه کامپوس مکزیکى در جام‌جهانى ۱۹۹۴ می‌پوشید جلوه‌اى ندارد. کامپوس با این هیات همواره در کانون توجهات بود و با توجه به اینکه قبل از انتقال به چارچوب دروازه مدتى به عنوان مهاجم ایفاى نقش میکرد این لباس‌ها جذابیت بسیارى براى او داشت. این لباس حریفان را آشفته و تمرکز و آرامش را از آنان سلب میکرد البته مکزیک نتوانست از مرحله یک‌هشتم نهایى بالاتر برود و با شکست مقابل بلغارستان در ضربات پنالتى حذف شد. دیوید سیمن انگلیسى در مسابقات یورو ۱۹۹۶ راه کامپوس را در پوشیدن لباس‌هاى رنگارنگ دنبال کرد هر چند خیلى زود تحت‌الشعاع لباس دروازه‌باني مانند شکرى الکوآئر تونسى در جام ملت‌هاى آفریقا قرار گرفت. او به همراه تونس به فینال این مسابقات رسید و عنوان بهترین دروازه‌بان جام را از آن خود کرد. برخى دروازه‌بانان نیز به خاطر عکس‌هاى فانتزى روى پیراهن‌هایشان به شهرت رسیده‌اند.
ناوارو و تصویر یک میمون
از جمله ناوارو مونتویا، دروازه‌بان آرژانتینى متولد کلمبیا که در بوکاجونیورز بازى میکرد. او پیراهنى می‌پوشید که عکس یک میمون در حال رانندگى روى آن حک شده بود. همتاى پاراگوئه‌اى او در ولزسالزفیلد یعنى خوزه لوئیس چیلاورت نیز با پیراهنى که عکس یک گاو وحشى و یک جادوگر اهل تاسمانى به صورت آشفته و درهم و برهم روى آن حک شده بود در میادین ظاهر می‌شد. در تقابل با این رنگ‌ها، نمایش‌ها و فخرفروشى‌ها برخى از این دروازه‌بانان خودشیفته انسان بزرگى چون الیور کان قرار دارد. این دروازه‌بان پرافتخار آلمانى در سال ۲۰۰۸ بازنشسته شد و در بازى خداحافظى او حدود
5هزار و۵۰۰ نفر از هواداران بایرن پیراهن‌هاى او را به مبلغ هر کدام ۱۵۰ یورو خریدارى کردند که پول آن تماما به خیریه اختصاص داده شد.