در میان درخواستکنندگان میزبانی، برزیل هم خواستار میزبانی بازیهای المپیک 2016 شده و هم میزبان جام جهانی 2014. البته آنها پیش از این در کسب میزبانی جام جهانی موفق بودهاند و اکنون در تلاشند تا پرچم بازیها را به خانه ببرند. در صورتی که برزیل موفق به این مهم شود، نهتنها نخستین کشور آمریکای جنوبی خواهد بود که میزبان المپیک میشود، بلکه چندین سال پیاپی چشم علاقهمندان به ورزش دنیا و اسپانسرها را به خود معطوف خواهد کرد. بیشک برزیل بدون حمایت بخش خصوصی قادر به برگزاری این رقابتها نیست. رئیس بخش مالی ستاد ریودوژانیرو برای برگزاری بازیهای المپیک میگوید: «برگزاری این رقابتها یک ضرورت برای شهر ما است».
اما جالبترین اظهار نظر درباره میزبانی ریو توسط «لوئیز داسیلوا»، رئیس جمهور این کشور هنگام بازدیدش از پارک المپیک لندن صورت گرفته بود. وی در حمایت از میزبانی پایتخت کشورش گفت: «برزیل تنها جمهوری موزها نیست. ما شایسته میزبانی بازیهای المپیک هستیم». وی ادامه داد: «چرا برخی فکر میکنند که برگزاری بازیهای المپیک یا هر رقابت بزرگ دیگر در دنیا حق کشورهای فقیر نیست؟ ما هم به میزبانی بازیهای المپیک امیدواریم، همان طور که به میزبانی جام جهانی فوتبال امیدوار بودیم».
با این حال ریودوژانیرو در میان رقیبان مبلغ کمتری را برای میزبانی بازیها ارائه کرده و این مساله شانس آنها را برای کسب میزبانی بازیهای 2016 کمتر کرده بود، اما پس از ارائه گزارش کمیسیون ارزیابی شانس ریو رو به فزونی یافت. کمیته بینالمللی المپیک هیچ انتقادی از برنامههای این شهر نکرد و بسیاری از کارشناسان مسائل المپیک این مساله را یک چراغ سبز برای ریو قلمداد کردهاند. به هر حال چه بخواهیم و چه نخواهیم ریودوژانیرو یا به طور کلی برزیل نامش با ورزش درهم آمیخته است. ستارههای فوتبال این کشور سالهاست که از جمله پردرآمدترین ورزشکاران دنیا محسوب میشوند و این روند تا جایی پیش رفته که صادرات ورزشکار توسط این کشور به یکی از ارزآورترین بخشهای صادرات بزریل تبدیل شده است.
در این راستا حمایت «سپ بلاتر» رئیس فیفا نیز از ریو شانس این کشور را 100 چندان کرده است.