ماهیت فوتبال هر کشور در دیدار تیم‌های بزرگش تجلی پیدا می‌کند؛ برای درک سرعت لیگ برتر جزیره تنها لازم است دقایقی از پیکار منچستر و چلسی را به تماشا نشست و دید که سرعت انتقال توپ با هیچ کجای جهان قابل قیاس نیست. ال کلاسیکو یعنی تبلور ستاره در قالب یک مصاف که بهترین‌های جهان در آن یافت می‌شوند و این به معنای غنای لالیگاست و این حکایت در میلانو و سایر داربی‌های نقاط فوتبال خیز جهان تکرار می‌شود اما گویی اینجا این تئوری رنگ می‌بازد. باز هم داربی، باز هم آغاز یک هیجان بی پایان و باز هم خیره شدن همه جامعه به مدت 90 دقیقه به ورزشگاه آزادی. با این وجود برآیند فوتبال ما در این بازی خلاصه نمی‌شود چرا که استرس و ترس از باخت چنان بر افکار مربیان و ساق‌های بازیکنان مستولی می‌شود که سایه سنگین تساوی همچون بختک بر سر آن سنگینی می‌کند. تاریخ می‌گوید داربی زیبا نیست، حرکات انفرادی بر کارهای گروهی چربش چشمگیری دارد و بر خلاف تبلیغات کر کننده این پیکار، در غالب اوقات نمی‌توان از دیدن فوتبال لذت برد. شاید دوقطبی بودن صرف فوتبال ایرانی منجر به خلق چنین معضلی شده باشد اما مگر در اسپانیا فوتبال چند قطبی است؟ پس اشکال در کجاست که داربی زیبا نیست؟ شاید آدرس دقیق‌ترش همان میل به نباختن باشد که برتری محسوسی به انگیزه پیروزی دارد.
پیشداوری‌های غالباً اشتباه
استقلال می‌برد؛ این را نه تنها هواداران افراطی این تیم که اکثر کارشناسان متفق القول تکرار می‌کنند چرا که عملکرد 8 هفته‌ای شاگردان مرفاوی به مراتب بهتر از همتایان قرمزپوش‌شان بوده است اما تاریخ داربی پر است از نتایجی که دقیقا بر عکس این پیشداوری‌ها رقم خورده است؛ از شکست 3 بر یک پرسپولیس در سال 74 گرفته تا پیروزی این تیم در سال 77 که کمتر کسی قادر به پیش بینی‌اش بود. از این رو باید داربی فردا را با این عینک به تماشا نشست؛ مصافی سوای همه دیدار‌های لیگ که عامل روانی قادر است پر رنگ‌تر از هر فاکتور دیگری تیم‌ها را به پیروزی نزدیک کند.
آرایش استقلال با 2 هافبک دفاعی
با استقلال شروع می‌کنیم. تیمی که بدون تردید ساخته و پرداخته امیر قلعه نویی است و حالا اریش روته مولر و صمد مرفاوی همان تیم را با تغییراتی جزئی، مدرن‌تر کرده‌اند؛ آبی‌ها دیگر نه دفاع 3 نفره دارند و نه با 2-5-3 موزه‌ای به سراغ رقبا می‌آیند اما هنوز گل‌های این تیم روی سانترهای بی نقص خسرو حیدری می‌روید و فوتبال آنها بیشتر از اینکه مبتنی بر نفوذ از عمق باشد روی جناحین استوار است. درباره ترکیب آبی‌ها می‌توان به یک چیدمان قطعی رسید البته به شرط آنکه مصدومان این تیم اجازه حضور در زمین را پیدا کنند. وحید طالب لو تا به حال 8 بار در داربی حاضر شده که آمار جالب 2 برد و 6 تساوی را بر جای گذاشته است، اگر خرافاتی باشید حتما رای به شکست ناپذیری این رکورد می‌دهید. در خط دفاعی بدترین حادثه ممکن در تمرین سه‌شنبه رخ داد؛ مصدومیت امیر حسین صادقی که یکی از ارکان دفاعی این تیم است در صورت مرتفع نشدن تغییراتی را در این منطقه به وجود می‌آورد. به نظر می‌رسد حضور بیک‌زاده، منتظری و شکوری در این خط 4 نفره حتمی باشد اما در خط میانی و در زمان ارنج کردن هافبک دفاعی باید شهامت مرفاوی را با یک جابه جایی سنجید؛ اگر کیانوش رحمتی و حسین کاظمی توأمان در زمین باشند یعنی استقلال با 2 هافبک دفاعی می‌خواهد کمر بند میانی‌اش را محکم‌تر از همیشه کند اما این ترکیب تا حدود زیادی از قدرت هجومی و همچنین فانتزی پسران آبی می‌کاهد. جانواریو و خسرو حیدری مردان قطعی مرفاوی در میانه میدان هستند. در خط حمله حضور مجیدی قطعی است و در غیاب برهانی شانس سید‌صالحی بیشتر از عنایتی و اکبرپور خواهد بود البته اگر مصدومیت این مهاجم تا روز جمعه
بر طرف شود.
ستاره آبی
خسرو حیدری بدون تردید نقش فراوانی در موقعیت‌سازی استقلال دارد. اگر جلال اکبری یا مجتبی شیری نتوانند این بازیکن را مهار کنند آن وقت خواهید دید که نفوذ‌ها و سانترهای او چگونه حمله وران آبی را در موقعیت گلزنی قرار می‌دهد، البته فرهاد مجیدی هم می‌تواند چنین نقشی را داشته باشد اما تاریخ داربی می‌گوید مجیدی مرد این بازی نیست.
غایب بزرگ
آرش برهانی 3 اخطاره است و این یعنی بهترین خبر برای مدافعان پرسپولیس که هرگز از حیث سرعت به او نمی‌رسند. امید روانخواه هم به گفته مرفاوی به این دیدار نمی‌رسد تا بهترین گلزن استقلال در 2 فصل اخیر غایب بزرگ داربی لقب بگیرد.
و اما پرسپولیس
وضعیت امروزی این تیم دقیقا همرنگ پیراهن‌شان است؛ برخلاف استقلال که کمتر مساله حاشیه‌ای (به واسطه مدیریت قوی آشتیانی) دارد سرزمین قرمزها آکنده است از اخبار نا امید کننده؛ کرانچار تا سه‌شنبه در تمرینات این تیم غیبت داشته است و تغییرات قطعی پس از انجام این مصاف آینده کادر فنی و همچنین مدیریتی این تیم را در هاله‌ای از ابهام قرار داده. از سوی دیگر نتایج ضعیف پرسپولیس مزید بر علت شده تا هواداران منطقی‌تر این تیم از هم اینک راضی به مساوی هم باشند. اگر چه پرسپولیس بیش از 1400 روز است از رقیب سنتی خود شکست نخورده اما به غیر از پیروزی در بازی رفت لیگ ششم در طول این مدت قادر به عبور از آنها نبوده‌اند و بعید به نظر می‌رسد با این وضعیت، تکرار آن پیروزی ساده باشد.
کدام ترکیب؟
این کار مشکل است که بتوانیم ترکیب قطعی قرمزها را حدس بزنیم چرا که در چند بازی آخر کرانچار جا به جایی‌های فراوانی داشته و از سوی دیگر یکی از پیش شرط‌های او برای بازگشت به تمرینات، دخالت نکردن در ترکیب مورد نظرش بوده است. بنابراین احتمال ذخیره‌نشینی دوباره شیث رضایی، علیرضا حقیقی و همچنین نبی‌الله باقری‌ها وجود دارد. استفاده از زوج مجتبی شیری و سپهر در قلب دفاع محتمل به نظر می‌رسد و علیرضا محمد و جلال اکبری مردان جناحین خواهند بود. عادل کلاه‌کج تنها هافبک دفاعی پرسپولیس است بنابراین در حضور او هم تردیدی وجود ندارد اما آیا باقری به این مصاف می‌رسد؟ در صورت حضور کاپیتان مصدوم او جلوتر از کلاه‌کج می‌ایستد و با توجه به تمرینات این چند روز به نظر می‌رسد میثم بائو در راست و هوار ملا محمد در چپ، مردان میانه میدان کرانچار باشند. فشار برای حضور خلیلی که سابقه طولانی‌ای در گل زدن به استقلال را دارد بیش از حد است و شاید آقای گل لیگ هفتم سرانجام در ترکیب اصلی حاضر شود اما بازیکن کناری او یکی از بین نوروزی، آرفی یا وسلی خواهد بود. با این وجود احتمال هر گونه جا به جایی در خط حمله وجود دارد و نمی‌توان به صورت قطعی روی این منطقه مانور داد. نکته ویژه این ترکیب عدم حضور حسین بادامکی است که به طور حتم از حساسیت روی سکو‌های قرمز می‌کاهد.
ستاره پرسپولیس
تا امروز کریم باقری ستاره بی‌چون و چرای پرسپولیس بوده و در صورت رد کردن مصدومیت شاید باز هم این لقب به او برسد اما واکاوی در داربی‌های گذشته می‌گوید با اینکه او هرگز بازنده داربی نبوده اما هیچگاه هم موفق به ستاره شدن یا گلزنی نشده است. هوار ملا محمد قابلیت‌های متمایزی دارد، بازیکنی که نه مهره‌های دفاعی استقلال از فوتبالش شناخت دارند و نه کادر فنی آبی‌ها طریق مهار او را بخوبی می‌داند. شاید کرانچار تا امروز به او میدان نداده بود تا از شاه مهره خود در داربی پرده برداری کند. در صورت آماده بودن این ملی پوش عراقی حتما در انتظار درخشش او بنشینید.
غایب بزرگ
هیچ بازیکنی از پرسپولیس 3 اخطاره نیست اما همانطورر که در سطور قبل عنوان شد در صورت ادامه مصدومیت باقری او می‌تواند بزرگ‌ترین غایب این آوردگاه بزرگ باشد. دکتر زرینه در این باره می‌گوید: «بازی کردن کاپیتان یک نوع ریسک است و احتمال دارد مصدومیت او مزمن شود و تا یک ماه از اختیار داشتن او محروم باشیم». اما یادتان باشد در صورت شکست پرسپولیس، احتمال خروج کرانچار وجود دارد و شاید همین عامل سبب شود این مربی تن به چنین ریسکی دهد.
جایشان خالی است
در ترکیب 2 تیم مردانی هستند که همواره حضورشان در داربی مبدل به یک عادت شده بود و یا آنقدر نامی بودند که همواره ستاره این بازی ویژه لقب می گرفتند. علی کریمی که در دوبازی فصل قبل عامل گریز پرسپولیس از شکست بود قطعاً مهم ترین غایب داربی شصت و هفتم است و علی واحدی نیکبخت که تقریباً 10 سال در همه داربی ها حضور داشته مجبور است این بار از ال سی دی خانه اش شاهد این دیدار باشد. پیروز قربانی هم چنین وضعیتی را در جمع آبی‌ها دارد، کاپیتانی که همواره یکی از ارکان دفاعی استقلال در داربی های پیشین بود. البته باید اشاره ای هم به نام امیر قلعه نویی کنیم. مردی که رمز نباختن به پرسپولیس را بهتر از هر مربی دیگری می داند.
کرانچار
با توجه به انگیزه و پتانسیلی که دارم تمام تلاش خودم را انجام می‌دهم تا به هدفم برسم. می‌توانم بگویم به احتمال 65 درصد می‌توانیم استقلال را شکست دهیم. البته استقلال نیز تیمی بسیار حرفه‌ای و خطرناک است. پرسپولیس از امروز دیگر بحران ندارد چون دیگر نه من و نه بازیکنان تحت فشار نیستیم و برایمان فقط داربی مهم است. دوست دارم یک سال دیگر در پرسپولیس خدمت کنم و برایم فرقی ندارد که پس از داربی چه تصمیمی درباره من بگیرند.
مرفاوی
در فوتبال هیچ چیز قابل پیش‌بینی نیست. درست است که این بازی شرایط خاص خودش را دارد، اما ما سعی می‌کنیم هر 3 امتیاز مسابقه را به‌دست بیاوریم. باید بگویم شرایط بحرانی پرسپولیس قبل از شروع مسابقه نمی‌تواند تعیین‌کننده نتیجه مسابقه باشد چون هر 2 تیم با قدرت وارد زمین می‌شوند. هر تیمی که تمرکز داشته باشد، می‌تواند برنده شود.