اینک مجال آن نیست تا «جریان» اصولگرایی و بویژه برخی نعره‌های گوشخراش در این خیمه در قلم آید و به برخی افاضات و اضافات اشاره شود. با این حال شایسته هم نیست بر تیشه‌هایی که از سر کم دانی و با ولع رقابت، اصول را قصد و انصاف را لگدمال می‌کند نهیب نزنیم. پاره‌ای اوقات حسد به حقد بدل می‌شود و ما ناگزیریم «برادران» را گلایه کنیم. تیغ را مدت‌هاست از نیام کشیده‌اید كه از ضروریات قدرت‌خواهی است اما اینک چرا عبایتان را هم به کنار زده‌اید؟ آن هم به خاطر حماسه لبنان و از سر غضب! اینکه شما به لطایف الحیل انصاف و اصول را به ثمن قدرت معاوضه کنید و از هر شیوه‌ای برای تخریب احمدی‌نژاد مضایقه نه؛ و حامیان رئیس‌جمهور مکتبی و شجاع به نظاره بنشینند و چشم بربندند به تمام زور زدن‌هایتان و پوزخند‌های کریه «دیگران» که عرصه را برای تاختن جسته‌اند؛ آیین ما نیست. به ساده لوحی هم دچار شده‌اید و مقصود را زیر برف جست‌وجو می‌کنید. به روز ژست اصولگرایی می‌گیرید و شبانه گعده می‌بندید با دستور کار «نه احمدی‌نژاد2». «صلاح» حکم به سکوت می‌کند وگرنه بسیاری از تقسیم کارهایتان، تشریح ژست‌هایتان، تعریف پست‌هایتان و «ملاقات‌هایتان» با تیتر «کلاه گشاد بر سر برادران» روی دایره بود. خرده نگیرید اما معتقدیم قبای هم آوردی با احمدی‌نژاد بر تن‌تان بسیار گشاد است. اگر مجال خلوت دارید - که ندارید - ببینید در این یک سال با خود چه کرده‌اید؟ چه کسی از تریبون رسمی، آشوب را توجیه حکومتی کرد و سر بر آستان عالیجناب سایید؟ آنکه به خاتمی نسخه غدیری می‌داد، چه کرد؟ «تسویه حساب» در کهریزک به اسم چه کسی ضرب شد؟ «دیوانه از قفس پرید» درباره رفتار عجیب چه کسی مصطلح شد؟
این افتضاحات به کنار؛ مخالفت شما با احمدی‌نژاد هم مختصاتی فراتر از یک رقابت دارد. رقابتی که عرصه‌اش به لطف خود احمدی‌نژاد نصیبتان گشته است. عصبانیت‌تان این روزها رنگ و بوی کمیک هم گرفته است. صدای دندان ساییدنتان از حماسه لبنان هم درآمد. ببینید ولع قدرت کارتان را به آنجا کشانده که برای تخریب سفر لبنان از سران فتنه مدد می‌گیرید تا با یک قیاس مضحک از جایگاه احمدی‌نژاد بکاهید! البته طبیعی است «نافهمی» عارضه فراگیر در میان شما شده است. بی خود سفسطه نکنید. احمدی‌نژاد فرزند ملت و جمهوری اسلامی است. هنوز مانده تا بفهمید کارستان احمدی‌نژاد را. البته شاید برخلاف همیشه این را فهمیده‌اید و چوب بی انصافی برداشته‌اید. «احمدی‌نژاد به لبنان نیامد؟!» تمام استنادش هم به این است که مردم لبنان به استقبال جمهوری اسلامی آمدند! این حرف، حماقت است یا ولع قدرت؟ آری به استقبال مظلوم نوازی و مقاومت و عدالت علوی آمدند اما در کنار بنیانگذار نابغه و رهبر عزیزمان، برای احمدی‌نژاد اشک شوق می‌ریختند. 5 سال تمام تلاش احمدی‌نژاد احیای اندیشه انقلاب بوده و هست. آن زمان که درون کشور جماعت سکولار و لیبرال دهان به فحاشی علیه رئیس‌جمهور باز می‌کردند، این دوستان مدعی چه کردند؟ احمدی‌نژاد یک تنه و تنها به پشتوانه رهبر حكيم انقلاب، نظام را از ورطه‌ای هولناک نجات داد. دوستان نه تنها همراهی نکردند که در امور جاری نیز تا توانستند مزاحمت ایجاد کردند، آن هم به دلیل کینه‌های شخصی. و اگر نبود رهنمود‌ها و عتاب‌های رهبری مشخص نبود همین دوستان چه بر سر دولت می‌آوردند. بارها رهبر انقلاب بر تشخیص اصلی و فرعی بودن مسائل تاکید کرده‌اند اما اگر قرار باشد به این توصیه عمل شود که دیگر بهانه‌ای برای تخریب احمدی‌نژاد ندارند.
5 سال است دیگر بار اندیشه جمهوری اسلامی از زبان رئیس دولت و با قدرت و شجاعت مثال زدنی بیان می‌شود و رئیس‌جمهور بدون کمترین توجه به ضروریات قدرت و پیشنهادات خارجی، فقط سخن از انقلاب می‌زند و در مقابل توهین‌های بی سابقه داخلی و خارجی را به تن می‌خرد.
بی سابقه‌ترین مواضع را در قبال استکبار و صهیونیسم اتخاذ می‌کند و البته عمل هم می‌کند. پرونده هسته‌ای ایران را به نماد مقابله با زورگویی بین‌المللی و همچنین تندیس تدبیر در مواجهه با زور تبدیل کرده است و جبهه‌ای جدید در مناسبات جهانی ایجاد کرده است. جبهه‌ای که از خاورمیانه تا آمریکای لاتین گستره دارد. برای اولین بار در تاریخ انقلاب اتحادهای بین‌المللی به سود ایران تدبیر می‌کند و همه ظلم را در مقابل خود متحد می‌کند و در این راه نماد مبارزه با صهیونیسم می‌شود، در مجامع بین‌المللی آمریکا و صهیونیسم را به چالش می‌کشاند و کار به آنجا می‌رسد که مقامات
تل آویو سخن از ترور احمدی‌نژاد به میان می‌آورند. احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور نظام جمهوری اسلامی به پشتوانه رهبر نظام اینک امید مظلومان جهان است. چنانکه سید حسن نصرالله در توصیف او می‌گوید: «من از شما که برادر و حامی عظیم مبارزان و مظلومان هستید استقبال می‌کنم. ما رایحه خوش امام خمینی(ره) را از وجود شما استشمام می‌کنیم و نفس‌های امام خامنه‌ای را در وجود شما احساس می‌کنیم و در شما چهره ملت عظیم ایران را مشاهده می‌کنیم».
طبیعی است که لبنان آن حماسه ماندگار را از احمدی‌نژاد به یادگار بگذارد. «احمدی‌نژاد به لبنان نیامد؟» این حرف جماعتی است که تمام توان آن در یک مناظره تلویزیونی و در مقابل یک عنصر دست چندم فتنه نمایان شده است. البته مقصود تحقیر نیست چراکه این برادران زحمات فراوانی نیز در راستای دفاع از انقلاب و نظام کشیده‌اند و برخی نیز جانبازان سرافراز هستند. با این حال انتظار آن است که دوستان عزیز در ابتدا شأن خود و جایگاهشان را در قیاس با خدمات رئیس‌جمهور بسنجند و رفتارشان را با این سنجش متناسب کنند و سپس هوشیار باشند که خدای نکرده در رقابت یا مخالفت با احمدی‌نژاد دچار خطاهای فاحش نزدیکانشان نشوند و از سر کم دانی، آب به آسیاب «دیگران» نریزند. همه حامیان انقلاب و نظام و ولایت یک دشمن شاخص درونی و یک دشمن مشخص بیرونی دارند. تخریب ویژگی‌ها و دستاوردهای ممتاز احمدی‌نژاد کمک به هر2 دشمن است. این را هم بدانید که پیش نیاز دستیابی به ریاست، اندیشه‌های بزرگ است و در آن کینه و بغض و حسد راه ندارد. برادران! قصدتان نهنگ است، به این تور گرفتار نیاید.