گروه سیاسی:
رئیس سیاست خارجی اتحادیه اروپا بار دیگر از برگزاری دور جدید گفتوگوهای ایران با کشورهای 1+5 در تاریخ 15 تا 18 نوامبر (24 تا 27 آبان) خبر داد؛ موضوعی که «دارن انیس»، سخنگوی کاترین اشتون نیز با تایید آن اعلام کرد:« به احتمال زیاد این مذاکرات در وین انجام میشود». پیشتر رئیس دستگاه دیپلماسی کشورمان در همین رابطه با تاکید بر موضع قبلی تهران مبنی بر آمادگی ایران برای انجام مذاکره با 1+5، اعلام کرد:« زمان نهایی مذاکرات در دست بررسی است». منوچهر متکی که در حاشیه برگزاری نشست دوستان پاکستان در بروکسل در جمع خبرنگاران سخن میگفت، اضافه کرد:« تاریخ پیشنهادی 15 نوامبر (24 آبان) طرف مقابل دریافت شده است و رایزنیهای طرفین جهت رسیدن به تفاهم نهایی درباره تاریخ و مکان مذاکرات در دست بررسی و پیگیری است». به نظر میرسد علت اینکه منوچهر متکی در سخنان خود تاریخ پیشنهادی اتحادیه اروپا را قطعی عنوان نکرده و از انجام مذاکرات بیشتر در این باره سخن گفته، با توافقات قبلی گروه 1+5 با ترکیه بیارتباط نباشد. طبق شنیدههای خبرنگار «وطن امروز»، پیشتر اروپا در جریان رایزنیهای خود با داود اوغلو، وزیر خارجه ترکیه بر سر استانبول به عنوان مکان انجام گفتوگوهای ایران با 1+5 توافق کرده بود. اما پس از آن سخنگوی رئیس سیاست خارجی اتحادیه اروپا در این رابطه گفته بود که کاترین اشتون از سعید جلیلی، دبیر شورایعالی امنیت ملی ایران، دعوت کرده 2 طرف اواسط ماه نوامبر به مدت 3 روز در شهر وین دیدار و گفتوگو کنند. به گفته برخی کارشناسان، اقدام غرب برای ممانعت از انجام گفتوگوها و رایزنیها در استانبول نشان از تلاش این گروه برای کمرنگ کردن نقش این کشور در حل مساله هستهای ایران دارد. علت تقابل غرب با ترکیه نیز به امضای بیانیه تهران میان ایران، ترکیه و برزیل باز میگردد. رجب طیب اردوغان، نخستوزیر ترکیه اردیبهشت ماه سالجاری در حالی که موافقت اروپا و آمریکا را برای امضای توافقی درباره مبادله سوخت راکتور تحقیقاتی تهران جلب کرده بود، همراه لولا داسیلوا، رئیسجمهور برزیل عازم ايران شد و بیانیه تهران را به امضا رساند؛ بیانیهای که در بند نخست آن بر حق همه کشورها برای غنیسازی اورانیوم در خاکشان تاکید شده بود. همین امر نیز به مذاق آمریکا و اروپا خوش نیامد. از این رو بود که یکروز پس از امضای بیانیه تهران، موضوع تصویب چهارمین قطعنامه تحریم علیه ایران را پیش کشیدند و با مضاعف کردن تلاشهای خود در این زمینه قطعنامه 1929 را تیرماه سالجاری به تصویب رساندند. علاوه بر این، تاکید ایران بر حضور سایر کشورها در مذاکرات گروه 1+5 نیز در علت مخالفت غرب با ایفای نقش ترکیه در موضوع هستهای ایران بیتاثیر نبوده است.