حسین جوادی:
خیلی‌ها اعتقاد دارند او هنوز قلب و روحش در مستایا جا مانده است. داوید ویا هنوز نتوانسته نشانی از آن شوالیه همیشگی را در بارسا به نمایش بگذارد. این مساله حتی در نبرد والنسیا و بارسلونا که شنبه شب در نوکمپ برگزار شد به وضوح نمایان بود. کهنه سرباز خفاش‌ها که حالا پیراهن آبی و اناری بارسا را به تن کرده حتی قبل از این بازی حساس عنوان کرده بود: «اگر پایم به گلزنی باز شود هرگز برابر والنسیا خوشحالی نمی‌کنم.» اما نه‌تنها پایش به گلزنی باز نشد بلکه آمار ناکامی‌هایش را کامل کرد. 5 بازی، یک گل زده و یک پاس گل، فقط همین. این اعداد آمار مناسبی برای «ال گوآخه» به حساب نمی‌آید. خیلی‌ها اعتقاد دارند داوید ویا خرید فصل تابستانی بارسلونا هنوز نتوانسته آنطور که باید برای این تیم مثمرثمر باشد. شاید خیلی‌ها فکر می‌کردند که او جانشین مناسبی برای زلاتان یا حتی اتوئو باشد ولی این اتفاق نیفتاد تا کارشناسان به این نظر برسند که او نیز مانند زلاتان نمی‌تواند به درد سیستم‌های گوآردیولا بخورد. شاید تنها مهاجمی که توانست در کنار لیونل مسی عملکرد خوبی داشته باشد ساموئل اتوئو بود که او نیز به دلیل اختلاف با پپ از این تیم رفت. به هر صورت عدم موفقیت او در بارسا به تیم ملی اسپانیا نیز کشیده شده، طوری که دل بوسکه، سرمربی ماتادورها نگرانی‌اش در این باره را به نوعی مخفی کرده ولی درباره گل‌نزدن‌های ویا اعتقاد دارد: «او کمی اضطراب دارد اما به هر حال موقعیت‌هایی داشت. او را به‌خوبی مهار کرده بودند و فضای خالی زیادی در اختیارش نمی‌گذاشتند.» البته در اینجا بد نیست تا به عملکرد او در گذشته نیز نگاهی داشته باشیم تا با مقایسه امروز و دیروز به واقعیت این ماجرا پی ببریم. داوید ویا از زمانی که کفش طلای رقابت‌های یورو 2008 را به دست آورد، روز به روز بهتر شد و در این 2سال پیشرفت قابل توجهی داشت. او که با پیراهن تیم ملی اسپانیا درخشش خیره‌کننده‌ای داشت و یکی از دلایل اصلی قهرمانی ماتادورها در سوییس و اتریش بود، در فصل 09-2008 نیز برای والنسیا فوق‌العاده کار کرد و رکورد خیره‌کننده 31 گل در 41 دیدار متوالی را به ثبت رساند. او رقابت‌های فصل 10-2009 را در شرایطی آغاز کرد که آینده چندان روشنی در مستایا نداشت. در بازار نقل و انتقالات تابستانی 3 باشگاه منچستریونایتد، رئال‌مادرید و بارسلونا بشدت به دنبال به خدمت گرفتن او بودند و در سراسر تابستان اخبار متفاوتی درباره جدایی «ال گوآخه» از والنسیا به گوش می‌رسید. از آنجا که این فصل به جام‌جهانی منتهی می‌شد، او هوشیارانه اعلام کرد که لالیگا را ترک نخواهد کرد تا به این ترتیب منچستری‌ها از خرید او ناامید شوند اما در حالی که به نظر می‌رسید او راهی یکی از 2 غول اسپانیایی خواهد شد، در نهایت در والنسیا ماند. او در چند هفته ابتدایی فصل با به ثمر رساندن 12 گل در 13 بازی بالاتر از بازیکنانی مانند لیونل مسی، کریس رونالدو و زلاتان ابراهیموویچ در صدر جدول گلزنان قرار گرفت تا ثابت کند توانایی رقابت با بهترین و بزرگ‌ترین بازیکنان فوتبال دنیا را دارد. در ادامه وضع نابسامان تیم والنسیا موجب شد تا ویا نیز در گلزنی مشکل پیدا کند اما در مقابل فرصتی برای این مهاجم 28 ساله به وجود آمد تا نشان دهد علاوه بر بازی به عنوان یک مهاجم هدف، می‌تواند پشت سر مهاجمان یا به عنوان «بال» نیز برای تیمش بازی‌های خوبی به نمایش بگذارد. در پایان فصل او در 45 بازی در رقابت‌های مختلف، 28 بار گلزنی کرد و 10 پاس گل نیز داد تا مسؤولان باشگاه بارسلونا دلیل متقاعدکننده‌ای برای پرداخت 40 میلیون یورو برای به خدمت گرفتن او داشته باشند. او پیش از جام‌جهانی راهی نوکمپ شد تا در آفریقای جنوبی فارغ از شایعات بازار نقل‌و انتقالات، تنها به دیدارهای تیم ملی اسپانیا بیندیشد. شماره 7 جدید بارسلونا قبل از آغاز رقابت‌ها یکی از مدعیان اصلی کسب کفش طلای جام‌جهانی بود. با این وجود او و تیم ملی اسپانیا شروع ضعیفی در جام‌جهانی داشتند و در بازی ابتدایی یک بر صفر مغلوب سوییس شدند. اما درخشش ویا از بازی دوم مقابل هندوراس آغاز شد. او هر 2 گل تیمش را به ثمر رساند تا شاگردان دل بوسکه بار دیگر به جاده پیروزی بازگردند. گل اول او روی یک حرکت انفرادی زیبا به ثمر رسید. او ابتدا از بین 2 مدافع حریف گذشت و در حالی که تعادل‌اش را از دست داده بود، با یک ضربه غافلگیرکننده پای راست، توپ را به گوشه دروازه فرستاد. ویا می‌توانست در این دیدار هت‌تریک کند اما پنالتی تیمش در نیمه دوم را از دست داد. او در بازی سوم مقابل شیلی نیز ستاره تیمش بود. در حالی که اسپانیایی‌ها برای صعود به پیروزی نیاز داشتند، ویا روی اشتباه دروازه‌بان حریف با یک ضربه چیپ تیمش را پیش انداخت. گل دوم اسپانیا را اینیستا زد تا « لافوریا روخا» به عنوان تیم اول گروه راهی مرحله حذفی شود. ماتادورها در مرحله یک هشتم نهایی مقابل تیم قدرتمند پرتغال قرار گرفتند و این بار نیز ویا بود که با تک گلی که به ثمر رساند، پیروزی تیمش را رقم زد. اما بدون تردید مهم‌ترین گل ویا در جام‌جهانی گلی بود که در مرحله یک‌چهارم وارد دروازه پاراگوئه کرد. اسپانیایی‌ها برای باز کردن دروازه پاراگوئه بسیار به زحمت افتادند اما در نهایت ویا توپی که اینیستا به تیر کوبیده بود را به قعر دروازه فرستاد تا تیمش برای نخستین بار به جمع 4 تیم پایانی رقابت‌های جام‌جهانی راه پیدا کند. هرچند او در 2 دیدار پایانی اسپانیا در جام‌جهانی گلزنی نکرد اما نقش خود را در قهرمانی ماتادورها به‌خوبی ایفا کرد. او با 5 گل و یک پاس گل به کارش در جام‌جهانی پایان داد تا کفش نقره‌ای و توپ برنزی رقابت‌ها را از آن خود کند. او همچنین در تیم منتخب فیفا قرار گرفت تا به این ترتیب یک فصل درخشان دیگر را پشت سر بگذارد.