یک آه به جا ماند از آهوی تو، یا خورشید

از سوی که می‌تابد از روی تو یا خورشید؟

آیینه بگردانم من سوی تو یا خورشید؟

این سلسله‌ زرین با تار که می‌رقصد

بر شانه نیشابور، گیسوی تو یا خورشید؟

تیر مژه‌ای سوزان بر قلب من آتش زد

آه، از چه کمانی بود، ابروی تو یا خورشید؟

خورشیدپرستم من، با روی تو حیرانم

دل پیش که بنشانم، پهلوی تو یا خورشید؟

یک ذره، کبوتر شد؛ گرمای چه دستانی

اینگونه طلسمش کرد، جادوی تو یا خورشید؟

بارانی یک بغضم در سایه دلتنگی

سر روی چه بگذارم، زانوی تو یا خورشید؟

سیب دل غلتانم، داغ است نمی‌دانم

می‌چرخد و می‌آید، از جوی تو یا خورشید؟

در نیمه خود اما گم شد و ببین تنها

یک آه به جا ماند از آهوی تو، یا خورشید!