روزنامه
کیهان در خبر ويژهای در شماره پنجشنبه خود نوشت که رسانههاي بيگانه و اپوزيسيون در زمينه انكار يا دست كم كوچكنمايي استقبال تاريخي علما و مردم قم از رهبر انقلاب دچار معضل شده و به همين دليل به هر شيوه نامعقولي دست يازيدند. به گزارش کیهان، تمام اين رسانهها در اقدامي هماهنگ اقدام به سانسور آن دسته از عكسهاي استقبال ميليوني مردم در قم كردند كه عمق جمعيت را نشان ميدهد يا از آسمان، امتداد كيلومتري جمعيت انبوه استقبال كننده را در خيابانهاي شهر مقدس قم نشان ميداد. اين سانسور رسانهاي (تقليد از كبك در فرو بردن سر زير برف) در حالي است كه در عصر انفجار اطلاعات و تنوع رسانهها، مخاطبان ميتوانند خبرها و واقعيتها را دريابند. اين رويكرد در حالي است كه با توجه به تبليغات چند هفتهاي رسانههاي مذكور با ادعاي محوري «پيشبيني استقبال سرد»، مخاطبان منتظر بودند گزارش اين رسانهها از واقعيت و راستيآزمايي ادعاي خود را مشاهده كنند. به همين دليل هم اعتبار و حيثيت رسانههاي مذكور در آمريكا و انگليس و برخي كشورهاي اروپايي- و نيز رسانههاي ضدانقلاب داخلي- بشدت لطمه خورد.
فقيهي مسألهياب
روزنامه
ملت ما در شماره گذشته خود با انتشار یادداشتی از آيتالله سيدمحمود هاشمي شاهرودي به معرفی جامعی از مواضع فقهی رهبر انقلاب پرداخت. آيت الله شاهرودي نوشته: برخي افراد با انگيزه سياسي و بدون توجه به واقعيتها مقام علمي حضرت آيتاللهالعظمی خامنهاي را زير سوال برده و به ايشان اسائه ادب ميكنند. در پاسخ به اين افراد بايد بگويم بنده مدتهاست در خدمت ايشان در بحثهاي فقهي مفصل و بسيار سختي كه در مسائل مستحدثه و محل ابتلاي نظام انجام ميگيرد، حاضر بودهام. معمولا در اين مسائل مستحدثه كه فقها هم بحثي را ارائه ندادهاند يا كمتر ارائه دادهاند، آن قابليتها و ويژگيهاي اجتهادي يك مجتهد مطلق مشخص و نمايان ميشود، والا بحثهايي را كه همه مطرح كردهاند و در جواهر، عروهًْ و شروح عروهًْ و كتابهاي ديگر هست، هركسي ميتواند مطالعه كرده و تقرير كند. آيتالله هاشمي شاهرودي تصریح کرد: به نظر من اجتهاد و فقاهت در آن موارد خيلي جلوهگر نيست و دقت نظر و فقاهت يك فقيه آنجا بيشتر مشخص ميشود كه خودش مسالهاي را بررسي كند كه گذشتگان خيلي بحث نكرده باشند؛ خودش برود و منابع را پيدا كند، قواعد لازم فقهي را پيدا كند و بر آن مساله تطبيق دهد و اشكالات وارده را جواب دهد. من شاهد بودم و فضلا و بزرگان ديگري هم شاهد بودند و از آنها هم شنيدم كه در بعضي از اين نوشتارها شهادتهايي را دادهاند. ايشان در آن جلسه واقعا مانند يك مجتهد مطلق وارد مساله ميشوند. در تنظيم مساله در مباني كه بايد به آنها استناد شود، متقدم و متاخر از اين ادله تعيين شود، كيفيت جمع بين ادله روشن شود و خلاصه هيچ كمي و كاستي از ايشان ديده نميشود. مثل يك مجتهد مطلق وارد ميشوند. هرگونه تشكيك در اين مساله ناشي از جهل يا غرض يا مرض است و غير از ضربه زدن به اسلام چيز ديگري نيست و آرزوهايي را كه خداوند بعد از سالها برآورده كرده كه يك نظام اسلامي در اين مملكت شكل گرفته كه آرزوي ديرينه انبيا، ائمه، علما و فقها بوده است؛ حال انسان اينها را كنار بگذارد و به دنبال هوا و هوسهاي شخصي خود برود؟ بالاخره از نظر مجتهد مطلق بودن مقام معظم رهبري جاي شكي نيست. ايشان سال 1369 دستور تاسيس موسسه دايرهالمعارف فقه اسلامي را صادر كردند كه يكي از دستاوردهاي اين مركز انتشار نشريه تخصصي فقه اهل بيت(ع) است. برخي از بحثهاي فقهي ايشان هم در اين مجله چاپ شده است كه تسلط كامل ايشان را ثابت ميكند. اضافه بر تسلط بر مباني اجتهادي كه هر فقيه و مجتهدي بايد بر آنها مسلط باشد، داراي ويژگيهاي علمي و فقهي خاص خودشان هم هستند كه من به يكي، دو تا از آنها اشاره ميكنم. يكي اينكه در مسائل رجالي داراي معلومات بسيار خوبي هستند و در رجال واقعا كار كردهاند و جزو مجتهديني هستند كه به مسائل رجالي اهميت ميدهند، مسائلي را قبول كردهاند، اشكالات وارد را رفع كردهاند و تفوق چشمگيري در مسائل رجالي دارند كه اين خود يكي از موجبات اعلميت يك فقيه است و اطلاع رجالي ايشان بحمدالله خيلي گسترده و وسيع است. امتياز ديگر ايشان فهم سالم و ذوق مستقيمي است كه در فهم آيات و روايات دارند. مساله استظهار و استفاده از ادله لفظي در استنباط بسيار مهم است بلكه اساس فقاهت است و معمولا يكي از اموري كه به بعضي از فقها اشكال گرفتهاند، مخصوصا فقهايي كه كمتر با حوزههاي عربي سر و كار داشتند، همين اشكال بوده كه بعضي از استظهارات آنها دقيق و درست نيست. من در اين مدت ديدهام كه ايشان بسيار جالب استظهار ميكنند. نكات ادبي را خوب بررسي و حلاجي ميكنند و از آنها دلالتهاي جالبي را به دست ميآورند. همچنين ويژگي ديگر ايشان، نظم منطقي و دقيق ذهني ايشان است كه معمولا در تدوين و تنقيح بحثهاي پيچيده علمي بسيار مهم و كارساز است. بنابراين در اين قسمت هيچگونه شك و شبههاي نيست. بنابراين اين طوري كه ما يكي، دو كلمه در حوزه ياد بگيريم و آن را مبناي غرور خود و همه چيز قرار دهيم و همه شرايط ديگر را هم ناديده بگيريم و هرگونه هتاكي را هم جايز بدانيم اين يكي از ابتلائات بزرگ جامعه ما و حوزه ما است. البته مردم ما بحمدالله روشن و بيدارند و آنها كه دلسوخته و دردمندان اين انقلابند، گوش به اين اراجيف نميدهند. چون اولا اصل ولايت فقيه قداستش روشن است؛ انطباق آن بر مقام معظم رهبري هم خيلي روشن است. عملكرد ايشان بحمدالله بسيار مشعشع و چشمگير است. تاكيد امام(ره) بر رهبري ايشان روشن است. صحبتهاي امام (ره) هم در رابطه با كساني كه اين حرفها را زدهاند، خيلي روشن است. اصلا امام
راحل (قدسسره) كسي را كه كوچكترين تعرضي به ولايت فقيه دارد، متاثر از دشمنان ميدانند؛ حال آگاهانه يا ناآگاهانه و اينها هم براي مردم و هم مسؤولان خيلي خوب روشن است. بنابراين صحبتهايي كه گاهي نوشته ميشود و نامههاي سرگشادهاي كه پيشترها نوشته ميشد، من معتقدم اينها جز ضربه زدن به خودشان اثر ديگري نداشت و كوچكترين ضربهاي به نظام نزد ولي بلوايي در درون حوزه و در ذهن طلاب عزيز و شايد بعضي از دانشجوها ايجاد كرد و سبب خوشحالي دشمن شد كه ببينيد روحانيون و علما هم به جان هم افتادهاند و دشمنان هم كه منتظرند از اين آبهاي گلآلود استفاده كنند و صيد كنند.