فیلم «ملک سلیمان(ع)» تازه‌ترین ساخته سینمایی شهریار بحرانی که عنوان عظیم‌ترین فیلم این سال‌های سینمای ایران را از آن خود کرده، به‌رغم کاهش تعداد سالن‌های نمایش‌دهنده، صدرنشین جدول فروش سینماها شده است. این صدرنشینی در حالی است که بنا بر تازه‌ترین نظرسنجی از مخاطبان این فیلم در سایت برنامه «هفت»، 75 درصد مخاطبان این فیلم را در حد «عالی»، 14 درصد در حد «خوب» و تنها
11 درصد آن را زیر «متوسط» دانسته‌اند. جلوه‌های ویژه و ارائه تصاویری در حد استانداردهای سینمای جهان از اصلی‌ترین نکات مورد توجه مخاطبان این فیلم بوده است، برگ برنده‌ای که مجتبی فرآورده، تهیه‌کننده فیلم در تشریح آن می‌گوید: آن زمان در ایران شرکت حرفه‌ای برای طراحی جلوه‌های ویژه بصری وجود نداشت و ما به ناچار از یک مجموعه هنگ‌کنگی برای طراحی این بخش دعوت کردیم.
باید وارد کارهای بزرگ شویم
فرآورده که همراه با شهریار بحرانی میهمان این هفته برنامه تلویزیونی «هفت» بود، در ادامه افزود: در سال 83 محمدمهدی حیدریان، معاون وقت سینمایی وزارت ارشاد، بودجه‌ای را برای ساخت فیلم‌هایی موسوم به فاخر تصویب کرد و قرار شد این بودجه به آثار بیگ‌پروداکشن اختصاص یابد. در آن زمان ما قصه سلیمان نبی(ع) را پیشنهاد کردیم که پس از تصویب وارد مراحل اجرایی شد. وی ادامه داد: تحقیقات تاریخی و قرآنی این فیلم 2 سال و نیم به طول انجامید، سپس وارد مرحله پیش‌تولید شد که این مرحله نیز در مدت زمان 8 ماه انجام شد و در نهایت نیز پس از 9 ماه فیلمبرداری کار به اتمام رسید و پس‌تولید کار که عمدتا مسائل تکنیکی و فنی اثر بود نیز در مدت یک سال انجام و فیلم آماده نمایش شد. وی تصریح کرد: سینمای ایران بسیار نحیف است و ما باید در این مسیر وارد ساخت کارهای بزرگ شویم و در این گذار ناچار به استفاده از فرنگی‌ها هستیم. فرآورده اظهار کرد: در زمان تولید این فیلم، شرکت‌های زبده حرفه‌ای برای طراحی جلوه‌های ویژه بصری کار در ایران وجود نداشت و برای همین ما با لئو لو طراح معروف هنگ‌کنگی وارد مذاکره شدیم و وی در نهایت مسؤولیت این کار را برعهده گرفت.
در بند محتوا باشیم نه ماجرا
در ادامه نقد و بررسی فیلم «ملک سلیمان(ع)» شهریار بحرانی، کارگردان فیلم هم آن را اثری درباره تقابل خیر و شر معرفی و تصریح کرد: تلاش ما به تصویر کشیدن همه‌جانبه این تقابل بود و البته در این بین هم تلاش کردیم به عمق شخصیت‌ها نیز بپردازیم. وی افزود: محور اصلی فیلم «سلیمان» نیست بلکه «ملک» است؛ به بیان دیگر برقراری ملکی از سوی این پیامبر الهی که سراسر عدل باشد و آخرالزمانی. بحرانی تصریح کرد: در قسمت‌های 2 و 3 این فیلم به شخصیت حضرت سلیمان(ع)، مساله تسخیر حیوانات، ملکه صبا و در نهایت مرگ این پیامبر پرداخته خواهد شد. وی درباره تصویر کردن چهره اجنه و شیاطین در فیلم گفت: تاکیدی برای انعکاس تصویر مستقیمی از این موجودات وجود نداشت و مقصود ترسیم خباثت‌شان بود که در وجود مردم حلول می‌کردند. در ادامه مسعود فراستی هم ضمن تقدیر از ساخت چنین اثری در کشاکش ساخت کمدی‌هایی که حتی دیدنشان هم خجالت‌آور است، افزود: این فیلم تحقیقات میدانی خوبی دارد اما به‌خوبی دراماتیزه نشده و فیلمنامه باید حاوی پیچیدگی‌های بیشتری می‌بود. وی تصریح کرد: هیچ مفهومی در سینما درست از آب درنمی‌آید، مگر آنکه از ابژکتیو عبور کند. در سینما باید از فیزیک به متافیزیک رسید. ما باید سلیمان را باور کنیم و این شخصیت به ما معرفی شود، از سوی دیگر باید ملک را بشناسیم و برای ما تعریف شود اما این اتفاق در فیلم رخ نمی‌دهد. بحرانی در پاسخ به این انتقاد گفت: ما فیلمنامه را برای ارائه نظرات به سینماگران و اساتید دانشگاه ارائه دادیم و تلاش کردیم تا حدی این مسائل در سناریو رعایت شود در عین اینکه چندان به پیچیده بودن اعتقاد نداشتیم و می‌خواستیم مفاهیم در قالبی ساده و در عین حال پرریتم به تصویر کشیده شود. وی افزود: من معتقدم مضامین باید در عالی‌ترین شکل ممکن ارائه شود، خیر و شر همچون چیزی که در قرآن به آن تاکید شده، کفر و ایمان و این تقابل تماشاگر را به فکر وامی‌دارد؛ ما باید در بند محتوا باشیم نه ماجرا.