فرجام 10 روزپرکشمکش برای یونایتدها روشن بود. 10روزی که دعوای متارکه وین رونی با شیاطین سرخ از حومه کارینگتون شهر منچستر، جایی که زمین تمرین یونایتد واقع شده به راهروهای اولدترافورد و سپس به سراسر خیابان‌های این شهر صنعتی غرب انگلستان سرایت کرد و حتی ساعاتی پیش از بازگشت وین به دامان فرگی، هواداران متعصب جلوی منزل او جمع شدند و برای سر «این خائن احتمالی مشکوک به عبور از خط قرمز منچستر و پیوستن به آبی‌های سیتی یا همان همشهری‌های لعنتی» جایزه تعیین کردند. اما این شایعه از آن شایعات معمول نبود که هر از چندگاهی فضای رسانه‌ای را به تسخیر خود درمی‌آورند و در حقیقت در پایان آن 10 روز و در 24 ساعت پایانی‌اش که همراه با گفت‌وگوهای فشرده مدیربرنامه‌های رونی، سرالکس فرگوسن، دیوید گیل (مدیرعامل من‌یو) و خانواده گلیزر بود، وقتی که پسر یاغی فرگوسن سرانجام تصمیم گرفت راه یاغیان قبلی را به سوی افق‌های جنوب منچستر نرود و قراردادش را تا 2015 تمدید کند، تازه معلوم شد که ماجرای رفتن او چقدر جدی بوده است و برخلاف آنچه سرالکس برای رسانه‌ها تعریف کرد این‌طور نبوده که همه چیز هم به خواست قلبی این ستاره اهل لیورپول برای جدایی محدود می‌شده است. حتی فاش شد که فرگوسن برنامه فروش رونی در پنجره نقل و انتقالات ژانویه را آن هم به بهانه آسیب‌دیدگی کهنه زانوی او با مدیران یونایتد مطرح کرده بوده است. اما از آنجا که اینجا منچستریونایتد است و مثل یک ربع قرن اخیر در نهایت همه چیز حتی در ظاهر هم که شده باید در خدمت پدرخوانده اسکاتلندی باشد، او پس از تمدید قرارداد ماندگار شدن رونی و فروخوابیدن گرد و خاک‌ها در گفت‌وگوی زنده با رادیو «کی 103» گفت که شاگردش به خاطر اتفاقات هفته پیش از او عذرخواهی کرده است: «وین از من و بازیکنانم معذرت‌خواهی کرد و همین کار را هم در قبال هواداران خواهد کرد.» رونی هم در یک اطلاعیه رسمی اعلام کرد: «من از اینکه قراردادی تازه با یونایتد امضا کرده‌ام مشعوفم. در 2 روز اخیر با سرمربی و مالکان صحبت کرده‌ام و آنها مجابم کردند که اینجا جایی است که به آن تعلق دارم. چهارشنبه گفته بودم که سرمربی‌مان یک نابغه است و به‌خاطر باور و حمایت او هم بود که من مجاب شدم بمانم. با اعتقادی راسخ به اینکه سرمربیگری، کادر دستیاری، مدیریت و مالکیت باشگاه تمام و کمال خواهان پابرجایی یونایتد در مسیر تاریخی پرافتخار و پیروزمندش هستند، قراردادی جدید امضا کردم چون این همان دلیلی بود که از ابتدا مرا به اینجا کشاند. اطمینان دارم هواداران در یک هفته گذشته از این ماجرا احساس بدی داشته‌اند. ولی در موقعیتی بودم که نسبت به آینده‌ام نگرانی‌هایی داشتم. هواداران از وقتی به اینجا آمده‌ام با من فوق‌العاده رفتار کرده‌اند و این بسته به خودم است که با عملکردم دوباره آنها را به سوی پیروزی بازگردانم». با وجود این تعارفات پی بردن به انگيزه‌هاي واقعی دوطرف برای کشمکش 10 روزه بر سر ماندن و جدایی چندان دشوار نیست. کل ماجرا می‌تواند از این قرار باشد که رونی به دنبال دستمزد و پاداش بیشتر بوده و رسیدن به قراردادی محکم که بندهای پنهان آن جایگاهش را در اولدترافورد تثبیت کند و اتفاقاتی مثل هفته‌های اخیر که با افت رونی بلافاصله او را خارج از برنامه‌های سرالکس برشمردند دیگر برایش تکرار نشود.
با این مانور رسانه‌ای، رونی همچنین توجه افکار عمومی را از زوایای تاریک زندگی خصوصی‌اش متوجه یک مساله جدی‌تر و حیاتی‌تر کرد و در نهایت او با بازگشتی جنجالی به دامان هواداران من‌یو خود را با وجود همه اشتباهات گذشته‌اش در نگاه آنها تطهیر یافته جلوه داد اما در سوی دیگر این منازعه هم فرگوسن توانست با محرک‌هایی خواه منفی یا مثبت بزرگ‌ترین ستاره تیمش را انگیزه‌هایی جدید بخشد و با قراردادن او در مقابل هواداران طی 10 روز توفانی، او را نسبت به زندگی شخصی و حرفه‌ای‌اش بیش از پیش متعهد سازد و سرانجام در حالی‌که همه پیش‌بینی‌ها حاکی از تکرار داستان جدایی یک یاغی دیگر از فرگی بود، پیرمرد کارکشته این آخری را برای خودش نگاه داشت و اعتباری بیشتر نزد هواداران به دست آورد. البته رونی در گفت‌وگویی که متعاقب تمدید قرارداد و عکس یادگاری خندان با فرگی با شبکه اختصاصی منچستر یونایتد «MUTV» انجام داد همه چیز را متوجه سرمربی‌اش ندانست: «از هنگامی که این چیزها به افکار عمومی کشیده شدند باید سریع‌تر از آنچه دیگران انتظار دارند حرکت کنیم. پس از چنان اتفاقاتی این‌طور به نظر می‌رسید که دیگر راهی برای برون رفت از مشکل نمانده ولی سرمربی، کاملا به من اطمینان داد که درها هنوز برای تمدید قرارداد باز هستند و باشگاه هنوز مرا می‌خواست. با مدیر برنامه‌هایم صحبت کردم و به او گفتم اجازه بدهد که بنشینیم و تلاش کنیم تا مساله را با توافق بر سر یک قرارداد جدید حل کنیم. ما هم رفتیم و با سرمربی، گلیزرها و دیوید گیل صحبت کردیم. واقعا از اینکه توانستیم اوضاع را حل و فصل کنیم خوشحالم». با اینکه رونی اصرار دارد که فرگوسن تنها دلیل ماندگار شدنش در اولدترافورد نبوده ولی اعتراف می‌کند که مرشد اسکاتلندی‌اش نفوذی عمیق بر فوتبال او داشته اشت: «او سرمربی بزرگی است. این را بارها گفته‌ام که یکی از دلایل پیوستنم به باشگاه، کار کردن زیر نظر او بوده است و استفاده از تجربه، شور و اراده‌ای که برای بردن دارد. دوست داشتم با کارکردن کنار او به موفقیت برسم و به این هم رسیدم. امیدوارم در چند سال آینده هم موفقیت‌هایمان را تکرار کنیم». لحظاتی بعد، فرگی مقابل دوربین MUTV قرار می‌گیرد تا از نقش مهم خودش در به پا کردن و خواباندن این غائله پرده بردارد و این سؤال را در ذهن هواداران به وجود آورد که آیا همه اینها یک میان پرده تراژیک اما با پایانی خوش در تئاتر رویاهای اولدترافورد نبوده است؟