طرفداران پله به این افتخار می‌کنند که او در 1363 دیدار، 1281 گل زده است. اول از همه باید گفت که ابهام بسیاری در این آمار وجود دارد. اغلب گفته می‌شود که پله گل‌های دیدارهای دوستانه را هم شمرده و برخی طرفداران مارادونا به شوخی می‌گویند پله حتی گلی که در فیلم «فرار به سوی پیروزی» با بازی سیلوستر استالونه و مایکل کین زد را هم به گل‌هایش افزوده است. برخی از گل‌های پله برای سانتوس در مسابقات ایالتی و محلی زده شده، جایی که رقیبان چندان قوی نبوده‌اند. در هر حال 77 گل در 92 بازی ملی برای برزیل که 12 تای آنها در جام‌جهانی زده شد، موجب می‌شود کسی توان حیرت‌انگیز گلزنی پله را زیر سوال نبرد. مارادونا در 91 بازی ملی 34 گل زد که 8 تا در جام‌های جهانی بود. او در مجموع در 590 بازی خود 311 گل زد. بار دیگر نباید خیلی آمار را در نظر گرفت. بازیکنان و مهاجمان بزرگ زمانی که واقعا مهم باشد گل‌هایشان را می‌زنند، مانند دیدارهای تعیین‌کننده سرنوشت قهرمانی یا دیدارهای حذفی جام‌ها. برخی گلزنان قدرتمند گذشته لزوما بهترین نمایش خود را در بازی‌های بزرگ نداشته‌اند. طرفداران فوتبال ایتالیا می‌دانند که آلبرتو جیلاردینو آمار خوبی دارد اما او همیشه با گلزنی مقابل تیم‌های بزرگ یا در دیدارهای مهم مشکل داشته است. پله و مارادونا این کار را در سطح ملی و باشگاهی انجام دادند و در این زمینه نمی‌توان آنها را از هم جدا کرد. چیزی که مارادونا می‌تواند به آن ببالد این است که او در اروپا درخشید، بویژه در ناپولی که نخستین اسکودتوی تاریخشان را برای آنها در سال 1987 به ارمغان آورد.
5 کیفیت برتر پله
هوش:
پله هشیاری تاکتیکی و بینش فوق‌العاده‌ای داشت.
تمام‌کنندگی:
وقتی او فرصتی می‌یافت به ندرت آن را از دست می‌داد.
کامل بودن:
دوپا بود، در هوا عالی بود، قدرتمند بود، باهوش بود و سریع.
خونسردی:
پله به ندرت برمی‌آشفت، هرچند که گاهی تکل‌های خشنی روی پایش می‌زدند.
در خدمت تیم بودن:
پله چسبی بود که یکپارچگی سانتوس و برزیل را تامین می‌کرد.
تولد:
بیست و سوم اکتبر 1940
محل تولد:
ترس کوراکوس
باشگاه‌ها
: سانتوس و کاسموس
مهم‌ترین افتخارات:
برترین ورزشکار قرن بیستم به انتخاب کمیته بین‌المللی المپیک
برترین فوتبالیست قرن بیستم
قهرمان جام‌جهانی در سال‌های 1958، 1962 و 1970
بهترین بازیکن جام‌جهانی 1970
مرد سال فوتبال آمریکای جنوبی 1973
رکورددار گلزنی در بازی‌های رسمی با 1281 گل در 92 بازی
77 گل در تیم ملی
در پایان قرن بیستم، چهره افسانه‌ای فوتبال برزیل عنوان بهترین فوتبالیست و بهترین ورزشکار قرن را تصاحب کرد. دوران پرشکوه بازیکنی که زمین سبز تا به حال به خود ندیده است در کاسموس به پایان رسید. وی مدتی هم به‌عنوان وزیر ورزش کشور برزیل در خدمت مردم فقیر کشورش بود.
بازی جوانمردانه
می‌گویند پله بهترین است چون مارادونا الگوی خوبی برای جوانان نبود. او مواد مخدر مصرف می‌کرد و همین که با آن گل معروف «دست خدا» تقلب کرد، باعث می‌شود او بازیکن پایین‌تری باشد. اما این فرضیه مضحک است. رفتار در خارج از میدان و اطاعت مارادونا از قوانین، تاثیری بر این ندارد که او چه بازیکن بزرگی بوده است. در حقیقت در اروپای مرکزی و جنوبی و آمریکای جنوبی، پرترفند و آب زیر کاه بودن بخشی مهم از بازی است.
پله قبل از مارادونا
یک چیز که باید در نظر گرفت این است که پله 10 یا 20 سال جلوتر از دوره خودش بود، هرچند که امثال آلفردو دی‌استفانو و فرانس پوشکاش احتمالا با این نظر مخالف هستند. تارچیزو بورنیچ از ایتالیا پس از فینال جام‌جهانی 1970 گفت: «پیش از بازی به خود گفتم او هم از پوست و استخوان ساخته شده، مانند هر انسان دیگری. اما اشتباه می‌کردم». برخی می‌گویند که اگر پله نبود، کرویف، زیکو، مارادونا، باجو و زیدانی هم نبود.
تصمیم‌گیری در این مساله که از میان پله و مارادونا کدام بهتر است، چیزی است که همیشه منتقدان را به 2 جناح تقسیم کرده است. اما باید پرسید آیا آرژانتین در صورت داشتن پله به جای مارادونا در جام‌جهانی 1986 قهرمان می‌شد یا نه؟