گروه ورزشي:
کمک داور خبرساز بازی استقلال و پرسپولیس در حاشیه همایش رسانه و فوتبال که در تهران برگزار شد سخنان تکان‌دهنده‌ای را برای شرکت‌کنندگان در این مراسم به زبان آورد که بسیاری از حاضرین در این مراسم تحت تاثیر سخنان کمک داور جوان فوتبال ایران قرار گرفتند. مرتضی کریمی کمک داور دوم بازی استقلال و پرسپولیس که در دقایق نخست بازی این 2 تیم بر حسب یک اتفاق دچار اشتباه شد و گل محمد نوری را مردود اعلام کرد به عنوان یکی از میهمانان همایش فوتبال و رسانه بود که با هماهنگی مدیران اجرایی این همایش فرصت پیدا کرد دقایقی پشت میکروفن قرار بگیرد. او که در این مدت مورد بی‌مهری بسیاری از اهالی فوتبال قرار گرفته بود با صدایی گرفته درباره آنچه در این مدت برای او به وقوع پیوسته سخن گفت تا حاضرین در این مراسم بشدت تحت تاثیر سخنان وی قرار بگیرند. وی درباره اتفاقات پس از شهرآورد گفت: من قصد اعلام آفساید را نداشتم، ولی در یک صدم ثانیه متوجه شدم که بازیکن تیم پرسپولیس در موقعیت آفساید قرار دارد. من در آن صحنه آفساید را تشخیص دادم ولی خدا شاهد است که غرضی نداشتم. اگر دچار اشتباه شدم و کارشناسان می‌گویند تصمیم من غلط بوده، از تمام پرسپولیسی‌ها عذرخواهی می‌کنم. کریمی در حالی که بغض کرده بود و دل پردردی از اتفاقات پس از شهرآورد داشت، گفت: به خاطر فوتبال همسرم را از دست دادم. همسرم آذربایجانی بود و به خاطر داوری مجبور شد از من جدا شود. اگر کمک داور نبودم شاید امروز با همسرم زندگی می‌کردم. من کارمند بنیاد بودم ولی به خاطر فوتبال از این ارگان خارج شدم. واقعا به خاطر داوری لطمه خوردم. وی در ادامه به شرایط کنونی زندگی خود اشاره کرد و گفت: از مال دنیا فقط یک موتوسیکلت دارم که این هم کلیدش است. واقعا طی سال‌ها داوری هیچ چیز ارزشمندی به لحاظ مالی ندارم. وقتی شهرآورد پایتخت به پایان رسید جایی نداشتم که بروم و شب را در آنجا سپری کنم. از همین رو به منزل سعید مظفری زاده رفتم و در خانه همکارم خوابیدم. ضمن آنکه چند روز پس از داربی برای رفتن به باشگاه هما با مشکلاتی روبه‌رو شدم؛ نگهبان باشگاه مرا به خاطر آن پرچم زدن در شهرآورد راهم نداد و به من گفت تو تصمیم غلطی گرفتی و به همین خاطر تو را به باشگاه راه نمی‌دهم. وی در پایان و در حالی که حاضرین در همایش را بشدت متأثر کرده بود، گفت: 21سال است داوری می‌کنم ولی تا امروز هر چه دارم از نان بازویم است؛حقیقتا به عنوان یک داور هیچ چیز ندارم.