وطن امروز:
مدير اسبق ميز خاورميانه شورايامنيت ملي آمريكا با اشاره به اینکه رئيسجمهور آمريكا با استفاده از «حقهاي زشت» درباره توافق تبادل سوخت ايران به رئيسجمهور برزيل دروغ گفته است، اظهار کرد: آمریکا هيچگاه آمادگي پذيرش چنين توافقي را نداشت. به گزارش فارس، فلينت لورت، استاد روابط بينالملل دانشگاه ايالتي پنسيلوانيا و مدير پروژه ايران در بنياد «New American »و همچنين مدير اسبق ميز خاورميانه شوراي امنيت ملي آمريكا در سخنراني اخير خود در كنفرانس روابط اعراب و آمريكا در شوراي ملي «روابط اعراب-آمريكا» در تاريخ 21 اكتبر (29 مهرماه) گفت: بيپرده سخن بگوييم، باراك اوباما درباره با توافق تبادل سوخت به لوئيس ايناسيو لولا داسيلوا، رئيسجمهوري برزيل دروغ گفته بود. وی افزود: اوباما در نامهاي كه آوريل سال جاري ميلادي به داسيلوا نوشت، بر تمايل آمريكا براي حمايت از توافقنامه تبادل سوخت كه قرار بود در آن زمان ميان تركيه، برزيل و ايران به امضا درآيد، تاكيد كرده بود اما هنگامي كه برزيل و تركيه موفق شدند چنين توافقنامهاي را با ايران به امضا برسانند، دولت اوباما اين اقدام را رد كرد و به تلاش خود براي تصويب تحريمهاي شديدتر عليه ايران ادامه داد. لورت در ادامه تاكيد كرد: آمريكا هيچگاه آمادگي قبول چنين توافقنامهاي را نداشت، اما فرض را بر اين گذاشته بود كه بهتر است چنين پيشنهادي را مطرح كند با اين احتمال كه شايد ايران آن را رد كند و در نهايت نيز آمريكا بتواند حمايت برزيل و تركيه به عنوان 2 عضو شوراي امنيت سازمان ملل را براي تصويب تحريمهاي شديدتر عليه ايران بهدست آورد. استاد روابط بينالملل دانشگاه پنسيلوانيا افزود: پس از اينكه تركيه و برزيل اين جسارت را به خرج دادند تا به تهران بروند و موفق شدند چنين توافقي را محقق سازند، تاكتيك كاخسفيد تنها اين بود كه نامه اوباما را انكار كند و اعلام كند كه اين نامه هرگز بيانيهاي رسمي درباره سياستهاي آمريكا نبوده است. لورت تصريح كرد: من سالها در شوراي امنيت ملي آمريكا فعاليت كردهام و ميدانم كه چقدر دقيق و محتاطانه كلمه به كلمه هر نامهاي از جانب رئيسجمهور آمريكا به رهبر كشوري ديگر گزينش ميشود و اين اقدام منحصرا به اين دليل است كه چنين نامهاي قطعا بيانكننده مشي آمريكا به حساب خواهد آمد. مدير اسبق ميز خاورميانه شوراي امنيت ملي آمريكا تاكيد كرد: اين حقهاي زشت از جانب دولت اوباما بود كه بسيار زيانبار بود. اين اقدام اين سؤال را مطرح ميكند كه آيا دولت اوباما واقعا آماده ايفاي نقشي مستقيم در رويكرد تعامل با ايران است يا خير؟