گروه سیاسی:
به دنبال نامه رئیس سیاست خارجی اتحادیه اروپايي به دبیر شورایعالی امنیت ملی کشورمان و ارائه پیشنهاد انجام مذاکرات میان ایران و گروه 1+5 در وین در تاریخ 15 تا 17 نوامبر که برابر با 24 تا 26 آبان ماه است، ایران نیز در نامهای از بازگشت 1+5 به میز مذاکرات استقبال کرد. در این نامه که نگارنده آن رئیس دفتر سعید جلیلی بود، بر انجام گفتوگوها بر مبنای نامه مورخ 15 تیرماه سال جاری (6 جولای 2010) سعید جلیلی، دبیر شورایعالی امنیت ملی به کاترین اشتون، از 15 آبان (10 نوامبر) به بعد، در زمان و مکان مورد توافق طرفین تاکید شده است. به دنبال انتشار این نامه بود که مسؤول سیاست خارجی اتحادیه اروپايي به عنوان یکی از طرفهای گفتوگو با جمهوری اسلامی از دریافت نامه ایران و تصمیم تهران برای آغاز مذاکرات با غرب خبر داد؛ نامهای که طبق شنیدههای خبرنگار «وطنامروز» محتوی آن چیزی فراتر از آنچه در رسانهها انتشار يافت نبوده است. . به گزارش خبرگزاری DPA آلمان، کاترین اشتون روز گذشته (جمعه) پیش از شروع نشست سران اتحادیه اروپايي در بروکسل به خبرنگاران گفت: «هنوز درباره زمان و مکان این مذاکرات بین تهران و گروه 1+5 توافقی به دست نیامده است». وی ادامه داد: «ما صبح امروز نامهای از ایران دریافت کردیم که در آن دبیر شورایعالی امنیت ملی این کشور علاقه خود را برای توافق بر سر تاریخ و مکان مذاکرات با هدف انجام آن بعد از 10 نوامبر اعلام کرده است. نظر به اینکه سعید جلیلی درباره مکان و تاریخ مذاکرات اعلام نظر نکرده است، با ایران برای توافق در این زمینه در ارتباط هستیم». لازم به یادآوری است که نامه کاترین اشتون به سعید جلیلی پس از آن نوشته شد که سایر گزینههای آنها از جمله تحریمها و همینطور حمایت از جریان فتنه پس از انتخابات ریاست جمهوری ناکام ماند. البته ناگفته نماند که در نامه اخیر مسؤول سیاست خارجی اتحادیه اروپايي به جلیلی به سوالات وی پاسخ داده نشده است. سعید جلیلی در نامه خود 3 محور را برای چارچوب شروع مذاکرات تعیین کرده بود؛ محور اول این است که هدف از گفتوگوها باید روشن شود و اینکه آیا هدف از این گفتوگوها برای تعامل و همکاری است یا اینکه قرار است غرب در مسیر ادامه تقابل و دشمنی با حقوق ملت ایران حرکت کند. محور دوم که جلیلی در این نامه مورد اشاره قرار داد این بود که آیا شما به منطق گفتوگو که لازمه آن اجتناب از هرگونه تهدید و فشار خواهد بود التزام خواهید داشت و نکته سوم اینکه برای روشن شدن مبانی مشترک گفتوگو، نظر روشن و صریح شما درباره سلاحهای هستهای رژیم صهیونیستی چیست. همچنین در نامه سعید جلیلی خطاب به اشتون درباره دستورکار نشست ایران با گروه 1+5 آمده بود:« جمهوری اسلامی ایران در اردیبهشت 87 بستهای برای موضوع گفتوگوها پیشنهاد کرد و در گفتوگوهای «ژنو 1» در تیرماه 87 و «ژنو 2» در مهرماه 88 به صراحت اعلام کرد که حول بسته مزبور حاضر به گفتوگو است و این موضوع در مصاحبههای مطبوعاتی پس از گفتوگوها نیز با حضور آقای سولانا به صراحت ابراز و در آخرین گفتوگوی تلفنی با آقای سولانا نیز مورد تاکید قرار گرفت. از این رو هرگونه جهتگیری متفاوت، حرکتی ارتجاعی و غیرسازنده است که مورد پذیرش ملت ایران قرار نمیگیرد. درباره تقاضای شما برای گفتوگو در موضوع هستهای چنانکه در بسته پیشنهادی جمهوری اسلامی ایران آمده، جمهوری اسلامی ایران آمادگی خود را برای گفتوگو و همکاری در زمینه خلع سلاح هستهای، جلوگیری از اشاعه سلاحهای هستهای و نیز بررسی چگونگی همکاری برای استفاده همه اعضای NPT از فناوری صلحآمیز هستهای اعلام کرده است». با این حال، سخنگوی وزارت خارجه آمریکا که پیشتر با اشاره به آمادگی گروه 1+5 برای شروع گفتوگوهای هستهای با ایران، هر گونه اقدام در این زمینه را منوط به پاسخگویی تهران کرده بود، اعلام کرد: «در صورت آمادگی و جدیت ایران برای حاضر شدن پای میز مذاکرات، گروه 1+5 شامل آمریکا، انگلیس، چین، فرانسه، روسیه و آلمان آمادگی دارد تا پیشنهادات تبادل سوخت هستهای با ایران را به بحث بگذارد». به گزارش خبرگزاری فرانسه، با این حال فیلیپ کراولی مدعی شد که پیشنهاد تبادل سوخت به هیچ عنوان جایگزینی برای نگرانیهای موجود درباره ماهیت برنامه هستهای ایران نخواهد بود و این نگرانیها را برطرف نخواهد کرد. مطرح شدن بحث گفتوگو درباره تبادل سوخت هستهای رآکتور تهران در نشست 1+5 با ایران در حالی از سوی سخنگوی وزارت خارجه آمریکا بیان شده است که در کل، هر گونه تبادل نظر و مذاکره در این باب صرفا باید در چارچوب گروه وین (آمریکا، روسیه، فرانسه و آژانس بینالمللی انرژی اتمی) صورت گیرد. از این رو به نظر میرسد طرح این موضوع با گزارش اخیر روزنامه نیویورک تایمز بی ارتباط نباشد. این روزنامه در گزارشی به نقل از مقامات عالیرتبه آمریکایی اعلام کرد که آمریکا و متحدان اروپایی آن در حال تهیه یک قرارداد جدید تبادل سوخت با ایران هستند. روزنامه نیویورک تایمز در گزارش خود به نقل از برخی مقامات عالیرتبه آمریکا که نامی از آنها بیان نکرده، درباره این طرح نوشت: «این پیشنهاد از ایران خواهد خواست تا بیش از یکهزار و 995 کیلوگرم از اورانیوم با درصد غنای پایین خود را معادل دو سوم بیشتر از مقداری که تهران سال گذشته در وین آن را نپذیرفته بود، به منظور دریافت سوخت مورد نیاز رآکتور تحقیقاتی تهران به خارج از این کشور ارسال کند». به نوشته این روزنامه، آمریکا و شرکای اروپایی آن به دستیابی به این توافقنامه برای ارائه به ایران بسیار نزدیک شدهاند هر چند بسیاری از مقامات آمریکا تردید دارند این ابتکار عمل جدید موفقیتآمیز باشد.
نفت و گاز ایران را تحریم نمیکنیم
روزنامه واشنگتن پست در گزارشی از بروز برخی اختلافنظرها میان آمریکا و اتحادیه اروپايي درباره تحریم صنایع نفت و گاز ایران خبر داد. به نوشته این روزنامه آمریکایی، از زمان روی کار آمدن باراک اوباما، آمریکا و اروپا به طور مشترک درباره مساله ایران با یکدیگر همکاریهای گستردهای داشتهاند اما به نظر میرسد که به تازگی اختلافنظرهایی میان 2 طرف درباره تحریمهای اخیر به وجود آمده است. اتحادیه اروپايي اخیرا قوانینی وضع کرده که با قطعنامه تصویبی شورای امنیت سازمان ملل در ماه ژوئن تفاوتهای بسیاری دارد. در شرایطی که بر اساس قطعنامه شورای امنیت، فشارهای گستردهای برای جلوگیری از فروش تجهیزات و فناوریهای لازم صنعت نفت و گاز ایران وارد و محدودیتهایی در سرمایهگذاری در این بخش اعمال میشود، در قوانین تازه اتحادیه اروپايي اجازه واردات و صادرات نفت و گاز به جمهوری اسلامی داده شده است. اتحادیه اروپايي همچنین اجازه انجام معاملات مالی برای واردات نفت و گاز به ایران را داده است. همزمان با انتشار این خبر، پایگاه خبری یورو استات وابسته به کمیسیون اروپا در جدیدترین گزارش ماهانه خود از افزایش مبادلات تجاری اتحادیه اروپايي با ایران طی ماه جولای برابر با تیرماه خبر داد. بر اساس این گزارش، مبادلات تجاری ایران و اتحادیه اروپايي در ماه جولای با افزایش 9 درصدی نسبت به ماه قبل از آن مواجه شده و این در حالی است که این ماه نخستین ماه اجرای تحریمهای یکجانبه آمریکا و اتحادیه اروپايي علیه ایران بوده است. به عقیده تحلیلگران، رشد مبادلات تجاری ایران و اتحادیه اروپايي به رغم وضع تحریمهای یکجانبه علیه ایران نشاندهنده بیمیلی کشورهای اروپایی براي اجرای این تحریمهاست.