گروه سیاسی:
در حالی که آمریکا با استفاده ابزاری از بحث «حقوق بشر»، دولت‌های مخالف سیاست‌های خود را تحت فشار قرار می‌دهد، درز اخبار متعدد و همین طور انتشار گزارش نهادهای بین‌المللی و گروه‌های مستقل، از نقض گسترده حقوق بشر توسط این کشور در داخل و خارج از آمریکا خبر می‌دهند. از جمله این موارد می‌توان به شکنجه زن ایرانی در زندان‌های آمریکا اشاره کرد که طبق گزارش‌ها، به خاطر فعالیت‌های همسر سابق خود از سال 2007 در بازداشت به سر میبرد. شهرزاد میرقلیخان که در زمان دستگیری تنها 26 سال داشت، با اینکه مادر 2 کودک است، از 3 سال پیش تاکنون در زندان آمریکا به سر میبرد. آمریکا مدعی است همسر سابق او، محمود سیف، سعی در صادرات عینک‌های دید در شب از اتریش به ایران را داشته و این در حالی است که شهرزاد میرقلیخان در غیاب او بازداشت و از سوی دادگاه فدرال فلوریدا محکوم به 5 سال زندان شد. این زن ایرانی در گفت‌وگو با پرس تی‌وی درباره نحوه بازداشت خود گفت: «دولت آمریکا برای انجام کاری مربوط به امور دولتی از من دعوت کرد. آنان حتی برای من بلیت گرفتند ولی در فرودگاه به من دستبند زدند و زندانی‌ام کردند و به هر شکل ممکن به شکنجه من پرداختند». محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور کشورمان نیز در سفرش به نیویورک از مقامات آمریکایی خواست برخی از زندانیان ایرانی را آزاد کنند که به صورت غیرقانونی در آمریکا در زندان به سر می‌برند. این درخواست احمدی‌نژاد پس از آن مطرح شد که 2 دختر شهرزاد میرقلیخان، آزادی مادرشان را خواستار شدند. 2 دختر شهرزاد میر قلی‌خان پیش از آزادی سارا امیلی شورد که به اتهام ورود غیرقانونی به خاک ایران و جاسوسی در بازداشت بود، با وی دیدار کردند و از وی برای آزادی مادر خود از زندان‌های آمریکا کمک خواستند. ملیکا دختر این زن ایرانی در ملاقات با سارا شورد به او گفت: «مادر ما در آمریکا در زندان است. مادر ما 32 ساله است. آیا شما می‌توانید به ما کمک کنید؟ ما در 3 سال گذشته این فرصت را نداشته‌ایم که با مادرمان ملاقات کنیم. مادر ما بیگناه است. مادر ما در زندان، با مشکلات جسمی بسیاری مواجه شده است. ما نامه‌ای نوشته‌ایم و امیدواریم شما بتوانید این نامه را به رئیس‌جمهور کشورتان بدهید تا او به ما کمک کند. این نامه برای اوباما است». هم‌اینک 53 زن در ایالات مختلف آمریکا در انتظار اعدام هستند؛ افرادی که محمود احمدی‌نژاد در سفر اخیر به نیویورک به منظور شرکت در شصت و پنجمین اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل متحد در گفت‌وگو با چارلی رز، مجری برنامه شبکه 13 آمریکا، فهرست آنها را در اختیار وی قرار داد. قرار است این زنان با «صندلی الکتریکی» و «تزریق سم» یعنی شیوه‌‌‌‌‌‌‌‌‌هایی که فقط در ایالات متحده آمریکا رایج است، اعدام شوند. مصطفی رحمانی، مسؤول دفتر حفاظت منافع جمهوری اسلامی ایران در واشنگتن پیش‌تر در گفت‌وگویی درباره آمار اعدام‌های انجام شده در آمریکا، گفته بود: «از سال 1976 تا 2009 در آمریکا 7 هزار و 713 نفر به وسیله صندلی الکترونیکی یا تزریق سم اعدام شده‌اند. یعنی به طور متوسط ظرف این مدت سالانه 233 نفر اعدام شده‌اند». وی به فهرست 53 نفره زنان محکوم به اعدام و در انتظار مرگ در آمریکا اشاره کرد و گفت: «هیچ‌کس حتی دیده‌بان حقوق بشر از این 53 نفر سخنی به میان نمی‌آورد». این موضوع به وضوح نشان می‌دهد آمریکا و دولت‌های غربی از مساله حقوق بشر تحت عنوان تخلفات حقوق بشری استفاده‌های سیاسی فراوانی کرده‌اند. استفاده از مفهوم حقوق بشر برای مقاصد سیاسی آفت این موضوع است که قداست آن را نزد افکار عمومی جهان از بین میبرد و افکار عمومی به این سمت می‌رود که مقوله حقوق بشر را به عنوان یک مساله سیاسی و ابزار سیاسی قدرت‌ها قلمداد کند. در صورتی که حقوق بشر یکی از دستاوردهای بشر طی چند قرن گذشته است که در صورت تحقق می‌تواند تا حدی حقوق شهروندان را تامین کند اما این مفهوم با همه کاستی‌هایی که دارد سال‌های متمادی است که با بهره‌گیری از اهرم رسانه‌ها، مورد استفاده ابزاری برخی کشورهای جهان قرار گرفته و از این طریق انواع فشارها بر کشورهای مخالف آنان تحمیل شده است. در این میان دولت آمریکا که همواره داعیه دموکراسی و حقوق بشر داشته، با بهانه نقض حقوق بشر اقداماتی علیه بسیاری از کشورها انجام داده است. آمریکا از استانداردهای لازم درباره حقوق بشر در کشور خود برخوردار نبوده و به شکل سازماندهی شده‌ای نقض حقوق بشر در داخل این کشور وجود دارد. با وجود این، این موارد به دلیل انحصار و سلطه رسانه‌ای این کشور در نظام بین‌الملل، کمتر مورد توجه قرار گرفته است. بر این اساس افشای موارد نقض حقوق بشر توسط آمریکا، یک ضرورت اساسی است که باید مورد توجه قرار گیرد.