نقش و جایگاه اجتماعی موسیقی به آن شکلی که باید در رسانه‌ها تبیین نشده است. بابک رضایی مدیرانجمن موسیقی با حضور در غرفه
«وطن امروز» در نمايشگاه مطبوعات گفت: به نظر می‌رسد متولیان موسیقی، دفاعی که باید از این هنر انجام نداده‌اند و از همه مهم‌تر اینکه به فراخور زمان دچار خودسانسوری شده‌اند. مهجور ماندن حوزه موسیقی در حالی اتفاق افتاده است که از این هنر همواره به عنوان هنری عمیق یاد می‌شود.وی افزود: امروز جوانان نیازمندند که رسانه‌های جوان‌تر مانند روزنامه «وطن امروز» بتواند پایگاه معرفی آنها را به جامعه فراهم کند تا مردم بتوانند از این رهگذر با نسل‌های بعدی هنرمندان انقلاب نیز آشنا شوند و هنرمندان جوان را با تولیدات فاخر در عرصه موسیقی، دلگرم کنند. مدیرانجمن موسیقی در ادامه خاطرنشان کرد: هفدهمین نمایشگاه مطبوعات و خبرگزاری‌ها توانست به لحاظ کیفی، عملکردهای مطلوبی داشته باشد. شاید از این جهت که توانست در تجمیع بضاعت رسانه‌ای کشور سهم بسزایی داشته باشد. در واقع با حجم گسترده رسانه‌ها، جای امیدواری است که سطح اطلاع‌رسانی کشور در جایگاه خوبی قرار دارد. با وجود اینکه سال گذشته به نمایشگاه مطبوعات نیامدم اما امسال به محض ورود و با نگاهی اجمالی متوجه شدم که فضای دلنشینی بر نمایشگاه حاکم است.به بیان ساده‌تر، روح رسانه‌ای که بر نمایشگاه حکمفرما بود، توانسته بازدید کنندگان زیادی را به سمت و سوی خود جلب کند.
زنوزی جلالی: تا «خویشتن کشی»
به پایان نرسد رمان دیگری نمی‌نویسم
نگارش رمان «خویشتن کشی» تازه‌ترین اثر داستانی فیروز زنوزی جلالی به میانه راه رسید. فیروز زنوزی جلالی که در غرفه «وطن امروز» حضور یافته بود درباره این اثر توضیح داد: «خویشتن‌کشی» نیز مانند دیگر کارهای قبلی‌ام در حیطه ادبیات داستانی، رمانی با بن مایه‌های اجتماعی است که می‌توان در آن رگه‌های روانشناختی را نیز مشاهده کرد. من در این اثر، نگاهی به زندگی آدم کوتوله‌ها انداخته‌ام، زیرا بر این اعتقادم که دنیای این آدم‌ها، دنیایی متفاوت است. وی افزود: در حین نگارش این رمان سعی کرده‌ام علاوه بر سیری در زندگی شخصی این آدم‌ها از نزدیک نیز با آنها و نوع زندگی‌شان آشنا شوم. بنابراین سعی کردم دنیا را با چشم آنها نگاه کنم. شخصیت اصلی این داستان را دختر کوتوله‌ای تشکیل می‌دهد که با آشنایی با آدم‌های پیرامون خود در گیر و دار مسائل تازه‌ای قرار می‌گیرد. در حال حاضر نیمی از نگارش رمان را به پایان برده‌ام و قصد دارم تا به انجام نرساندن آن به سراغ نوشتن اثر دیگری نروم.درباره انتشار این رمان هنوز با ناشری صحبت نکرده‌ام اما آنچه مسلم است اینکه نگارش «خویشتن کشی» را در طول امسال به پایان می‌برم. نویسنده رمان «قاعده بازی» در پاسخ به این پرسش که در حال حاضر ماهیت کارگاه داستان‌نویسی شما را چه مواردی تشکیل می‌دهد نیز گفت: این کارگاه داستان هر دوشنبه در سرای اهل قلم برگزار می‌شود و هنرجویان آن را غالبا جواناني از اقصی نقاط کشور تشکیل می‌دهند. تلاش من در این کارگاه این بوده است که مبانی و اصول داستان نویسی را براساس داستان‌هایی که خود هنرجویان می‌نویسند و در کلاس می‌خوانند تدریس کنم زیرا بر این باورم که خارج از این چارچوب، تدریس این اصول در قالب‌های خشک و بی‌روح فاقد فایده و بازدهی است. زنوزی جلالی با تاکید بر اینکه اول باید دید مخاطبان کارگاه‌های آموزشی داستان نویسی چه کسانی هستند، ادامه داد: به هیچ وجه به شیوه شاگرد و استادی در این کلاس‌ها قائل نیستم، زیرا اگر این طور باشد، کتاب‌هایی که بتوانند هنرجو را با مبانی داستان نویسی آشنا کنند در بازار کتاب زیاد پیدا می‌شوند. متاسفانه گاه مشاهده می‌کنیم که مقوله اصول داستان نویسی در ایران تا اندازه‌ای تو سری خورده است که حتی شاگردانی که در کلاس‌های داستان نویسی شرکت می‌کنند و هنوز یک اثر درست درمان هم منتشر نکرده‌اند به نگارش کتاب‌هایی با این موضوعات می‌پردازند؛ کتاب‌هایی که برآیند آنها، مضامینی شبیه به یکدیگر و گرته برداری از کتاب‌هایی است که سال‌ها قبل شخصیت‌هایی چون ابراهیم یونسی، ناصرایرانی، رضا رهگذر و... نوشته‌اند. وی ادامه داد: من تمام این سال‌ها تلاش کرده‌ام در کارگاه داستان نویسی، هنرجویان در درجه نخست کارهایشان را برای جمع بخوانند و مورد ارزیابی جمعی قرار گیرند و بعد براساس داستانی که آنها نوشته‌اند درباره عناصر داستانی، فضا سازی، شخصیت‌پردازی و سایر المان‌های لازم به ارائه توضیحات می‌پردازم و مثال‌هایی از روی خود این متون عنوان می‌کنم.