فدراسیون کشتی خبر حضور مربیان روسی در تیم‌های ملی را بعد از گذشت 48 ساعت از انتشار این خبر تکذیب نکرده و این یک معنی بیشتر ندارد و آن هم اینکه اصل خبر صحیح بوده است.
اگر چه با وجود توصیه‌های سازمان تربیت بدنی مبنی بر استفاده از مربیان بومی، حضور مربیان خارجی در تیم‌های ملی رشته‌های مختلف به یک امر عادی تبدیل شده اما باور این اتفاق سخت است که یک مربی روسی بخواهد هدایت یکی از تیم‌های ملی ایران را بر عهده بگیرد. این تنگ‌نظری نیست بلکه یک واقعیت است. کشتی ایران با وجود توقف پیشرفتش در یک دهه گذشته، یک ابرقدرت در دنیا به حساب می‌آید و هنوز هم فدراسیون جهانی کشتی(فیلا) ایران را یکی از قدرت‌های برتر جهان می‌داند.
با این حال فدراسیون کشتی تصمیم به استخدام مربیان روسی در تیم‌های ملی گرفته؛ تصمیمی که با واکنش مرد کارکشته کشتی ایران روبه‌رو شده است. منصور برزگر که کمتر مصاحبه می‌کند در گفت‌وگویی که با ایسنا انجام داده درباره این تصمیم می‌گوید: «ما که در همه زمینه‌ها از مربی روس استفاده می‌کنیم، نتیجه‌‌اش چه شده است؟ با آوردن مربی روس مشکلی از ورزش حل نمی‌شود. ورزش ما باید پایه و اساس داشته باشد. وقتی مربیان سازنده ما ماهانه 20 هزار تومان حقوق می‌گیرند که البته آن هم معلوم نیست چه زمانی پرداخت شود، چگونه می‌توانیم توقع داشته باشیم ورزش پیشرفت کند؟
اکنون مربیان ما تنها با عشق کار می‌کنند چرا که قانونی را به صورت مدون و نظام‌مند در ورزش نداریم. ورزش ما اکنون سنتی است و عوامل سنتی در آن دخیل هستند. اگر گاهی هم تک‌چراغی روشن می‌شود، از لابه‌لای همین روش سنتی است.» وی در پاسخ به این سوال که آیا در کشتی آزاد به مربی روس در تیم‌های ملی نیاز داریم؟ می‌گوید: «به هیچ وجه نیازی به مربی خارجی نداریم. باید روی مربیان خودمان سرمایه‌گذاری کنیم. به اندازه کافی در کشتی آزاد مربی خوب هست. اکنون سیلی از مربیان را داریم اما متاسفانه این فرهنگ شده که انفرادی کار کنیم و در یک برنامه‌ریزی کلی از همه نیروها استفاده نکنیم. در کشتی باید همه دور هم جمع باشند نه اینکه آنها را طرد کنیم. از طرفی چندان هم نظام پاداش‌ها مشخص نیست. مگر در بازی‌های دوحه که تیمم 4 طلا گرفت، چه به من دادند. آخر هم یک مربی دیگر به عنوان مربی شاخص برگزیده شد و شخصی دیگر امتیازش را گرفت. روزی شاهمرادف به من گفت 20 سال روی زیرهای شما کار می‌کردیم تا شگرد شما را پیدا کنیم. حالا چه شده است که می‌خواهیم از روسیه مربی بیاوریم؟» سرمربی سابق تیم ملی کشتی آزاد ایران درباره وضعیت تیم ملی پیش از حضور در بازی‌های آسیایی حرف زیادی نمی‌زند چرا که اطلاعی از وضعیت این تیم ندارد: «با توجه به اینکه از برنامه تمرینی‌شان خبر ندارم و نمی‌دانم چه کرده‌اند و از حریفان‌شان هم خبر ندارم، نمی‌دانم که در آسیا چه شرایطی خواهند داشت اما امیدوارم بتوانند موفق شوند.»
برزگر در ادامه بازگشتش به کشتی و تیم ملی را بی‌تاثیر می‌داند و می‌گوید: «چه تاثیری دارد؟ باز هم بیایم و یک جرقه‌ای بزنم و بروم. از سال 1989 تا 1996 بهترین تیم ایران را در بازی‌های المپیک داشتم. بویژه در المپیک آتلانتا و همین افرادی که اکنون در تیم کشتی هستند، شاگرد من بوده‌اند. اما بازگشت من در این شرایط به تیم‌های ملی اثربخش نیست.
اکنون در باشگاه الغدیر با بچه‌ها تمرین می‌کنم. از سال 1995 که بهترین مربی دنیا شدم، این کار را ادامه دادم. بله ما مربیان خوبی داریم. این را هم بنویسید که امثال من زیاد هستند. به عقیده من خود غلام محمدی مربی خوبی است اما افراد خوش‌فکری دور او را نگرفته‌اند».