علی دایی، سرمربی تیم فوتبال پرسپولیس، برخلاف دیگر اعضای این باشگاه، تاکنون حاضر به پوشیدن پیراهن کمپانی «ال اشپورت» که تامین کننده لباس‌های پرسپولیس است، نشده. در بیشتر تمرینات پرسپولیس او از لباس‌هایی استفاده می‌کند که مارک «لوتو» یکی از تولیدکنندگان سرشناس لباس ورزشی در دنیا را دارد. خبرنگاری در کنفرانس خبری دیروز از دایی دلیل این کار را پرسید. او پاسخ داد: «پیراهن‌هایی که ال‌اشپورت زده است، اندازه من نیست و به همین خاطر مجبورم لباسی متفاوت بپوشم». این پاسخ زمانی غیرمنطقی به نظر می‌رسد که بدانیم پیراهن جایگزینی که دایی از آن استفاده می‌کند، اتفاقا همان مارکی است که «تولیدی دایی» امتیاز انحصاری وارد کردنش به ایران را دارد. دایی حتی این موضوع را انکار نمی‌کند، با این حال باز هم مدعی می‌شود که منفعت شخصی در کار نیست: «درست است که لوتو را خود من وارد می‌کنم اما احتیاجی به تبلیغ آن در تمرین پرسپولیس ندارم». جواب او حتی وقتی عجیب‌تر به نظر می‌رسد که او فصل پیش وقتی پرسپولیس را به اردوی اردبیل برده بود پیراهن‌های «ال اشپورت» را به تن می‌کرد و آن موقع مشکل سایز وجود نداشت. بی تردید سابقه سال‌ها بازی در باشگاه‌های معتبر اروپایی به دایی آموخته است که هیچ یک از بازیکنان و مربیان یک تیم باشگاهی حق ندارند در بازی‌ها و تمرینات از پیراهنی غیر از پیراهن کمپانی طرف قرارداد باشگاه استفاده کنند. دایی پیش از این هنگام سرمربیگری‌اش در تیم ملی هم توانسته بود فدراسیون فوتبال را متقاعد کند که بازیکنان تیم ملی به جای پیراهن تولیدی «مجید» پیراهن تولیدی «دایی» را بپوشند. بعدها مشخص شد بر خلاف آنچه در دنیا مرسوم است، تولیدی دایی نه تنها پولی به فدراسیون فوتبال نمی‌دهد که مدیران این فدراسیون را متعهد کرده چند صد میلیون تومان هم بپردازند. قرارداد با شرکت‌های تولیدی لباس ورزشی، در دنیا یکی از راه‌های درآمدزایی باشگاه‌های ورزشی و حتی ورزشکاران رشته‌های انفرادی مانند تنیس، دوومیدانی و گلف است.