مردم شهر غزه اگرچه هنوز زخم‌های جنگ بر تن داشته و دردهای محاصره را برای حفظ اعتقاداتشان به جان خریده‌اند اما باز هم قهرمانان‌شان را با آغوشی باز به بازی‌های آسیایی اعزام می‌کنند.
در فاصله یک هفته تا آغاز شانزدهمین دوره بازی‌های آسیایی در شهر گوانگجوی چین، کمیته ملی المپیک فلسطین اعلام کرده با 67 ورزشکار در رشته‌های فوتبال، والیبال، تنیس روی میز، وزنه‌برداری، شنا، کشتی، بوکس و دوومیدانی در این دوره از بازی‌ها شرکت می‌کند. فلسطین با توجه به شرایط عمومی که دارد از امکانات بالای ورزشی برخوردار نیست اما همین شرایط در غزه اسفبارتر است.
حسام حمد، وزنه‌بردار 25 ساله اهل غزه از جمله قهرمانان خوب این شهر است که قرار است به عنوان عضوی از کاروان فلسطین در این بازی‌ها شرکت کند. او می‌گوید: «در بدترین شرایط هم امیدم را از دست نداده‌ام و امیدوارم در بازی‌های آسیایی بتوانم رکوردشکن باشم. این در حالی است که ما در غزه نه محل مناسبی برای تمرین داریم، نه وسایل خوب و مجهز تمرینی.» مجموعه ورزشی «شابی» در کنار ساحل غزه تنها مکانی است که حمد در مدت زمان گذشته به آنجا رفته و تمرین کرده است. او در این مدت هر روز 6 ساعت تمرین کرده تا بتواند از حیثیت قهرمانان شهرش در بازی‌های آسیایی دفاع کند.
حمد ادامه داد: «حضور ما در گوانگجو بسیار مهم است. ما نمی‌رویم که زنگ تفریح باشیم. من و همه ورزشکاران تیم ما برای این به چین می‌رویم که مدال کسب کنیم. ما می‌خواهیم در گوانگجو برای کسب مدال بجنگیم و این هدف جمعی در همه ما وجود دارد.» قرار است 2 نهاد تجاری فلسطین به عنوان حامی مالی کاروان 67 نفره این کشور در بازی‌های آسیایی را حمایت کنند. فائز ابودیا، رئیس کمیته ملی المپیک فلسطین با انتقاد از کمبود امکانات و فضای ورزشی برای تیم‌ها اظهار کرد: «این مشکلات امیدهای ما را برای گوانگجو کمرنگ کرده است. البته همین حضور ورزشکاران ما در بازی‌های آسیایی خود یک فرصت مناسب برای کسب تجربه محسوب می‌شود.» وی در ادامه با اشاره به حسام حمد، وزنه‌بردار تیم اعزامی فلسطین خاطرنشان کرد: «همین سالن ورزشی که حمد در آن تمرین می‌کند به هیچ‌وجه مناسب نیست. تجهیزات آن قدیمی است. ده‌ها ورزشکار جوان دیگر هم آنجا تمرین می‌کنند و شرایط برای تمرکز حمد مهیا نبوده است.»
کمی آن طرف‌تر از مکانی که حسام حمد و گالجا در سالن وزنه‌برداری در حال تمرین هستند، در اتاقی کوچک ایام تارامسی به عنوان بوکسور تیم ملی فلسطین در حال تمرین است، البته شرایط او بسیار بدتر از هم تیمی‌های وزنه‌بردارش است. البته آنها به این اتاق کوچک، سالن بوکس می‌گویند.
ایام تارامسی، بوکسور 22 ساله درباره فضا و امکانات تمرینش می‌گوید: «همه امکانات ما ابتدایی است. کیسه بوکسمان را از شن‌های کنار ساحل پر کرده‌ایم. از همه مهم‌تر اینکه حریفان تمرینی من بیشتر بوکسور نیستند. در این شرایط کمکی به من نمی‌شود. من هم دانش بوکسم را از طریق وب‌سایت‌های اینترنتی، فیلم‌های اکشن هالیوودی یا فیلم‌های رزمی آسیای شرقی به‌دست آورده‌ام.» رفتار تارامسی آرام و محکم به نظر می‌رسید. حرفه‌ای‌گری و سطح فنی او نیز زمانی که مشتی محکم به حریف تمرینی خود زد و او را پخش زمین کرد کاملا نمایان بود. وی ادامه داد: «عزم و اراده قوی به همراه ثبات و استواری می‌تواند به من کمک کند تا در بازی‌های آسیایی نتیجه خوبی کسب کنم یا بر سکوی مدال‌ها
قرار گیرم.»
بوکسور جوان فلسطینی با بغضی که از شرایط بد غزه در گلو داشت، گفت: «من برای مدال طلا به چین می‌روم، نه اینکه حضوری نمادین در بازی‌ها داشته باشم.» او این جملات را گفت و پی در پی به کیسه پر از شن مقابلش، مشت‌های گره کرده پرتاب کرد.