محمد مایلی‌کهن یک بار دیگر حملات تند و آتشینش را آغاز کرد؛ این بار سیبل حاجی مایلی، علی دایی است. او البته بدون اینکه نامی از دایی ببرد، در گفت‌وگویی که انجام داد، فدراسیون را متهم کرد که جرات برخورد با «برخی آقایان» را ندارد. گفت‌وگو جلوتر که رفت، به حرف‌های هفته قبل دایی اشاره کرد که گفته بود «مدیران ناکام در ژاپن هاراگیری می‌کنند اما در اینجا می‌خندند» و در جواب به حرف‌های دایی گفت: «دلم نمی‌خواهد کسی هاراگیری کند اما باید کسی هاراگیری می‌کرد که با 21 بازی تدارکاتی نتوانست تیم ملی را به جام جهانی ببرد». اگر حرف‌های مایلی‌کهن را تا انتها بخوانید به او حق می‌دهید که از دست دایی ناراحت باشد.
***
می‌گویند پس از باخت به مس تلویحا استعفا كرده‌اید؟
به هر حال وقتی من محبت مدیران سایپا را می‌بینم شرمنده رفتار آنها می‌شوم. شاید منظورم از اینکه گفته‌ام تیم به تفکر جدید نیاز دارد این است که در خودمان تفکر جدیدی ایجاد کنیم. ما بهترین خط حمله لیگ را داریم و 23 گل زده‌ایم اما از آن طرف یکی از بدترین خطوط دفاعی لیگ را داریم.
با این شکست کارتان دشوار شده است.
نمی‌خواهم بهانه‌گیری کنم اما حرکاتی که برخی آقایان در کنار زمین انجام می‌دهند و نحوه صحبت‌هایشان راجع به کمیته مظلوم داوران عجیب است. کجای دنیا چنین اتفاقاتی می‌افتد. جالب اینجاست که با وجود تمام توهین‌ها و جوسازی‌هایی که می‌کنند یک بار هم به کمیته انضباطی دعوت نمی‌شوند. برایم این سوال مطرح است که اگر یکی از داوران ما اشتباهی مانند آنچه که داور بازی آلمان و انگلیس مرتکب شد را در لیگ ما انجام دهد آقایان چه رفتاری می‌کنند و کنار زمین چه حرکاتی انجام می‌دهند. در تیم ما فریادشیران چیزی نمی‌گوید اما اخراج می‌شود اما دربعضی تیم‌ها برخی‌ها حرکاتی انجام می‌دهند که همه کس را می‌ترسانند. آنها شخصیت همه را زیر سوال می‌برند اما باز هم هیچ اتفاقی نمی‌افتد. اینها دردآور است.
این اعتراض‌ها از بازی استقلال - پرسپولیس آغاز شد. جایی که کمک داور گل پرسپولیس را مردود اعلام کرد.
پس از گذشت 4 هفته هنوز کسی نمی‌تواند به طور قاطع بگوید که آیا در آن صحنه تصمیم کمک‌داور درست بود یا نه. من معتقدم اینکه یک نفر در برنامه 90 بگوید فلان صحنه آفساید بوده یا خیر نمی‌تواند ملاک باشد، مگر اینکه آن صحنه به طور کامل مشخص باشد. 4 هفته از بازی پرسپولیس- استقلال گذشته اما هنوز درباره این بازی صحبت می‌شود. متاسفم که فدراسیون جرات نمی‌کند با چنین رفتارهایی برخورد کند. یا درباره شیث رضایی در حالی که همه می‌گویند بازی اخیر 2 تیم بی‌حاشیه‌ترین بازی تمام این سال‌ها بوده پس از اتفاقاتی 3 جلسه محروم می‌شود. به او می‌گوید چرا گوشت را اینجور کردی و چرا دست به سرت کشیدی. آیا می‌توان منکر وجود رابطه در این قضیه شد. اگر رفتار شیث رضایی تحریک‌آمیز بود رفتار برخی آقایان که قابل قیاس با حرکت رضایی نبود و باید آقایان زودتر به کمیته انضباطی می‌رفتند.
شما اسمی از دایی نمی‌آورید اما این سوال مطرح است که چرا با وجود صحبت‌های تند او علیه داوری، سرمربی پرسپولیس به کمیته انضباطی دعوت نمی‌شود؟
می‌بینیم که همه به کمیته انضباطی دعوت می‌شوند، از رسول کربکندی گرفته تا عباس مرادی و سردار جعفری، مدیرعامل تراکتورسازی به کمیته انضباطی می‌آیند اما آقایان بدترین نوع رفتارها را کنار زمین انجام می‌دهند اما آب از آب تکان نمی‌خورد. در کنار این می‌گویند که اکبر محمدی با رابطه به تیم نوجوانان آمده است. من معتقدم محمدی جوان خوب و شایسته و تحصیلکرده‌ای است که به تیم نوجوانان آمده و مثل ما احتمالا اشتباهی هم مرتکب شده است اما مگر ما همیشه در آسیا قهرمان بوده‌ایم که انتظار داشتیم تیم نوجوانان و جوانان قهرمان آسیا شود. همین که تیم نوجوانان ما یک مرحله بالاتر آمد باید از او تشکر کرد. بعد گفته می‌شود که به خاطر یک باخت ما را کنار گذاشتند. من باید بگویم که اگر یک باخت بود که ما به جام جهانی می‌رفتیم. مجموع امتیازهای ما مانع از صعودمان به جام جهانی شد. از طرفی می‌گویند که در ژاپن مدیران ناکام هاراگیری می‌کنند اما اگر به هاراگیری بود که البته دلم نمی‌خواهد کسی هاراگیری کند، باید کسی هاراگیری می‌کرد که با 21 بازی تدارکاتی نتوانست تیم ملی را به جام جهانی ببرد اما نه تنها هاراگیری نکرد بلکه خودش را بی‌تقصیر جلوه داد و حتی عذرخواهی هم نکرد و تنها به دنبال حق و حقوقی بود که در قبالش کاری انجام نداده بود. متاسفم که بعد از دو سه برد دوباره قلدری‌ها و اهانت‌ها شروع شده است. متاسفم که فدراسیون جلوی این قلدری نمی‌ایستد.