روزنامه
خبر در یادداشتی به قلم محمدجواد لاریجانی دبیر ستاد حقوق بشر ایران و مشاور امور بین‌الملل رئیس قوه‌قضائیه درباره پایان الگوی حقوق بشری آمریکا مطالبی منتشر کرد. به گزارش این روزنامه، آمریکا و برخی کشورهای غربی خودشان را معیار حقوق بشر می‌دانند و این مطلب در گفتار و رفتار و اعمال آنها کاملا آشکار است که این تفکر نامناسبی است چون هم غیر معقول است و هم آن کشورها صلاحیت چنین ادعایی را ندارند، ما نباید هیچ کشوری را به عنوان مربی و معیار حقوق بشر قبول کنیم. آمریکا و دول غربی از مساله حقوق بشر تحت عنوان تخلفات حقوق بشری استفاده‌های زیادی به‌صورت سیاسی کرده و می‌کنند، اگر کشوری با آن کشورها دوست باشد با وجود تخلفات حقوق بشری، اشکالی به آن کشور نمی‌گیرند اما اگر در دایره منافع تعریف شده آنها چنین کشوری دردسر‌زا باشد، مورد تهاجم وسیع قرار می‌گیرد که بیانگر استفاده سیاسی این کشورها از موضوع حقوق بشر است در حالی‌که حقوق بشر یک مساله فرهنگی و مربوط به عموم جهان است. این‌طور نیست که چند کشور خودشان را سردمدار مساله حقوق بشر بدانند، بلکه لازم است همه کشورها خودشان را مشارکت کننده در حقوق بشر بشناسند و در مسیر تطور و تکامل آن وارد شوند و اینگونه است که جهان‌شمولی و عمومیت درباره این موضوع پدید می‌آید. همچنین موضوع سازمان‌های بین‌المللی است که باید نحوه همکاری با آنها را شناسایی کنیم. حقوق بشر مفهومی است که در سازمان ملل از وسیع‌ترین و شاید فاخرترین ادبیات و وسیع‌ترین مکانیزم پایش و پیگیری برخوردار است اما همان‌طوری که اشاره شد بعضی از کشورها خودشان را شاخص و محور می‌دانند و به‌نحو وسیع در روند کاری و تصمیم‌سازی آن دخالت می‌کنند. در زمان حضرت امام(ره) بحث همکاری با سازمان ملل مطرح بود، برخی می‌گفتند که این سازمان توسط کشورهای مدعی اداره می‌شود و لذا حضور و فعالیت در آن فایده‌ای ندارد. حضرت امام(ره) فرمودند: عدم فعالیت کشورهای اسلامی در سازمان ملل صحیح نیست باید برویم و فعال باشیم اما فریب نخوریم و ساده‌لوح نباشیم بلکه پیچیده و داهیانه و با برنامه اهداف خود را دنبال کنیم و هرگز مرعوب تصمیمات و اقدامات کشورهای مدعی نشویم.
سردرگمی در پی تحریم یکطرفه
روزنامه
کیهان در خبری به نقل از رسانه‌های غربی از سازش‌ناپذیری جمهوری اسلامی در برابر فشار غرب گزارش داد. به گزارش روزنامه کیهان آنها نوشتند که تحریم‌های اقتصادی، تهران را به سازش با غرب بر سر برنامه هسته‌ای ترغیب نخواهد کرد. روزنامه لس‌آنجلس تایمز این مطلب را از قول «یک دیپلمات ارشد اروپایی» منتشر کرد و نوشت: هیچ نشانه‌ای از سوی سران ایران مبنی بر ابراز تمایل نسبت به سازش و کاستن از فشارهای غرب به چشم نمی‌خورد. حتی یک جمله هم مبنی بر تغییر دیدگاه مقامات ایرانی درباره برنامه هسته‌ای شنیده نشده است. غرب به دنبال آسیب به ایران است اما با این حال تمایل برخی کشورها به حفظ ارتباط تجاری با ایران از جمله در زمینه انرژی، از تاثیر تحریم‌ها کاسته است. همزمان نشریه آلمانی تاگس اشپیگل از سردرگمی مداوم غرب مقابل ایران پس از انقلاب اسلامی سال 1979 خبر داد و نوشت: کارشناسان و سیاستمداران غربی از سال‌های 9-1978 همواره کوشیده‌اند نظام سیاسی جمهوری اسلامی را بفهمند و بشناسند، اینکه آرایش سیاسی آن کدام است. اگر این ایدئولوژی عجیب اسلامی نبود می‌توانستیم ایران را با سیاست کرملین شوروی و مطالعه چهره اعضای دفتر سیاسی بسنجیم تا درباره سیاست‌های آینده این کشور مانند شوروی سابق، نکته‌هایی به دست آید اما جمهوری اسلامی، شوروی نیست. تاگس اشپیگل در پایان نتیجه گرفته است: دیر یا زود دنیا یا به دیگر سخن غرب، به این مرحله می‌رسد که تصمیم بگیرد، یا جنگ جدید علیه کشوری اسلامی یا زندگی با ایران اتمی. اگر غرب نمی‌خواهد بعد از تجربه‌های جنگ افغانستان و عراق، درگیری نظامی دیگری را آغاز کند، زمان آن رسیده که ایران را لحاظ کند، به جای این که کنار بگذارد. غرب با ایران بر سر مبارزه با مواد مخدر و دزدی دريايي و تروریسم در افغانستان منافع مشترکی دارد که می‌تواند سرآغاز همکاری باشد. می‌توان با ایران مذاکره کرد.
بحرانی دیگر در اردوگاه ضد انقلاب
روزنامه
جوان در شماره روز گذشته خود در گزارشی به بحران تحلیل در اردوگاه ضدانقلاب از حماسه قم پرداخت. به گزارش این روزنامه هرچند از سفر تاریخی رهبر معظم انقلاب به شهر قم چند روزی می‌گذرد اما بازخوردها و بازتاب این سفر در رسانه‌ها و محافل داخلی و خارجی تا مدت‌ها سوژه تحلیل و بررسی خواهد بود. این روزنامه در ذکر دلایلی که سفر قم را پراهمیت ساخت، نوشت: قم به عنوان نقطه ثقل و خاستگاه انقلاب نقشی بسیار مهم در حوادث جامعه ایران، شیعه و جهان داشته و بالطبع تحولات آن، چه برای دوستداران و چه دشمنان انقلاب از اهمیت فوق‌العاده‌ای برخوردار است و از آنجا که نقطه آغازین انقلاب از قم بوده، مطمئن‌ترین روش براندازی این است که از همین شهر آغاز شده و آنتی‌تز انقلاب در همین مکان ساخته شود. همچنین بزرگ‌ترین حوزه علمیه شیعه و حتی جهان اسلام و همچنین اکثریت مراجع و علمای تراز اول شیعه در این شهر سکنی دارند و نوع مواجهه روحانیت و حوزه با رهبری نظام می‌توانست منبع تحلیل و بازکاوی میزان نفوذ انقلاب و حاکمیت آن در مرکز نشر دین باشد. موضوع دیگر فتنه سال 88 و القای رسانه‌های معاند مبنی بر فاصله‌گیری حوزه و مرجعیت از نظام و رهبری بود که حتی اگر اندکی از این شایعه به حقیقت می‌پیوست، می‌توانستند نتیجه بگیرند که جنگ نرمشان علیه انقلاب در حال ثمر دادن است. آخرین سفر رسمی رهبر فرزانه انقلاب برخلاف مشهد مقدس که ایشان هر سال نوروز را مهمان این شهر هستند، سال 79 یعنی دقیقا یک دهه قبل صورت گرفته بود و میزان استقبال می‌توانست اوج‌گیری یا تنزل گفتمان انقلاب و نفوذ رهبر آن را نشان دهد تا منشأ تحلیل و نقشه‌های بعدی باشد. رسانه‌های معاند و طرفدار فتنه با درک این شرایط به محض شنیدن خبر این سفر، حاشیه‌پردازی برای آن را در اولویت کاری خود قرار دادند و تمامی برنامه‌های دیگرشان به حاشیه رفت. «قهر مراجع و کوچ آنها از قم» و «لغو سفر رهبری به قم به‌دلیل عدم استقبال مراجع و علما» قطره‌ای از شانتاژهایی بود که رسانه‌های فتنه برای زیر سوال بردن این سفر انجام می‌دادند.