2 بازیکن برتر 2 فصل گذشته و بهترین مهاجمان حاضر دنیا، بار دیگر در تلاش برای کسب عنوان توپ طلای فیفا هستند. در هفته‌ای که فهرست 23 نفره نامزدهای کسب جایزه توپ طلای فیفا اعلام شد، کریستیانو رونالدو برنده جایزه سال 2008 و لیونل مسی برنده توپ طلای سال 2009 باز هم به همه جهان نشان دادند که آنها همچنان برترین بازیکنان مستطیل سبز هستند، هر چند که برخلاف 2 سال گذشته جادوگر پرتغالی رئال‌مادرید و ستاره آرژانتینی بارسلونا به‌عنوان نامزدهای اصلی تصاحب جایزه توپ طلای فیفا به حساب آورده نمی‌شوند.
این زوج جادویی فوتبال از سال 2007 رقابت 2 نفره و شخصی خود را آغاز کردند، یعنی زمانی که رونالدو عنوان بهترین بازیکن جهان را تصاحب كرده و لیونل مسی هم خود را به‌عنوان رقیب اصلی
7 CR معرفی کرد. هر دو بازیکن در طول 3 سال گذشته سطح بسیار قابل قبول و کاملا باثبات و نیز پیشرفت قابل توجهی را از خود نشان داده و هنگامی که حرکات نمایشی و گلزنی و رکوردشکنی‌های آنان روی تبلیغات تجاری ظاهر می‌گردد، سروصدای زیادی را به پا می‌کند.
هر دو بازیکن در بازی آخر هفته برای تیم‌هایشان 2بار گلزنی کردند. مسی در بازی آخر بارسلونا بسیار آماده نشان داد و در پیروزی 5 بر صفر تیمش برابر سویا بسیار تاثیرگذار بود. پس از دیدار برابر اف‌سی‌کپنهاگن و رئال‌زاراگوزا، این سومین مسابقه متوالی است که مسی در یک بازی 2 بار گلزنی می‌کند. اما در عین حال رونالدو هم در پیروزی 3 بر یک تیمش برابر هرکولس، تیم تازه لیگ‌برتری اسپانیا که قبلا در مصاف با بارسلونا و سویا به برتری رسیده بود، نقش بسزابی داشت.
7 CR با زدن 2 گل در این بازی، تعداد گل‌های زده خود را تنها در 4 مسابقه پس از تعطیلات بین‌المللی ماه اکتبر به عدد 9 رساند.
رونالدو همانند ماموری ویژه است. وی چاره‌ای جز این ندارد تا نخستین عنوان قهرمانی خود با پیراهن رئال‌مادرید را به دست آورده و همچنین عنوان بهترین بازیکن جهان را هم بار دیگر از آن خود کند. به‌رغم آنکه رونالدو با زدن 33 گل در 35 بازی در فصل گذشته بازی‌های درخشانی را برای رئال‌مادرید به ثمر رساند اما نتوانست سفیدپوشان رئال را به موفقیت رسانده و حضور ناامیدکننده وی در رقابت‌های جام‌جهانی 2010 همراه با تیم ملی پرتغال بیانگر آن بود که نام وی باید پشت سر نام دیگر بازیکنانی قرار گیرد که با عملکرد خوب‌شان منجر به کسب موفقیت تیم‌شان شده‌اند. سال ناموفق رونالدو می‌تواند برای نخستین بار طی 4 سال گذشته نام وی را از فهرست نهايی 3 نفره بهترین بازیکن جهان حذف کند و پس از شروعی بسیار دشوار و دور از انتظار، اینطور به نظر می‌رسد که انگار ایده ترک منچستر به قصد رئال‌مادرید اصلا ایده خوبی نبوده است.
اما اوضاع خیلی سریع عوض شد. وی اکنون در 9 بازی لیگ 12 گل به ثمر رسانده–بیش از دیگر بازیکنان دیگر لیگ‌های معتبر اروپایی– و تعداد گل‌های زده وی در بازی سیزدهم به عدد 13 رسیده است.
اگر فکر می‌کنید که چنین عملکردی شگفت‌انگیز است، پس نظرتان درباره مسی چیست؛ وی حتی یک گل هم بیشتر به ثمر رسانده است. دارنده فعلی عنوان بهترین بازیکن جهان در 12 مسابقه، 14 گل به ثمر رسانده است، هر چند وی در جدول گلزنان لالیگا 5 گل از نزدیک‌ترین رقیبش پیشی گرفته است.
مسی از تغییر پست بازی‌اش در این فصل نهایت استفاده را برده است. وی از همان سال‌های اولیه حضورش که تنها به پای چپش متکی بود و با منتقل شدن از بال راست به بال چپ مدافعان را به دردسر می‌انداخت، راه ترقی را طی کرد. اکنون مسی از هر جناح و فضایی که به دست می‌آورد به سمت حریفان یورش می‌برد. آمار گلزنی وی زمانی بیشتر شد که او مجبور بود تا نقش محوری‌تری به‌عنوان مهاجم اصلی بارسلونا ایفا کند. وی در 31 بازی لیگ در فصل 9-2008 بیست‌و‌سه گل به ثمر رساند اما سال گذشته را با زدن 34 گل طی 35 بازی به پایان برد.
رونالدو هم از تغییر در پست بازی‌اش بهره لازم را برده است. با وجودی که وی همیشه، از زمان نوجوانی تا وقتی که بخوبی رشد کرد، مهاجم بوده است اما هیچ تردیدی وجود ندارد که رونالدو در تیم تحت هدایت مورینیو نگرش خود نسبت به بازی و رویکرد خود برای هر بازی را تغییر داده است. اصلا مساله این نیست که تغییر در سیستم منجر به بهتر شدن توان گلزنی رونالدو شده است. وضعیت رونالدو طی نخستین ماه از فصل جدید، یعنی زمانی که وی در 7مسابقه فقط 2 گل به ثمر رسانده بود– یکی از روی نقطه پنالتی و دیگری از روی ضربه آزاد–بسیار ناامیدکننده و تا اندازه‌ای افتضاح بود اما در هفته‌های آتی به سختی می‌شد که با شوت‌های سنگین خود توپ را به پشت دروازه بفرستد و هر توپی که به سوی دروازه روانه می‌کرد بوی گل می‌داد. مقایسه این دو وضعیت کاملا متضاد، دوران افت و افول وی طی مدتی بسیار کوتاه را آشکار می‌سازد.
اما در یک سال چه می‌گذرد که چنین تفاوتی حاصل می‌شود. اکتبر 2009 یکی از دشوارترین دوره‌های حرفه فوتبالی رونالدو در زمین فوتبال بود؛ در ماه اکتبر رونالدو به علت مصدومیت قوزک پا، 6 هفته از میادین دور بود. در سال 2010، رونالدو 13 گل برای تیم باشگاهی و تیم ملی کشورش زد که اکثر گل‌های وی در ماه اکتبر به ثمر رسیده بودند.
منبع: Goal.com