ناگهان همه چیز تحتتاثیر قرار گرفت؛ ششمین جشنواره فیلم‌های کوتاه دینی رویش که می‌رفت مانند دیگر جشنواره‌ها در روندی ساده و به نسبت بی‌فراز و فرود به پایان راه برسد، ناگاه با یک اتفاق مواجه شد؛ اتفاقی که جشنواره ششم را می‌توان به نامش ثبت کرد و آن را پدیده جشنواره رویش امسال خواند. جشنواره فیلم رویش برگ‌برنده دیگری در مسیر اثبات حرکت رو به رشد خود به دست آورد؛ مستند «جنایت در سکوت» ساخته بهروز نورانی‌پور اگر تنها ثمره جشنواره ششم هم می‌بود، امروز ناگزیر از تحسین مدیران و پیگیران برگزاری آن بودیم. جشنواره رویش در آستانه ورود به هفتمین سال برگزاری، جایگاه شایسته و بایسته خود را در میان دیگر جشنواره‌ها یافته است.
عبور از حاشیه‌ها
ششمین جشنواره فیلم‌های کوتاه دینی رویش، شامگاه پنجشنبه 6 آبان‌ماه در مشهد به کار خود پایان داد تا به گفته دبیر جشنواره تلاش برای برگزاری هر چه بهتر جشنواره هفتم را از صبح امروز در دستور کار قرار داده و برگ دیگری از دفتر توجهات ویژه حوزه هنری به فیلم‌های کوتاه و مستند را ورق بزنند. آیین اختتامیه این جشنواره که در چهارمین روز حضور میهمانان در شهر مقدس مشهد و در سالن همایش‌های صدا و سیمای این شهر برگزار می‌شد، با حضور چهره‌های سرشناس سینما رنگ و بویی سینمایی‌تر به خود گرفته بود. کلیپ و کارگردانی متفاوت کارگردان مراسم در آغاز برنامه یکی از نکات جالب توجه حاضران بود که از همان آغاز نوید اختتامیه‌ای متفاوت می‌داد؛ نویدی که البته تا دقایق پایانی مراسم و بخش اهدای جایزه بهترین فیلم مستند، فرصت تحقق نیافت! تاخیر 30 دقیقه‌ای در آغاز مراسم، سخنرانی‌های طولانی‌مدت و مسؤولانه، ناهماهنگی‌های مختصر در پخش کلیپ‌ها و بدسليقگی در تدوین آنونس برخی قسمت‌های مراسم و... هم که تقریباً ویژگی‌های مشترک جشنواره‌های سینمایی شده است. از همین رو پرداختن به چنین مواردی را طبق عادت نه در متن گزارش که در فهرست حاشیه‌ها جای می‌دهیم! هر چند اختتامیه ششمین جشنواره رویش آنقدر امتیاز داشت که فضا برای حاشیه‌نگاری باقی نماند؛ بویژه اتفاقی که ناگهان همه چیز را تحتتاثیر قرار داد.
در جست‌وجوی برنامه‌ای برای زندگی بهتر
صلوات خاصه حضرت رضا(ع) به ابتکار برگزارکنندگان، نخستین برنامه اختتامیه بود؛ برنامه‌ای که علاوه بر فیلمسازان حاضر در رقابت، اهالی رسانه و علاقه‌مندان فیلم‌های کوتاه و مستند میهمانان سرشناسی هم داشت. علی نصیریان، مجید مجیدی، سیدرضا میرکریمی و عبدالحسن برزیده، میهمانان ویژه اختتامیه جشنواره فیلم رویش در مشهد بودند. محدودیتی برای حضور در سالن وجود نداشت و همین امر حضور علاقه‌مندان را سهل‌تر از جشنواره‌های مشابه کرده بود. در این میان مدیران حوزه هنری هم حضور قابل توجهی داشتند. محسن مومنی در این فضا روی سن رفت تا به میهمانان خیرمقدم بگوید. مومنی گفت: خدا را سپاس که توفیق برگزاری این دوره از جشنواره رویش را به ما داد و باعث خوشحالی فراوان است که این جشنواره همچنان مورد استقبال مردم شریف مشهد است. رئیس حوزه هنری افزود: بحث مورد نظر این جشنواره موضوع دین است. هنر و ادبیات جهان از ابتدا تاکنون مدیون هنرمندان متعهد بوده که نسبت به دردها و رنج‌ها و شرافت انسان‌های دیگر احساس مسؤولیت می‌کردند. دین چیزی نیست جز برنامه برای زندگی بهتر که هم مسائل مادی و معنوی و هم امورات هر 2 دنیا را دربر می‌گیرد. هنرمندی که به دین تکیه می‌کند چشم‌انداز و دید وسیع‌تری نسبت به هنرمندانی پیدا می‌کند که فقط عالم محسوسات مد‌نظر آنهاست. مومنی ادامه داد: دین اسلام کامل‌ترین دین‌هاست و بزرگ‌ترین معجزه دین در عصر ما انقلاب اسلامی مردم ایران محسوب می‌شود. انقلاب اسلامی، انقلابی بود که در انسان‌ها رخ داد و طبق فرموده امام راحل «فتح‌الفتوح» ملت ایران شناخته می‌شود. متاسفانه در عالم ادبیات و هنر نسبت به این معجزه عظیم و معرفی آن به جهان کمتر توجه شده است. امیدواریم در سال‌های آتی این مساله و این کم‌توجهی مرتفع شود. مومنی در این بخش همچنین 2 خبر مهم را به اطلاع فیلمسازان و حاضران در سالن رساند و گفت: اولین خبر این است که دفتری برای فیلم‌های مستند و داستانی در حوزه هنری تاسیس می‌شود و امیدواریم در
همین دفتر امیدهایی برای سینمای بلند و حرفه‌ای ظهور کند. خبر دوم اینکه از آنجا که در عرصه فیلم کوتاه و مستند مجالی برای نمایش آثار وجود ندارد، هر 2 سالن سینما سپیده به اکران عمومی فیلم‌های کوتاه و مستند اختصاص خواهد یافت. همین 2 خبر هم کافی بود تا حاضران مومنی را گرم‌تر هنگام حرکتش به سمت تریبون، از روی سن بدرقه کنند.
برترین‌ها در غیاب برگزیده
پس از صحبت‌های مومنی، کلیپی از مراحل مختلف آماده‌سازی و برگزاری جشنواره ششم پخش شد تا کار مجید مصلحی، دبیر خوش‌مشرب جشنواره به گفته خود آسان‌تر شده و تنها در سخنانی کوتاه ضمن عرض خسته نباشید و تشکر از همکاران خود در دبیرخانه جشنواره برای چندمین‌بار خبر از آغاز جشنواره هفتم از صبح روز شنبه (امروز) دهد. پس از این سخنان کوتاه نوبت به تقدیر از برگزیدگانی رسید که هیات داوران جشنواره پس از بررسی 47 فیلم راه یافته به بخش مسابقه، انتخاب کرده بودند. این بخش با معرفی و تقدیر از برترین‌های پویانمایی آغاز شد. داوران در بخش پویانمایی هیچ‌یک از آثار را شایسته عنوان برترین اثر ندانستند اما لوح تقدیر و مبلغ 20 میلیون ریال را به 3 کارگردان اهدا کردند؛ جلال نعیمی برای کارگردانی پویانمایی «سلام دایی»، امیر مهران به خاطر کارگردانی پویانمایی «موج‌های گمشده» و امیر واحدی برای کارگردانی پویانمایی «زندگی و دیگر هیچ». در بخش مسابقه فیلم‌های داستانی هم هیات داوران هیچ‌یک از آثار را شایسته تقدیر کارگردانی تشخیص نداد و به اتفاق آرا از میان تمام فیلم‌ها و به جهت تمایز تکنیکی 2 فیلم را به طور مشترک به‌عنوان بهترین فیلم داستانی جشنواره معرفی و به کارگردان هر یک تندیس جشنواره، لوح افتخار و مبلغ 30 میلیون ریال اهدا کردند؛ کریم عظیمی کارگردان فیلم «خانه‌ام ابری است» و ناصر ضمیری کارگردان فیلم «شیر تلخ». در این بخش همچنین لوح تقدیر و مبلغ 15 میلیون ریال به خاطر بازی مناسب و تاثیرگذار به راضیه احمدی، بازیگر نقش زن فیلم
«شیر تلخ» و لوح تقدیر و مبلغ 15 میلیون ریال به خاطر تصویربرداری مناسب به عارف نامور برای فیلم «ما در راهیم» اهدا شد. هیات داوران همچنین جایزه بدیع‌ترین فیلم منطبق با موضوع جشنواره شامل لوح افتخار و مبلغ 20 میلیون ریال را به فیلم داستانی «همنوا با زینب» به کارگردانی آقای عبدالرسول آذرشب اهدا کرد.
جای خالی سلمان و حکایت امید
اما متفاوت‌ترین بخش آیین اختتامیه جشنواره ششم فیلم رویش که 2 برنامه ویژه به‌دنبال داشت، بخش معرفی برترین‌های مسابقه فیلم‌های مستند بود؛ بخشی که تقدیر از 2 مادر نمونه به بهانه آن صورت گرفت و پدیده جشنواره ششم نیز در میانه آن رقم خورد. 2 فیلم «من پشت این دریچه چشم به راه بهارم» ساخته جواد توانا و «جنایت در سکوت» به کارگردانی بهروز نورانی‌پور 2 فیلمی بودند که بهانه بخش‌های ویژه اختتامیه را فراهم آوردند؛ اولی، بهانه‌ای شد برای یادی از سلمان هراتی و تقدیر از مادر و همسر صبور و بزرگوارش و دومی مقدمه‌ای شد برای ادای دین به یک ایستادگی و مهر مادرانه. درست پس از اعلام نام بهروز نورانی‌پور برای حضور روی سن و دریافت جایزه بهترین فیلم مستند شامل تندیس جشنواره، لوح افتخار و مبلغ 30 میلیون ریال وجه نقد بود که پخش بخش‌هایی از این مستند فضای حاکم بر سالن همایش‌های صدا و سیمای مشهد را تحتتاثیر قرار داد. فیلم درباره خانواده عبدالرحمن است که سال‌ها پس از پایان جنگ با عواقب تلخ آن دست و پنجه نرم می‌کند و نمی‌خواهد بینایی او هم مانند 2 خواهر دیگرش بر اثر تأثیرات بمباران شیمیایی سردشت از بین برود. عبدالرحمن و 2 خواهرش در تمام این سال‌های توام با درد و زجر تنها حمایت مادر را پشت سر خود داشتند و چه حماسه و استقامتی از این بزرگ‌تر برای تقدیر از یک مادر. با حضور مادر عبدالرحمن روی سن، همه به پاخاستند و این ادای احترام به بیش از 2 دهه صبر مادرانه بود. این مادر پیش از دریافت لوح سپاس از دستان استاد علی نصیریان چند کلامی از سر سپاس و قدردانی خطاب به کارگردان اين فیلم گفت اما نتوانست مسؤولان را مخاطب دادخواهی خود قرار ندهد. دادخواهی و ابراز نیاز برای کمک‌های درمانی فرزندانش که البته بی‌پاسخ هم نماند. دقایقی پس از حضور مادر، عبدالرحمن هم روی سن آمد تا نه فقط چهره آسیب‌دیده از جنگش که سخنان سوزناکش فضا را بیش از پیش متاثر کند. چند جمله کوتاه عبدالرحمن کافی بود تا لقمان خالدی که دقایقی پیش لوح تقدیر و مبلغ 20 میلیون ریال را به خاطر کارگردانی مستند «مشترک مورد نظر» از آن خود کرده بود، بار دیگر روی سن حاضر شود و با قرائت متنی کوتاه از سوی خود و 4 کارگردان برگزیده دیگر، جوایز خود را به این خانواده تقدیم کند. مهرداد اسکویی و بهرام عظیمی هم 2 تن از اعضای هیات داوری بودند که به هر یک از فرزندان آسیب‌دیده این خانواده یک سکه اهدا کردند. اما این پایان محبت‌ها نبود؛ اسماعیل وفایی، مالک باشگاه ابومسلم که در سالن حاضر بود هم همه مبالغ درمانی عبدالرحمن را تقبل کرد تا رسالت مستند «جنایت در سکوت» به‌طور تام و تمام به سرانجام برسد و همین پدیده برای دادن نمره قبولي به کارنامه جشنواره ششم کافی است. در بخش مستند علاوه بر این جایزه، لوح تقدیر و مبلغ 15 میلیون ریال به فیلم‌های «سقا تالار» به کارگردانی مجید قربانی آهودشتی، «پنجره شرقی» به کارگردانی محسن رمضان‌زاده و سید‌حسین صافی برای تصویربرداری «صحرای زنده» تعلق گرفت. همچنین لوح تقدیر و مبلغ 20 میلیون ریال به لقمان خالدی برای کارگردانی فیلم مستند «مشترک مورد نظر»، جواد توانا برای کارگردانی «من پشت این دریچه چشم به راه بهارم» و محمدعلی هاشم‌زهی برای کارگردانی فیلم مستند «آسکو » اهدا شد.