اساسا صنعت بیمه در دنیا در دهه اخیر دچار تحول ویژه‌ای شده و یکی از مسائلی که می‌تواند تشویق کننده باشد در ارتباط با تامین سلامت بازیکنان است. البته بر اساس گفته‌های دکتر هاشمیان، رئیس کمیته پزشکی فدراسیون فوتبال در کشور ما این سرویس‌ها تعریف نشده‌اند. البته طرحی در این باره از سوی کمیته پزشکی مطرح شده که بر اساس آن بازیکنان تیم ملی فوتبال تحت بیمه شرکت‌های مختلف قرار بگیرند ولی متاسفانه هنوز این طرح اجرایی نشده است. بازیکنانی که در فوتبال ایران قراردادهای حرفه‌ای امضا می‌کنند باید از تسهیلات بیمه نیز بهره‌مند شوند تا مدیران باشگاه‌ها آنها را تحت پوشش آسیب‌های ورزشي قرار دهند، چون در ورزش بویژه فوتبال این امکان وجود دارد که آسیب‌دیدگی‌ها منجر به از کار افتادن عضو بشود و کم نیستند بازیکنانی که به خاطر یک مصدومیت برای همیشه مجبور به بازنشستگی از فوتبال شده‌اند. اگر قرار باشد این مساله یعنی تامین سلامت بازیکنان که امروز در فوتبال اروپا به طور جدی دنبال می‌شود در فوتبال ما نیز اجرا شود، چرخه اقتصادی فوتبال را تحت‌تاثیر قرار خواهد داد.
بازیکنان دست و پاهایشان را بیمه می‌کنند
ستاره‌های چند میلیون پوندی فوتبال اروپا همیشه باید نگران ساق‌هایشان باشند، مدافعان خشن رقبای مقابل وقتی نمی‌توانند مهره‌هایی مانند کریس رونالدو یا لیونل مسی را متوقف کنند، به قصد ویران کردن آنها ساق‌های سوپراستارها را نشانه می‌روند. همین مساله دقیقا به کابوس مدیران باشگاه‌های بزرگ اروپایی تبدیل شده طوری که آنها در اقدامی متفکرانه برای اینکه بتوانند از ضررهای مالی به خاطر مصدومیت ستاره‌های گرانقیمت‌شان جلوگیری کنند، پاهای این بازیکنان را بیمه می‌کنند. قراردادهای تجاری با شرکت‌های مختلف بیمه به مدیران باشگاهای فوتبال در اروپا این اطمینان خاطر را می‌دهد که حتی با مصدومیت بازیکنان در رقابت‌های مختلف می‌توانند غرامت دریافت کنند؛ یک روش کاملا منحصر به فرد که در حال حاضر به عنوان الگویی برای حفظ سلامت بازیکنان در زمین مسابقه از سوی مدیران و مسؤولان مالی باشگاهای اروپایی دنبال می‌شود. نکته جالب توجه اینجاست که بیمه کردن دست و پای بازیکنان حلقه مفقوده‌ای است که اگر فراگیر شود، می‌تواند سود دوطرفه‌ای داشته باشد. در اینجا می‌خواهیم اشکال مختلف پرورش یافتن این فرهنگ را که می‌تواند آینده فوتبالیست‌های حرفه‌ای را در سایه اطمینان قرار دهد بررسی کنیم.
ساق‌های 100 میلیون دلاری
از جام‌جهانی فوتبال چند ماهی است که می‌گذرد ولی اشاره به این نکته که درست 2 روز مانده به آغاز این تورنمنت پاهای لیونل مسی و کریس رونالدو را در مجموع به مبلغ یکصد میلیون دلار بیمه کردند، خالي از لطف نيست. شاید این اتفاق بیشتر به خاطر فشارهایی بود که از سوی باشگاه‌های بارسلونا و رئال‌مادرید بر مدیران فدراسیون‌های کشورهای این بازیکنان اعمال شده بود. کریستیانو رونالدو و لیونل مسی 2ستاره باشگاه‌های رئال مادرید و بارسلونای اسپانیا با امضای قراردادی هر کدام پاهای خود را به مبلغ 50 میلیون دلار بیمه کردند. طبق قرارداد منعقد شده، حتی در صورت کشیدگی عضله این 2 بازیکن، شرکت بیمه موظف به پرداخت غرامت به 2 باشگاه رئال مادرید و بارسلونا خواهد بود. نکته جالب توجه این بود که فدراسیون فوتبال پرتغال همه بازیکنان تیم ملی این کشور را پیش از آغاز رقابت‌های جام‌جهانی بیمه کرد اما مسؤولان آرژانتینی از بازیکنان تیم ملی آرژانتین خواستند تا خود برای بیمه کردن ساق‌هایشان اقدام کنند!
مسؤولان آرژانتینی پیش از آغاز رقابت‌های جام جهانی با توجه به محبوبیت مسی از چند محافظ شخصی برای مراقبت از وی در طول برگزاری رقابت‌های جام‌جهانی استفاده کردند اما اقدامی برای بیمه کردن وی انجام نداده بودند! البته این مساله تنها به این 2 تیم ختم نشد، فدراسیون فوتبال انگلیس نیز بازیکنان تیم ملی این کشور را موظف به بیمه کردن خود پیش از آغاز رقابت‌های جام‌جهانی کرد.
وقتی کاسیاس دست‌هایش را بیمه کرد
یک خبر کاملا جالب در سپتامبر 2007 همگان را متعجب کرد! ایکر کاسیاس، سنگربان اول ماتادورها و رئال مادرید در یک اقدام حیرت‌انگیز دستان خود را بیمه کرد! کاسیاس در آن زمان 5/7 میلیون یورو با شرکت بیمه «گروماپا» قرارداد بست.
شاید همان زمانی که کاسیاس تصمیم گرفت با این شرکت بیمه قرارداد امضا کند، خیلی‌ها فکرش را هم نمی‌کردند که سنگربان اول اسپانیا قصد چنین تصمیمی را داشته باشد ولی خود او در این باره عنوان کرده بود: «شاید از نظر خیلی‌ها جنبه طنزگونه‌ای داشته باشد ولی من دست‌هایم را بیمه کردم تا خیالم برای همیشه راحت باشد! خیلی‌ها فکر می‌کنند یک بازیکن فوتبال زانو یا پاهایش بیشتر در معرض آسیب‌دیدگی قرار می‌گیرد ولی برای یک دروازه‌بان این دست‌ها هستند که نقش اساسی را ایفا می‌کنند».
موهایی که بیمه شد!
آیا واقعا فکر می‌کنید بیمه کردن ساق پا و دست‌ها تنها به فوتبال در اروپا بازمی‌گردد؟ نکته جالب توجه این است که در فوتبال آمریکایی یا همان راگبی اتفاق قابل توجهی رخ می‌دهد؛ تروی پولامالو بازیکن فوتبال آمریکایی تیم «پترز بورگ استیلرز» موهای خود را به مبلغ یک‌میلیون دلار بیمه کرده است.
البته راگبی جزو آن دسته ورزش‌هایی به حساب می‌آید که بازیکن در معرض آسیب‌دیدگی جدی قرار می‌گیرد ولی نکته جالب توجه این است که پولامالو به خاطر اینکه موهایش بیش از اندازه بلند بود این کار را انجام داد تا در صورت آسیب‌دیدگی از شرکت بیمه غرامت دریافت کند.
باشگاه‌های اروپا خواستار بیمه بازیکنان شدند
باشگاه‌های مطرح فوتبال اروپا از فیفاخواسته‌اند بخشی از سود میلیاردی خود از برگزاری مسابقات جام‌جهانی را به بیمه کردن بازیکنانی که در مسابقات ملی مصدوم می‌شوند، اختصاص دهد. در همین رابطه کارل هاینز رومنیگه رئیس اتحادیه باشگاه‌های فوتبال اروپا در این باره می‌گوید: «درآمد فیفا از جام‌جهانی به خاطر حضور بازیکنان ما در حال افزایش است و این فدراسیون برای بیمه کردن بازیکنان و پرداخت دستمزد آنهایی که آسیب‌دیده به باشگاه‌هایشان باز می‌گردند، توانایی لازم را دارد. ما دیگر نمی‌توانیم بپذیریم که بازیکنانمان را در خطر مصدومیت قرار دهیم. اتحادیه فوتبال اروپا (یوفا) موافقت خود را برای همکاری با باشگاه‌ها در این زمینه اعلام کرده است اما روند مذاکرات با فیفا خوب پیش نمی‌رود. سودهای میلیاردی که فیفا به دست می‌آورد هر روز بیشتر می‌شود و این سازمان هیچ‌گونه مشکل مالی ندارد بنابراین می‌تواند چنین برنامه‌های حمایتی را اجرا کند». یکی از دلایلی که باعث شد رومنیگه این طرح را عنوان کند مصدومیت ستاره بایرن مونیخ، آرین روبن در جریان جام‌جهانی بود که در همین رابطه باواریایی‌ها به خاطر از دست دادن ستاره‌شان متضرر شدند.
حضور شركت‌های بیمه به عنوان اسپانسر
حضور شرکت‌های مختلف بیمه به عنوان اسپانسر و سرمایه‌گذار در فوتبال یک تجارت جدید است که سودی دوجانبه برای هر دوطرف قرارداد به ارمغان می‌آورد. البته اگر قرار باشد به این موضوع اشاره کنیم باید بگوییم بحران مالی در اروپا تاثیر مستقیمی بر این جریان گذاشت. یکی از همین شرکت‌هایی که با پا گذاشتن به عرصه ورزش به سود کلانی دست پیدا کرد شرکت بیمه «AIG»بود که با رقمي 113 میلیون دلاري به مدت 4 سال با باشگاه منچستر یونایتد قرارداد بست. حک شدن نام این شرکت بر پیراهن باشگاهی در حد و اندازه منچستریونایتد نه‌تنها می‌تواند نشان‌دهنده عملکرد تجاری مثبت این شرکت تلقی شود، بلکه می‌تواند پای این باشگاه را به بازارهای جدیدی در نقاط دیگر جهان باز کند. البته بحران مالی وال‌استریت تاثیر مستقیمی برروند مالی این شرکت گذاشت به طوری که این شرکت بیمه تا ورطه ورشکستگی نیز پیش رفت. همین مساله باعث شد مدیران مالی منچستر یونایتد به فکر قراردادی جدید باشند، از این رو باز هم آنها تصمیم گرفتند به یک شرکت بیمه دیگر اعتماد کنند؛ شرکت بیمه «AON» که یکی از بزرگ‌ترین قراردادهای تجاری در فوتبال انگلیس را به مدت 4 سال با منچستر امضا کرد. از این روست که پروفسور سایمون چدویک، استاد دانشگاه کاونتری در انگلستان معتقد است چنین معامله‌ای میان یک باشگاه و یک موسسه مالی را باید نشانه‌ای از تغییر شرایط حمایت مالی از تیم‌ها در 10 سال گذشته دانست. او در این رابطه اعتقاد دارد: «10 سال قبل حمایت مالی از یک تیم تنها حکم فروش فضایی روی پیراهن یک تیم برای تبلیغات را داشت اما اکنون می‌بینیم که باشگاه‌ها نگاه استراتژیک‌تری نسبت به معاملات حمایت مالی دارند و به آنها به چشم یک همکاری جهت افزایش گستره فعالیت اقتصادی خود نگاه می‌کنند».