وقتی ساعات پایانی سه‌شنبه شب اعضای کمیته فنی اتحادیه فوتبال آرژانتین تصمیم گرفتند تا مطابق انتظارات و پیش‌بینی‌ها سرخیو باتیستا را به عنوان سرمربی دائم تیم ملی آرژانتین انتخاب کنند، کمتر کسی از این خبر شگفت‌زده شد؛ خبری که کمترین مناقشات را در پی داشت و کمتر از هر زمان دیگری تیتر اول اخبار را به خود اختصاص داد. حتی در نشریات و رسانه‌های داخلی آرژانتین هم روی این خبر مانور چندانی داده نشد؛ اگر قبلا چند خطی درباره باتیستا در اخبار شنیده می‌شد اما حالا دیگر از همان هم خبری نیست و حتی ترجیح داده می‌شود تا بیشتر در این‌باره بحث شود که آیا کریستیان اربس در ترکیب این هفته بوکاجونیورز قرار می‌گیرد یا کریستیان چاوز.
خبر کم سروصدا
کم سروصدا، بدون هیاهو، و بدون مناقشه؛ این واژگان به خوبی می‌تواند همه آنچه که درباره انتخاب سرمربی تیم ملی آرژانتین اتفاق افتاده را توصیف کند و دقیقا آنچه که مقامات رسمی اتحادیه فوتبال می‌خواهند بیش از هر زمانی شاهد آن باشند این است که دوران مارادونا به عنوان سرمربی تیم ملی، که تحقق دوباره آن یک رؤیای ژورنالیستی است، پایانی آشفته و بحث‌برانگیز به همراه داشت. اما سوالی که به ذهن همه خطور می‌کند این است که چرا با وجودی که از چند ماه قبل هم مشخص بود باتیستا مناسب‌ترین گزینه برای هدایت تیم ملی است، باز هم مجبور بود به عنوان سرمربی موقت تیم ملی آرژانتین روی نیمکت این تیم بنشیند.
سابقه درخشان
انتخاب باتیستا تا حد زیادی مرهون 3 جنبه شخصیتی و کاری او است. عملکرد خیره‌کننده او با تیم ملی جوانان آرژانتین نقش عمده‌ای برای مطرح شدن نام وی به عنوان گزینه اول هدایت تیم ملی داشت؛ هرچند که در بسیاری کشورها نام سرمربی تیم ملی جوانان جهت هدایت تیم بزرگسالان نادیده گرفته می‌شود اما کسب عناوین قهرمانی در رده جوانان – نظیر عنوان قهرمانی بازی‌های المپیک 2008 پکن – در آرژانتین همانند رده بزرگسالان با اهمیت و قابل توجه تلقی می‌شود. اما با طعنه می‌توان گفت که انتخاب او به عنوان سرمربی تیم ملی بزرگسالان همان کاری است که باتیستا در گذشته چندین بار آن را نادرست خوانده و ادعا کرده بود که مربی در سطح جوانان باید به فکر پیشرفت و تربیت بازیکنان باشد نه کسب پیروزی.
رابطه خوب با بازیکنان
باتیستا با داشتن سابقه مربیگری بسیاری از بازیکنان فعلی در سطح ملی از ویژگی کلیدی دیگری نیز برخوردار است. او بهتر از هر مربی دیگری تیم و بازیکنانش را می‌شناسد، رابطه بسیار خوبی با بازیکنان داشته و این بهترین فرصت برای پیشرفت بازیکنان جدیدی نظیر خاویر پاستوره و آنخل دی‌ماریا و تبدیل شدن اين استعدادهای آینده‌دار به مهره‌های کلیدی تیم ملی خواهد بود .
با وجودی که دیه‌گو مارادونا این هفته با حالتی عجیب ادعا کرده بود دوست و هم‌تیمی سابق او باید لباس دلقک را پوشیده و لیونل مسی را بخنداند اما واقعیت چیز دیگری است. این رابطه کلیدی و تاثیرگذار بر پایه آشنایی و احترام ایجاد شده و مسی هم می‌داند که سرمربی‌اش از او چه می‌خواهد و اگر خواسته‌های او را اجابت کند، همانند المپیک 2008 پکن می‌توانند به پیروزی دست یابند. هر چند ممکن است که همانند قبل صمیمیت و یکدلی در نیمکت مربیگری آرژانتین وجود نداشته باشد اما با وجود باتیستا روی نیمکت این تیم دیگر مشکلی از بابت روابط دوستانه و صمیمیت بین بازیکنان وجود نخواهد داشت.
استارت با بازی برزیل
با وجودی که باتیستا بیش از 3 ماه است که در سمت مربی تیم ملی فعالیت می‌کند اما حالا می‌تواند آماده‌‌سازی و ایجاد تغییرات دلخواه خود در تیم ملی را آغاز کند. اولین کار او آنالیز رقبا و حریفانی چون برزیل است. اتحادیه فوتبال برزیل بدون هیچ دوره آزمایشی یا موقت، چنین فرصتی را به مانو منزس داد و در نتیجه این مربی برای ایجاد تغییرات در تیمش آزادی عمل داشت، بازیکنانی که در جام‌جهانی آفریقای‌‌جنوبی فرصت حضور در میدان را داشته اما عملکرد خوبی ارائه نکردند را کنار گذاشته و نسل جدیدی از استعدادهای برزیلی را به تیم ملی دعوت کرد. در همین حین باتیستا باید کارها را با مجموعه‌ای از بازیکنانی که یک سال کنار هم بوده‌اند انجام می‌داد و البته زمان اندکی برای آزمون و معرفی بازیکنان جدید داشت.
پیش از بازی با اسپانیا، باخت در هر یک از 3 بازی دوستانه ممکن بود منجر به قطع همکاری با باتیستا شده و این به معنای آن بود که هواداران تیم ملی آرژانتین هنوز توان واقعی باتیستا را درک نکرده‌اند.
بازگشت باتی گل به تیم ملی آرژانتین
گابریل باتیستوتا، مهاجم سابق تیم ملی آرژانتین قرار است به عنوان دستیار جدید سرخیو باتیستا، سرمربی تیم ملی آرژانتین مشغول به کار شود. باتي‌گل هفته آینده به دوحه سفر می‌کند تا ضمن دیدن بازی تیم ملی کشورش مقابل برزیل، به دیگر اعضای کادر فنی اضافه شود. باتیستوتا که سابقه بازی در تیم‌های بوکاجونیورز، فیورنتینا و رم را داشت، در سال 2005 از فوتبال خداحافظی کرد و از آن زمان در کلاس‌های مربیگری شرکت کرد و به تازگی نیز برای به عهده گرفتن سرمربیگری تیم ملی کشورش ابراز تمایل کرده بود. حضور او در کادر فنی تیم ملی و اعتماد فدراسیون فوتبال آرژانتین به او، می‌تواند زمینه‌ساز حضورش در راس کادر فنی تیم ملی در آینده باشد.