محرومیت مادام‌العمر «سعید علی‌حسینی»، بار دیگر حمله به «حسین رضازاده»، سرپرست فدراسیون وزنه‌برداری را از سوی افراد و رسانه‌های خاص تشدید کرد.
چندی است به دنبال هر اتفاقی که در وزنه‌برداری می‌افتد، هجوم رسانه‌ای به قوی‌ترین مرد جهان بار دیگر آغاز می‌شود اما دلیل این تهاجم‌ها چیست؟ این قبیل افراد و رسانه‌ها از رضازاده چه دیده‌اند که از او ناراحتند؟
تنها جرم(!) غیرقابل گذشتی که حسین رضازاده مرتکب شده حمایت از محمود احمدی‌نژاد در انتخابات ریاست‌جمهوری بوده است. آیا رضازاده به عنوان یک شهروند، حق ندارد از یک کاندیدا پشتیبانی کند؟ آیا کسی که دنیا، ورزش ایران را با او می شناسد، نباید نظر خود را ابراز کند؟ آیا حمایت از رئیس‌جمهور مردمی، این قدر هزینه دارد که کسب مدال طلا پس از 4 سال در مسابقات جهانی در این رسانه‌ها کم‌اهمیت جلوه داده شود؟ رضازاده که خود شخصا 2، 3 بار به مقر فدراسیون جهانی وزنه‌برداری رفت و از تمام اعتبار خود برای بخشش علی حسینی هزینه کرد، حال چرا باید تاوان اشتباه یک نفر دیگر را بدهد.
این اقدامات نخ‌نما، دیگر کارآیی ندارد و هرچه رسانه‌های خاص سعی کنند از محبوبیت رضازاده نزد مردمی که بارها و بارها کشورشان را در جهان ورزش سرفراز کرده بکاهند، او را محبوب‌تر می‌کنند. در این بین سوالی که باید پاسخ داده شود، این است که: پس اخلاق چه می‌شود؟!