دنیای فوتبال جز رقابت‌های درون زمین چمن، گاهی زمینه بروز حقه‌ها و کلاهبرداری‌های عجیبی می‌شود که در نوع خود بی نظیرند. در این خبر 10 حقه تاریخی در این زمینه را می‌خوانیم. چندي پيش، در خبرها خواندیم که تیم ملی بحرین که قرار بود دیداری دوستانه برابر تیم ملی توگو برگزار کند 3 بر صفر تیمی را شکست داد که بعد معلوم شد هیچ ارتباطی با تیم ملی توگو ندارد(!). این تنها یکی از موارد کلاهبرداری بود که در دنیای فوتبال چندان هم غیرمعمول نیست. وب‌سایت ورزشی گل در گزارشی به قلم پیتر استانتن 10 مورد از جنجالی‌ترین موارد کلاهبرداری در دنیای فوتبال را بررسی کرده است.
بحرین3- توگو صفر ، مطمئنی؟!
نمایندگان فوتبال بحرین ظاهرا به سهولت تیم ملی توگو را شکست دادند اما بعد معلوم شد که این تیم مجموعه‌ای از بازیکنانی متظاهر بود که خود را به جای تیم ملی توگو جا زده بودند. سخنگوی فدراسیون فوتبال بحرین در این باره می‌گوید: بازی بسیار بد «توگویی‌ها» ما را شگفت‌زده کرد اما اینکه با تیمی جعلی مسابقه داده‌ایم غیرقابل باور بود. بحرینی‌ها از عدم آمادگی و تکنیک پایین حریف شگفت‌زده شدند با این همه ادعای برخی درباره ساختگی بودن هماهنگ‌کننده این بازی را نیز رد می‌کردند. وزیر ورزش توگو اعلام کرد که هیچ تماسی درباره این دیدار دوستانه با او گرفته نشده است و بازیکنان ساختگی به‌رغم همراه داشتن مدارک قابل قبول از سوی فدراسیون فوتبال توگو اعزام نشده‌اند. جوزف هیکرزبرگر، سرمربی بحرین تاکید کرد که این اتفاق نادر چیزی جز وقت تلف کردن نبود.
کارل پاور - مرد دوازدهم
پاور، مشهورترین انگلیسی در عبور از سیستم‌های امنیتی و حقه زدن به ماموران حفاظتی است. او کسی است که برای دیدن «تیم هنمان» وارد زمین تنیس در ویمبلدون شد و هنگام دیدار تیم انگلستان در مسابقات کریکت Ashes قدم‌زنان به وسط زمین رفت.
اما آنچه موجب جهانی شدن شهرت پاور شد ورود به زمین ورزشگاه المپیک مونیخ هنگام دیدار 2 تیم منچستریونایتد و بایرن مونیخ در فینال جام قهرمانان باشگاه‌های اروپا سال 2001 بود.
پاور در حالی که لباس منچستریونایتد را زیر لباس تیم تلویزیونی بر تن داشت از سد ماموران امنیتی گذشت. پس از ورود به زمین لباس‌های رو را درآورده و به‌رغم آنکه عده‌ای از بازیکنان منچستر متوجه حضور او شدند موفق شد در جمع بازیکنان منچستر پیش از شروع بازی عکس دسته‌جمعی بگیرد. 2 سال بعد پاور به دلیل بازسازی گل پیروزی فورلان مقابل لیورپول در آنفیلد به همراه 9 تن از دوستانش برای همیشه از حضور در اولدترافورد منع شد.
آلساندرو سارلی حقه‌باز ایتالیایی به دنبال ریث روورز
سال 2006 کارگزاری ایتالیایی با مسؤولان تیم ریث روورز تماس گرفت و ادعا کرد که مامور است در قالب طرحی از سوی فدراسیون فوتبال ایتالیا ستاره‌ای ایتالیایی را به این باشگاه معرفی کند. سارلی در انگلستان چندان هم ناشناخته نبود و بیش از چندین هزار پوند از باشگاه‌هایی در ولز و ایرلند کلاهبرداری کرده بود اما درست پیش از امضای قرارداد با ریث روورز هویت واقعی او در برنامه‌ای تلویزیونی به نام «ابر کلاهبرداران» برملا شد.
اسپنسر ترث‌وی و پول مردم
سال 1990 تیم آلدرشات که در پرداخت بدهی 500 هزار پوندی خود عاجز مانده بود در آستانه ورشکستگی قرار داشت. در این هنگام بساز بفروشی 19 ساله به نام اسپنسر ترث وی با 200 هزار پوند و با هدف کمک به تامین هزینه‌های تیم در فصل 91-1990 پا به میدان گذاشت. حضور ترث وی در هیات رئیسه آلدرشات چندان دوام نیاورد زیرا معلوم شد که این بچه مدرسه‌ای نه توان بازپرداخت وام خود را دارد و نه می‌تواند هزینه‌های مالی تیم را تا پایان فصل تامین کند. ترث وی با بدنامی از آلدر شات رفت و باشگاه سال 1992 اعلام ورشکستگی کرد. 2 سال بعد ترث وی به اتهام کلاهبرداری به زندان افتاد. از آن تاریخ تاکنون اسپنسر ترث وی که به اسپنسر دی شهرت یافته به کلی دگرگون شده اما ذره‌ای از روحیه سرمایه‌گذاری خود را از دست نداده است. ترث وی اکنون مالک 2 قایق تفریحی، یک هلی کوپتر و اموال بسیاری است که از سرمایه گذاری‌های موفق خود به دست آورده است.
توطئه58 – جام 1958،تبلیغات جنگ سرد
در سال 2002 مستندی سوئدی با نام «توطئه 58» مدعی شد که جام‌جهانی 1958 سوئد در حقیقت عملیاتی بود که از سوی کمپانی‌های تلویزیونی آمریکایی و سوئدی با همکاری سرویس اطلاعاتی آمریکا (CIA) و فیفا به عنوان راهبردی در جنگ سرد طرح‌ریزی شده و این رویداد ورزشی در عالم واقعیت وجود نداشته است.
توطئه 58 شواهدی چون عدم تطابق سایه بازیکنان با موقعیت خورشید در زمان برگزاری این مسابقات در سوئد و وجود ساختمان‌هایی در پس زمینه میادین مسابقات که وجود خارجی ندارند را برای تایید ادعاهایش نمایش می‌دهد.
چندی پس از پخش این مستند فاش شد که این مستند کاملا ساختگی و هدف از آن سنجش میزان تاثیرگذاری تبلیغات (پروپاگاندا) تلویزیونی و قدرت این رسانه در وارونه جلوه دادن وقایع است.
پس از موارد متعدد شکایت علیه این فیلم و کارگردان آن شورای نظارت پخش سوئد اعلام کرد که این مستند قانون را نقض نکرده و مستحق مجازات نیست.
ساختگی بودن فیلم این مسابقات که به دلیل حضور چهره‌های شاخصی چون لنارت یوهانسون و ستاره‌های سابق فوتبال سوئد کاملا واقعی جلوه می‌کرد تا پایان این مسابقات مخفی نگه داشته شد.
علی دیا- پسرعمه ژرژ وه‌آ
نوامبر 1996 شاهد یکی از مضحک‌ترین اتفاقات تاریخ لیگ برتر انگلستان بود. فردی که خود را ژرژ وه‌آ معرفی می‌کرد با گرم ساونس، مربی وقت ساوتهمپتون تماس گرفته به او توصیه می‌کند که با علی دیا «پسرعمه‌اش» قرارداد ببندد.
در حقیقت فردی که خود را اسطوره آث میلان و لیبریا معرفی کرده و زبان به تعریف و تمجید از استعداد و نبوغ علی دیا گشوده بود کسی جز دوست صمیمی علی نبود. ساونس بی‌خبر از همه جا علی دیا را به خدمت گرفت و او در نیمه اول دیدار مقابل لیدز در نقش بازیکن جانشین به زمین رفت. دیا آنچنان بازی ضعیفی به نمایش گذاشت که خودش هم تعویض شد و دیگر هیچگاه در رقابت‌های لیگ برتر دیده نشد. این موضوع تا مدت‌ها سوژه مطبوعات بود و نام دیا در كشور انگلستان به نامی آشنا بدل شد.
ماسال باگداف – الاغ تنبل در راه آرسنال
حقه‌ای آنچنان زیرکانه و کامل که حتی وب‌سایت گل را هم در دام انداخت. 2 سال پیش مجموعه‌ای از وبلاگ‌ها به طور هماهنگ اخباری درباره ظهور ستاره جوانی از کشور مولداوی در دنیای فوتبال منتشر کردند.
این خبرها در کنار گزارشی که با نام خبرگزاری آسوشیتدپرس جعل شده بود به همراه مدخلی در دانشنامه ویکی پدیا که به این بازیکن اختصاص داده شده بود همه بر این نکته تاکید داشت که آرسنال نسبت به خدمت گرفتن این بازیکن 16 ساله ابراز علاقه کرده است. موضوع به همین جا ختم نشد و گابریل مارکوتی بدون انجام تحقیقات کافی نام ماسال باگداف را در فهرست 50 ستاره در شرف ظهور روزنامه تایمز و بالاتر از مسعوت اوزیل قرار داد.
کمی بعد معلوم شد که چنین بازیکنی در المپیا بالتای مولداوی وجود ندارد و روزنامه تایمز مجبور به عذرخواهی شد. گفته می‌شود که این سناریو را فردی ایرلندی طراحی و اجرا کرده و نام ماسال باگداف تلفظی شبیه به عنوان داستانی سلتی (Gaelic) دارد. این داستان درباره فروشنده‌ای است که تلاش می‌کند الاغ تنبلی را بفروشد. مجله Slate این شیطنت را حمله‌ای به روزنامه‌نگاری غیرمسؤولانه و توام با سهل‌انگاری و افشاکننده وضع فعلی بازار نقل و انتقالات قلمداد کرد.
مارادونا به اسپارتاک مسکو می‌رود
نمونه‌ای از تاثیرات سیاست فضای باز سیاسی دوران میخائیل گورباچف در تاریخ اول آوریل سال 1988 پدیدار شد. در این تاریخ روزنامه ایزوستیا خبری منتشر کرد که در آن مدعی شده بود دیه‌گو مارادونا ستاره تیم ناپولی با مبلغ 6میلیون دلار دستمزد به تیم اسپارتاک مسکو پیوسته است. این نخستین باری بود که روزنامه‌ای در اتحاد جماهیر شوروی خبری جعلی را به عنوان دروغ آوریل منتشر می‌کرد. بازتاب گسترده این موضوع در رسانه‌های غربی بویژه آسوشیتدپرس، ایزوستیا را مجبور به عذرخواهی و چاپ توضیحاتی در این باره کرد.
رمی گیار- فاتح جام
رمی گیار حقه باز معروف فرانسوی از هیجان ناشی از پیروزی یک بر صفر لورین مقابل باستیا در فینال جام حذفی فرانسه استفاده کرد و در حالی که لباس لورین بر تن داشت به همراه اعضای تیم روی سکو رفت و به شادمانی پرداخت. او آن طور وانمود کرد که زننده گل پیروزی بخش تیمش بوده و دست رئیس‌جمهور وقت فرانسه ژاک شیراک را فشرد. رمی در چندین کلیپ ویدئویی که در اینترنت موجود است مهارت خود را در کار با توپ به نمایش گذاشته است.
سون و شیخ قلابی
سال 2006 پیشنهادی وسوسه‌انگیز سون گوران اریکسون مربی وقت تیم ملی انگلستان را به دوبی کشاند. در دوبی این طور وانمود شد که شیخی اماراتی قصد خرید باشگاه استون ویلا و انتصاب اریکسون به سمت مربیگری این تیم را دارد.
اریکسون با وجود اینکه قراردادش با فدراسیون فوتبال انگلستان پایان نیافته بود اعلام کرد که در صورت پرداخت 5 میلیون پوند دستمزد در فصل این پیشنهاد را خواهد پذیرفت.
در این میان اریکسون مطالبی را هم درباره تیم انگلستان فاش کرد؛اینکه درآمد مایکل اوون در نیوکاسل بیشتر از رئال مادرید است، دلیل خلق و خوی تند رونی پرورش یافتن در خانواده‌ای فقیر است یا اینکه ریو فردیناند بازیکن «تنبلی» است.
اریکسون حتی مدعی شده بود که از قرارداد‌های بازیکنان سود عاید مربیان می‌شود.
شیخ گمنامی که اریکسون با او وارد مذاکره شده بود در اصل خبرنگاری از روزنامه News of the World یعنی همان روزنامه‌ای بود که اخیرا تبانی تیم ملی کریکت پاکستان را فاش کرد.