گروه سیاسی:
ترکیه قرار است در نشست عالی سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) در لیسبون نظر نهایی خود را درباره استقرار سامانه سپر موشکی آمریکا- ناتو در خاک خود اعلام کند؛ موضوعی که به علت موقعیت ترکیه در ناتو برای غربی‌ها بسیار حائز اهمیت است اما عبدالله گل در گفت‌وگو با شبکه ترک «بی‌بی‌سی» پیش از برگزاری نشست، تکلیف این پروژه را مشخص کرد. رئیس‌جمهور ترکیه که کشورش تنها کشور مسلمان عضو سازمان آتلانتیک شمالی است، در اظهارنظر اخیر خود بار دیگر اعلام کرد: «در صورتی که هدف سامانه موشکی ناتو، ایران باشد، ترکیه با آن مخالفت می‌کند. به بیان دیگر، در صورتی که پروژه دفاع موشکی ناتو، ایران را به عنوان یک تهدید جلوه دهد، آنگاه این پروژه برای ترکیه غیرقابل قبول خواهد بود». رئیس‌جمهور ترکیه تاکید کرد:«اشاره به کشور ایران برای توسعه سامانه دفاع موشکی اشتباه بوده و رخ نخواهد داد. یک کشور خاص مورد هدف قرار نخواهد گرفت، چراکه ما قطعا آن را نخواهیم پذیرفت». سخنان عبدالله گل در شرایطی مطرح شد که ترکیه این روزها از سوی آمریکا برای پذیرش استقرار سامانه دفاع موشکی در کنار مرزهای ایران و سوریه بشدت تحت فشار قرار دارد. هر چند این موضوع جدیدی برای آنکارا نیست، چراکه پیش‌تر نیز جرج بوش، رئیس‌جمهور سابق آمریکا این درخواست را به ترکیه ارائه کرده بود که با نظر مساعد آنکارا روبه‌رو نشد و باراک اوباما نیز بعد از روی کار آمدن آن را مسکوت گذاشت، ولی این بار آمریکا تحت پوشش سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) این درخواست را به ترکیه ارائه کرد و از آن خواست تا قبل از تاریخ 19 نوامبر که شروع نشست 2 روزه 28 عضو ناتو در لیسبون، پایتخت پرتغال است، تصمیمش را اعلام کند. طرح سپر موشکی موسوم به دفاع استراتژیک که اوایل دهه 1980 از سوی دولت رونالد ریگان، رئیس‌جمهوری وقت آمریکا تحت عنوان جنگ ستارگان مطرح شده بود، در ادامه تحویل سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) شد تا اعضای خود را بدون هزینه برای آمریکا، وادار به پذیرش استقرار آن کند. هر چند این طرح در ابتدا برای مقابله با توان موشکی شوروی و چین و احتمالا کره‌شمالی طراحی و مطرح شد اما با فروپاشی شوروی، اهداف نهایی این طرح منحرف شد تا اینکه پس از روی کار آمدن باراک اوباما به علت هزینه بالای طرح، ایالات متحده آمریکا مجبور شد این طرح را به پیمان ناتو واگذار کند. آمریکا با واگذاری این طرح در سال 2009 به ناتو موفق به تحمیل بار مالی این پروژه بزرگ بر دوش کشورهای دیگر و فرار خود از تحمل بخش اعظم هزینه‌های آن شد. اقدام آمریکا برای همراه کردن کشورهای اروپایی در استقرار سپر موشکی موجب شد ناتو نیز با پیروی از خواسته‌های پنتاگون، کشورهای اروپای شرقی از جمله لهستان، بلغارستان و در نهایت ترکیه را برای پذیرش استقرار سیستم سپر موشکی در خاک خود، تحت فشار قرار دهد، چراکه در صورت پذیرش این طرح از سوی آنکارا، ایالات متحده می‌تواند با کمترین سرمایه‌گذاری کمربند امنیتی خود را تا منتها‌الیه اروپا و مرزهای آسیا گسترش دهد. هر چند گفته می‌شود این درخواست آمریکا زیر چتر ناتو ارائه شده و جنبه دفاعی دارد و ظاهرا هیچ کشوری را مورد تهدید قرار نمی‌دهد ولی آنچه مسلم است، آمریکا تصمیم دارد از این طریق فشارهای خصمانه خود علیه جمهوری اسلامی ایران را در حد گزینه‌های نظامی افزایش دهد. موضوع دیگری که نباید از نظر دور داشت، نگرانی آمریکا از تعمیق روابط ایران و ترکیه است. روابط تهران و آنکارا از دوران روی کار آمدن حزب عدالت و توسعه به رهبری رجب طیب اردوغان، نخست وزیر ترکیه در بالاترین سطح خود قرار گرفته است که اوج آن در میانجی‌گری ترکیه در برنامه هسته‌ای ایران متبلور شد و همزمان بیشترین نارضایتی آمریکا از این نقش را به همراه داشت. از این رو به نظر می‌رسد یکی دیگر از اهداف واشنگتن از استقرار سپر دفاع موشکی در ترکیه، هدف قرار دادن روابط ایران با کشورهای همسایه است.