گروه سیاسی:
حجتالاسلام والمسلمین «سیدحمید روحانی» در مقالهای تحلیلی و مفصل که در آخرین شماره مجله 15خرداد منتشر شده، به نقد مطالب بیان شده از سوی «صادق زیباکلام» درباره رضاخان و تاریخ معاصر ایران پرداخته است. روحانی در این مقاله همچنین با اشاره به مشی سیاسی زیباکلام و ارتباط گسترده وی با حجتالاسلام هاشمیرفسنجاني، از فریفتهشدن رئیس مجمع تشخیص توسط این استاد دانشگاه خبر داد. مدیرمسؤول فصلنامه 15 خرداد در بخشی از این مقاله با اشاره به مشی تاریخنویسی مورخانی که تحصیلات آکادمیک خود را در دانشگاههای انگلیسی گذراندهاند، میآورد: ما از دانشآموختگان مدارس انگلیس که آسمان مهندسی شیمی! پزشکی، راه و ساختمان و دیگر رشتههای فنی و مهندسی و پزشکی را به ریسمان دین، سیاست و تاریخ! بهخوبی پیوند میزنند و از این پیوند، معجزههایی شبیه حسین حاج فرجدباغ (سروش)، صادق زیباکلام، مهرزاد بروجردی، محمدعلی همایون کاتوزیان، احمد اشرف، یرواند آبراهامیان، ابراهیم یزدی، ماشاءالله آجودانی و… در تاریخنگاری ایران معاصر تولید میکنند، انتظاری بیش از این نداریم.
سیدحمید روحانی مینویسد: نظام دانشگاهی کشور ما هم باید از برکت انقلاب اسلامی و خون پاک شهیدان، به این محصولات کرامت ببخشد و فیالفور آنها را به عضویت هیات علمی دانشگاههای بزرگ کشور درآورد که نکند عنقریب از ملت ایران قهر کرده و به دامان اربابان خود برگردند و ما متهم به فرار مغزها! از کشور شویم! چه دردناک و جانسوز است که برخی از عناصر در نظام جمهوری اسلامی از دشمنان ملت، از قاتلان بیرحم بزرگان کشور، از جنایتکارانی که دستشان تا مرفق به خون عزیزان ایران در مسجد گوهرشاد و در جای جای کشور آغشته است و از وطنفروشانی که خائنانهترین قراردادهای استعماری مثل قرارداد رویتر را بر ملت ایران تحمیل کردند به نام اصلاحطلب و… دفاع میکنند. روحانی در ادامه به ارتباط زیباکلام با حجتالاسلام هاشمیرفسنجانی اشاره میکند و در این باره مینویسد: شیوه و شگرد آقای صادق زیباکلام برای ارتباط با آقای هاشمی و نزدیک شدن به او درخور توجه است. نامبرده نخست برای جلب نظر آقای هاشمی، مقالهای در یک روزنامه دومخردادی در آذر ۱۳۷۸، در پشتیبانی از او مینویسد و باند او نیز برای پیشبرد این نقشه، سروصدای ساختگی و جنگ زرگری در انتقاد از این مقاله به راه میاندازند! از یاد نبریم که سال ۷۸ و مدتی پیش از آن معاندان انقلاب اسلامی گرفتار این توهم بودند که هاشمی از رهبری نظام آزردگی خاطر دارد و این آزردگی برای آن است که سهمی برای او در رهبری در نظر گرفته نشده است. ضدانقلابهای چپ و راست در همین دوران همسو با رسانههای غربی به این باور رسیده بودند که از چنین توهمی میتوانند برای تضعیف مقام رهبری و ایجاد تفرقه بهره بگیرند و روی آقای هاشمی کار و تلاش کنند. از باند تسلیمطلبان، زیباکلام نخستین گام را برای نفوذ در هاشمی و ارتباط با او از راه نوشتن یادداشتها و مقالههای گوناگون در پشتیبانی از او برداشت و شماری از اعضای این باند نیز برای جلب نظر او و جبران مافات، به منظور با اهمیت نمایاندن آن یادداشتها و مقالهها به جاروجنجال و جنگ زرگری دست زدند و به اصطلاح پشتیبانی از او را مورد نقد و خردهگیری قرار دادند. راه دیگر تسلیمطلبان برای نفوذ در آقای هاشمی، آقازادهها و نورچشمان بودند. هر چند روحانی درباره آقازادهها و نورچشمان بیش از این توضیح نمی دهد اما در ادامه میآورد: یادداشتها و مقالههای فریبکارانه زیباکلام در به اصطلاح پشتیبانی از هاشمی پیش از دیدار و گفتوگو با او تا پایهای وی را به این اهداف نزدیک کرد؛ به گونهای که آقای هاشمیرفسنجانی (بنابر ادعای او) در نخستین دیدار با او اظهار کرد: «… من همه نوشتههای شما را خواندهام و شما را یک محقق منصف و شجاع میدانم...». در این مقاله آمده است: با وجود اینکه اغلب محققان میدانند که نوشتههای زیباکلام در تاریخ ارزش تحقیقی نداشته و توهماتی است که مبتنی بر مشهورات و متشابهات و مسموعات است نه مجربات، معقولات و محسوسات اما این ادعا و سکوت آقای هاشمی در نفی آن، نشاندهنده آن است که تسلیمطلبان در نقشه خود برای جلب نظر آقای هاشمی به سوی خود تا پایهای کامیاب بودند و توانستند خود را از نزدیکان، دلسوزان و علاقهمندان او بنمایانند و بهعنوان «محرمراز»! با او به گفتوگو بنشینند. روحانی در بخش دیگری از این مقاله در نقد اظهارات زیباکلام در حمایت از رضاشاه میآورد: نخستینباری که نگارنده نام او را شنید در یک برنامه زنده رادیویی بود که برای بررسی احیای رژیم کاپیتولاسیون به دست محمدرضا پهلوی از نگارنده دعوت به عمل آمده بود و او نیز تلفنی در این برنامه شرکت داشت. وی در این گفتوگوی تلفنی ملت ایران را در احیای رژیم کاپیتولاسیون مقصر دانست زیرا به نظر وی نمایندگان مردم در مجلس به لایحه کاپیتولاسیون رأی مثبت دادند! و آن را به تصویب رساندند! برای نگارنده شگفتآور بود که این آقا! چگونه مهرههای خودفروختهای را که از روی جمجمه شهیدان ۱۵ خرداد۴۲ گذشتند و به پارلمان راه یافتند «نمایندگان ملت» میداند. دریافتم چرا نامبرده در بررسی رادیویی در مورد جریان احیای رژیم کاپیتولاسیون به دست محمدرضا پهلوی، تلاش کرد پای ملت ایران را به میان بکشد و جرم نابخشودنی آن خیانت را به گردن مردم بیندازد. بیش از 2 احتمال برای پاسخ به این سوال وجود ندارد: یا درک درستی از تاریخ ایران ندارد و ناآگاهانه و از روی جهل، بافتهها و پندارهای خود را به نام تاریخ القا میکند یا ماموریت دارد مانند اکثر غربگرایان و روشنفکرنمایان تاریخ معاصر، از هر حکومتی که به نوعی ریشه در استعمار بیگانگان دارد دفاع کند. مدیرمسؤول فصلنامه 15 خرداد در ادامه این مقاله با اشاره به تحصیلات زیباکلام مینویسد: تحصیلات وی نشان میدهد که نه از جنبه تئوریک و نه از جنبه تجربی درک درستی از تاریخ ندارد. وی تا دوره فوقلیسانس تحصیلکرده رشته مهندسی شیمی است و شناختی از حوزه علوم انسانی که تاریخ بخشی از آن است، ندارد. دوره دکترای خود را هم به ادعای خودش در سال ۱۳۶۹ از دانشگاه صلحشناسی برادفورد انگلیس، ظاهرا با پایاننامه ریشههای تاریخی انقلاب اسلامی ایران گرفته است. وی در ادامه آورده: ما میدانیم اصولا آنهایی که در انگلیس مشغول به تحصیل در رشتههای علوم انسانی بویژه تاریخ معاصر ایران میشوند از تاریخ معاصر چه دیدگاهی به آنها القا میکنند و اینها پس از بازگشت به کشور خود باید مبشر چه اندیشههایی در کشور باشند! سید حمید روحانی ، با اشاره به حمایتهای زیباکلام از خاندان پهلوی بویژه رضاشاه آورد: زیباکلام حق دارد از خاندان پهلوی و هر آنچه به نوعی به نقش استعمار انگلیس و آمریکا در تاریخ معاصر ایران مربوط میشود گندزدایی کند و از آنها چهرهای ملی، خلقی و انسانی بسازد. زیباکلام ساختن راهآهن و جاده در دوران رضاخان را بهعنوان خدمات برجسته آن دیکتاتور به رخ میکشد لیکن توضیح نمیدهد که اگر این مختصر جاده و راه نبود استعمار انگلیس چگونه میخواست بنجلهای پسمانده آن کشور را به نام «کالاهای خارجی» وارد ایران کند و ایران را به بازار سیاه خود بدل سازد؟!
تقدیر ویژه از چکمههای رضاخان!
این در حالی است که «صادق زیباکلام» دوشنبه شب با حضور در مناظرهای با «حجتالاسلام والمسلمین رهدار» در دانشگاه صنعتی اصفهان مجددا و البته با ادبیاتی جدید به حمایت از رضا میرپنج (پهلوی) پرداخت. زیباکلام با تقدیر از آنچه «خدمات رضاخان در دوران حکومتداریاش» مینامید، اظهار داشت: من معتقدم تاریخ بهترین تعیینکننده است به شرطی که تحریف نشود. به نظر من رضا شاه خدمات زیادی را به ایران کرد. من معتقدم که ایران مدیون دو نفر است؛ یکی شمشیر آغامحمدخان و دیگری چکمه رضاخان؛ هر چند در دوران رضا شاه فضای بسته و دیکتاتوری حاکم بود ولی همین رضاخان توانست یکپارچگی را در ایران حفظ کند و تمامیت ارزی را حفظ کند و خدمات عمرانی زیادی را برای ما به ارمغان بیاورد. این برای چندمین بار است که این استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران به حمایت و دفاع از دیکتاتور سابق پهلوی پرداخته است. او پیش از این در یک برنامه تلویزیونی که به بررسی ملی شدن صنعت نفت میپرداخت هم چنین سخنانی را مطرح کرد که با واکنش تند محافل مذهبی
و دانشجویی و مراجع تقلید روبهرو شد.