
مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی در گزارشی ضرورت تسریع در بهرهبرداری از پالایشگاههای کشور را مورد بررسی قرار داده که در بخشی از آن آمده است: مسؤولین وقت برای خنثی کردن سیاست تحریم، تولید بنزین اکتانافزا را با همکاری واحدهای پتروشیمی کشور کلید زدند. به گزارش تسنیم در این گزارش آمده است: وابستگی شدید ایران به واردات بنزین و نقش کلیدی آن در تأمین نیاز کشور سبب شد ایالات متحده آمریکا در تیرماه 1389 تحریم فروش بنزین به ایران را اعمال کند. مسؤولان وقت برای خنثیکردن این سیاست تحریمی، تولید بنزین اکتانافزا را با همکاری واحدهای پتروشیمی کشور کلید زدند به طوری که مقدار بنزین تولید شرکتهای پتروشیمی در آن بازه زمانی به حدود 15 تا 20 میلیون لیتر در روز رسید و این نقشه دشمن ناکام ماند. در سالهای اخیر با توجه به بیاعتمادی در واردات بنزین و تشدید تحریمهای غرب از زمستان 1390، مسؤولان کشور ترجیح دادند همچنان بخشی از نیاز کشور را از این راه تأمین کنند و میزان واردات بنزین را به حداقل برسانند. با اجرای این استراتژی و همچنین افزایش تولید بنزین پالایشگاهها به واسطه بهرهبرداری از طرحهای توسعهای، میزان واردات بنزین از 21 میلیون لیتر در روز در سال 1388 به حدود 75/1میلیون لیتر در روز در سال 1391 کاهش یافت. میزان بنزین تولیدی پتروشیمیها همواره پرسشهایی را درباره محتویات این بنزین و میزان آلایندگی آن در جامعه مطرح میکرد که این پرسشها از سوی مسؤولان وزارت نفت با پاسخ جامعی همراه نبود و به نگرانیهای مردم دامن میزد. بنزین ریفرمیت پتروشیمی همان بنزین ریفرمیت پالایشگاه است با این تفاوت که عملیات خالصسازی ریفرمیت از بنزین به علت وجود واحدهای بنزنزدایی در پتروشیمی انجام و پس از کاهش میزان بنزن به زیر 2 درصد حجمی، بنزین ریفرمیت به عنوان اکتانافزا به شرکت ملی پالایش و پخش فرآوردههای نفتی ایران تحویل میشود. این در حالی است که واحدهای بنزنزدایی در اکثر پالایشگاههای نفت کشور وجود ندارد (اخیرا تنها پالایشگاههای اراک و تبریز به واحدهای بنزنزدایی مجهز شدهاند) و این پالایشگاهها بنزین ریفرمیت را بدون جداسازی ترکیب سرطانزای بنزن به شرکت ملی پالایش و پخش فرآوردههای نفتی ایران تحویل میدهند. بنابراین بدیهی است بنزین ریفرمیت پتروشیمیها به لحاظ ترکیبات بنزن، از وضعیت به مراتب بهتری نسبت به شرایط فعلی اکثر پالایشگاههای نفت کشور برخوردار است.