نظام جهانی سلطه تاکنون در اجرای تحریم‌ها برای جلوگیری و کندسازی روند توسعه کشور که یکی از لوازم اساسی آن، تامین مالی و قسمت دیگرش تکنولوژی است، سعی کرده در این 2 محور برای نظام مانع‌تراشی و آن را با مشکلات عدیده روبه‌رو کند. آنها در روند اجرای تحریم‌ها ابتدا بخش مهم همت‌شان را بر این قرار دادند که سرمایه‌گذاری در حوزه نفت کشور را تحت فشار قرار دهند. از این رو کوشیدند از سرمایه‌گذاری خارجی در حوزه‌های نفت، با تهدید و استفاده از قدرت سیاسی جلوگیری کنند. در مرحله بعد نیز سعی کردند گردش پولی و مالی کشور را تحت تاثیر قرار دهند که خوشبختانه در هر 2 مورد شکست خوردند.امسال ما در حوزه نفت و گاز شاید بهترین دوره را می‌گذرانیم، زیرا سرمایه‌گذاری‌های وسیعی در نفت و گاز صورت گرفته و خوشبختانه توانایی‌های داخلی کشور و آنچه توسط کارشناسان داخلی به آن رسیده‌ایم، شرایط بسیار مطلوبی را برای ما مهیا کرده است.به لحاظ سرمایه‌گذاری‌ها اکنون کشور از ذخیره کاملی برخوردار است. برآوردهای کلی این است که نسبت به سال گذشته از وضعیت بهتری برخورداریم و این نشان می‌دهد که نیل به سند چشم‌انداز روند معمول خود را طی می‌کند و ما در این مسیر مشکلی نداریم.پیش‌بینی ما این است که مجموعه کارهایی که در اولویت‌های اصلی برنامه پنجم وجود دارد نیز کاملا محقق شود، زیرا ما آثار تعیین‌کننده‌ای از تحریم‌ها را در تحقق چشم‌انداز نمی‌بینیم. حتی اگر در بخش‌هایی مشکلاتی جزئی به‌وجود بیاید، از قبل گزینه‌های احتمالی را برگزیده‌ایم.مثلا در سال جاری کشور از لحاظ برنامه و بودجه هیچ عقب‌ماندگی را احساس نمی‌کند. همچنین در سطح واردات که از مهم‌ترین نقاط اتکای تحریم‌هاست، کشور با هیچ مشکلی مواجه نیست. به نظر می‌رسد اگر تحریم می‌خواست اثری داشته باشد، در همین 2 مساله، یعنی سرمایه‌گذاری‌ها و واردات خودش را نشان می‌داد که هیچ اثر جدی مشاهده نمی‌شود.دلایل این موفقیت‌ها نیز در چند نکته مهم نهفته است. نظام، طبیعتا در مقابل هر نوع اقدامی تدابیر مناسب خودش را اتخاذ می‌کند و با توجه به تجارب طولانی که در این زمینه دارد، موفق شده است با هماهنگی همه‌جانبه‌ای که اکنون در قوای مختلف وجود دارد، به‌راحتی این مساله را ساماندهی و مدیریت و آثار آن را رفع کند و با ساماندهی روابط، روند کار را به نحو مطلوبی جلو ببرد.یعنی از یک‌سو تجربیات قبلی کشور و از سوی دیگر هماهنگی‌های درونی کشور، از جمله محورهای مهم و تعیین‌کننده است و مساله مهم‌تر، اعتقادی است که در مجموعه قوای درونی نظام وجود دارد؛ این اعتقاد که در این زمینه تنها راه چاره مقاومت است. در حقیقت نظام به سمت طراحی «اقتصاد مقاومتی» در حال حرکت است، چون دشمن نشان داده که هر چه را در توان دارد، برای مقابله با ملت ایران هزینه می‌کند. حتی آنهایی که در درون نظام قبلا خوشبین به دشمن بودند، الان متوجه شده‌اند که دشمن وقتی که می‌خواهد اقدام کند، از هیچ کوششی حتی علیه مردم کشور نیز فروگذار نمی‌کند. برای همین پایه‌گذاری اقتصاد مقاومتي بر پایه اصول خودش سبب شده که این توفیق حاصل شود.در ویژگی‌های تعریف شده اقتصاد مقاومتی، جایگاه دوست و دشمن به‌دقت تعریف می‌شود. بنابراین دشمن جای دوست را نمی‌گیرد و همچنین بالعکس. در این حوزه آمریکا و اسرائیل به عنوان مرکزیت و محوریت دشمنی‌ها با نظام جمهوری اسلامی ایران شناخته می‌شوند. اگر کسان دیگری در اروپا یا جای دیگر حرکاتی دارند، به دلیل تحریکات آنهاست و دیگر کشورها معمولا در دشمنی با نظام تابع آنها هستند.بنابراین جایگاه دشمن در این اقتصاد کاملا شناخته‌شده است و تکیه بر دشمن در این اقتصاد صورت نمی‌گیرد. از جهتی نیز در این اقتصاد، منابع وسیع ملی و توان ملی جدی گرفته می‌شود، نیروهای داخلی جدا مورد توجه قرار می‌گیرند، روی آنها سرمایه‌گذاری می‌شود و ریسک‌های این سرمایه‌گذاری به‌راحتی پذیرفته می‌شود.همچنین در این اقتصاد، دانش و پژوهش جایگاه ویژه خودش را دارد، برای اینکه رسیدن به آن جایگاهی که نرسیدن به آن قبلا توسط دشمن به عنوان نقطه ضعف استفاده می‌شد، باید از طریق دانش و پژوهش طی شود.در این اقتصاد تامین مالی به نحوی طراحی می‌شود که شاهراه‌های آن خارج از ید قدرت دشمن باشد و در نهایت همه تلاش‌ها نیز به سویی است که راه‌های مطمئن تامین نیازهای ملی را فراهم کند. بنابراین یک مجموعه از نهادهایی که توان مقاومت دارند، ولی پراکنده‌اند، دور هم جمع می‌شوند و از توان همدیگر استفاده می‌کنند تا این قدرت را شکل بدهند.اصل اساسی این اقتصاد از بعد داخلی عبارت است از به‌کارگیری همه توان نیروهای داخلی کشور بر مبنای دانش و تحقیقات و پژوهش و از بعد بیرونی، به‌کارگیری و همراهی و حرکت بلندمدت با همه کشورها و توان‌هایی که در خارج وجود دارند و در جبهه دشمن نیستند.