روزنامه
کیهان در شماره روز گذشته خود در گزارشی به نقل از از هفته‌نامه تایم نوشت که ایران قادر است همه سناریوهای منطقه را وتو کند. به گزارش این روزنامه، هفته‌نامه آمریکایی تایم با تصریح بر نفوذ ایران در معادلات منطقه‌ای و بویژه صحنه عراق به دولت آمریکا توصیه کرد در منطقه خاورمیانه عمل‌گراتر باشد. این هفته‌نامه با اشاره به بازگشت نوری مالکی به قدرت در عراق در بیان درس‌های این رویداد نوشت: درس اول این است که آمریکا نفوذ کمی در عرصه سیاسی عراق دارد و درس دوم این است که ایران در عراق نفوذ دارد. تایم با اشاره به روابط تاریخی تهران و بغداد تصریح کرد: ایران قادر است به نحو موثری یک نتیجه غیردلخواه را وتو کند. این نشریه در عین حال مدعی شد که ایران نمی‌تواند بهترین سناریوی موردنظر خود را به عراق تحمیل کند. تایم با اشاره به صحنه عراق و در اختیار گرفتن قدرت از سوی مالکی نوشت: درس دیگر این است، روندی که در عراق پیش گرفته شده است در خاورمیانه نیز پیاده شود، ایجاد دولتی در عراق که سهامدارانش شامل طیف وسیعی از اسلامگراهای ضدآمریکایی تا میانه‌روهای تحت حمایت آمریکا هستند؛ با توجه به سیاست واشنگتن در دیگر کشورهای منطقه شاید موجب تعجب برخی شود. این هفته‌نامه با بیان اینکه آمریکا از تعامل با گروه‌هایی مانند حماس و حزب‌الله خودداری می‌کند، نوشت: حماس و حزب‌الله مانند متحدان ایران در عراق از طریق صندوق‌های رای، حمایت کسب کرده‌اند اما آمریکا به خاطر ثبات عراق قبول کرده است که همه سهامداران در قدرت سهیم شوند، از همین روی در سال‌های آتی واشنگتن خود را برای تعمیم این عمل‌گرایی که در عراق نشان داده است به دیگر حوزه‌های درگیری در منطقه، تحت فشار خواهد دید.
آمریکا نمی‌تواند مانع روابط دهلی- تهران باشد
روزنامه
خبر در شماره روز دوشنبه خود در گفت‌وگو با بهرام امیراحمدیان، کارشناس آسیای میانه اهداف و زمینه‌های سفر اوباما به هند و تاثیر آن بر ایران را بررسی کرد. به گزارش این روزنامه در زمینه دستاوردها و چشم‌اندازهای سفر اوباما بیان این نکته ضروری است که در صورتی که هند بتواند از رهگذر سفر اوباما، حضور و نقش خود را افزایش دهد، این مساله برای ایران نیز فرصت خوبی خواهد بود که با کشوری منطقه‌ای، قدرتمند و تاثیرگذار در محیط پیرامونی و جهانی رابطه‌ای نزدیک برقرار کند. ایران می‌تواند به جای برگ پاکستان، روابط خود را با هندوستان تحکیم بخشد. لذا این بخش از سفر اوباما به هندوستان می‌تواند برای دیگر کشورها نیز مثبت ارزیابی شود. چون پیامدهای خوبی برای منطقه نیز می‌تواند داشته باشد. امیراحمدیان درباره تاثیر سفر اوباما در روابط ایران و هند اظهار کرد: به نظر نمی‌رسد که هندوستان بخواهد روابط خود را با ایران خدشه‌دار کند. هندوستان می‌تواند به آمریکا این واقعیت را بقبولاند که رابطه هندوستان با آمریکا نباید بر رابطه این کشور با ایران تاثیر بگذارد. هر چند ممکن است لابی‌هایی این مساله را تحت تاثیر قرار دهند اما هند سیاست خارجی مستقلی دارد. هندوستان همیشه خریدار گاز ایران بوده و همین مساله می‌تواند زمینه‌های همکاری میان دو طرف را گسترش دهد. توسعه نفوذ و قدرت ما در منطقه ارتباط مستقیمی با قدرتی به نام هند دارد و ایران باید به گسترش ابعاد روابط خود با این کشور بیندیشد. همین مساله می‌تواند فرصت‌های زیادی از جمله ارتقای جایگاه ایران در منطقه آسیا را به همراه داشته باشد. بویژه آنکه اقیانوس هند از یک‌سو به شرق آفریقا متصل است و از طرف دیگر کریدور حمل و نقل شمال و جنوب است که یک سر آن روسیه و هندوستان است. در صورتی که ایران بتواند این راهها را توسعه دهد، گام مهمی در عرصه سیاست خارجی برداشته است.
سناریوی چهارضلعی فتنه‌گران
روزنامه
جوان در گزارشی که در شماره گذشته خود منتشر کرد، به ترفندها و موضع‌گیری‌های مختلف حامیان و عوامل فتنه پرداخت. به گزارش جوان این جریان در یک سناریوی چهارضلعی انواع روش‌ها را برای بازگشت به قدرت امتحان می‌کند. اما حال که پس از یکسال و اندی حباب فتنه در فضای جامعه ترکیده و دیگر حتی اثری از آن هم یافت نمی‌شود این جریان سعی می‌کند با انواع ترفندها خود را از اتهام تبرئه و بار دیگر مشروعیت ساقط شده از خود را به دلیل رفتار ساختارشکنانه بازیابی کند. بر اساس این گزارش سناریوی اول «ابهام‌زایی در اسناد و اتهامات» است. آنان تلاش می‌کنند با ابهام‌زایی و غبارآلود کردن فضا و همچنین جابه‌جا کردن جای شاکی و متشاکی از فراگیر شدن مطالبه مردمی علیه خود بکاهند و با موضع حق به جانب رقیب را در جایگاه متهم قرار دهند. یکی از مصداق‌های این جنجال‌سازی بر سر افشاگری یکی از مسؤولان اطلاعاتی کشور بود که به جای پاسخ دادن به شبهات وارده سعی کردند با هوچی‌گری اتهام را از خود دور ساخته و با شکایت از وی چهره مظلومی از خود به نمایش بگذارند. در سناریوی دوم یعنی «فروریختن فاصله با بخشی از اصولگرایان»، سیاست «همگرایی بین عقلای اصولگرا و اصلاح‌طلب» که طی چند روز قبل مطرح و بر آن دامن‌زده شد در این فاز قابل ارزیابی است. در سناریوی سوم با عنوان «نزدیکی به گروه‌های مرجع در جامعه» که توسط اتاق فکر این جریان طراحی و به مرحله اجرا درآمد نزدیکی به برخی گروه‌های مرجع در جامعه است که از نمونه‌های آن می‌توان به مراجع معظم تقلید و روحانیون بلندمرتبه اشاره کرد. این عده سعی دارند با استفاده از چهره‌های نفوذی ویژه به بیوت برخی مراجع نزدیک شده و با دادن اطلاعات یکسویه به آنان بهره‌برداری لازم را از این موضوع ببرند و در سناریوی چهارم با موضوع «تمسک به نقاب امام و منشور برادری» در سالروز صدور منشور برادری امام(ره) بهانه خوبی به‌دست این افراد افتاده تا با مطرح کردن این منشور و تکرار این جمله که امام(ره) با حذف یک جناح و استقرار تک‌صدایی در نظام مخالف بودند جای پایی برای آینده سیاسی خود رقم بزنند. اینان می‌خواهند راه امام(ره) را جواز مشروعیت خود قرار دهند اما این توضیح را نمی‌دهند که امام(ره) جناح‌های داخلی نظام و وفاداران به اصول آن را دعوت به وحدت می‌کرد و از اختلاف بر حذر می‌داشتند.