اگرچه استقلال در روزهاي اخير با كمك ابر و باد و مه و خورشيد و داور به نتايج دلخواه خود رسيده و در بیشتر بازي‌هاي اخير 3 امتياز را كسب كرده با نگاهي دقيق و موشكافانه به عملكرد او در استقلال متوجه مي‌شويم كه اين مربي به‌عنوان مربي بازنده بیشتر در نيمه‌هاي دوم يا نيمه مربيان ركوردي را خلق كرده كه اگر هرچه زودتر فكري به حال اين معضل اساسي نكند احتمالا در نيم فصل دوم با بازي‌هاي برگشت كه بیشتر بازي‌هاي مهم استقلال در خارج خانه خواهد بود اين تيم با مشكل بزرگي روبه‌رو مي‌شود. نمونه عيني اين وضع بازي با سپاهان بود كه نيمه اول با 3 گل به نفع استقلال تمام شد ولي تيمش در نيمه دوم همان 3 گل را خورد و اگر آن ضربه شانسي و اشتباه مهلك رضا عنايتي در دقايق آخر نبود شايد هر 2 تيم به يك امتياز بسنده مي‌كردند. در بازي‌هاي اخير هم با تراكتورسازي و نمونه واضح‌تر همين بازي آخر با شاهين وضع به همين منوال بوده و همانطور كه هواداران استقلال ديدند استقلال در نيمه اول با 2 گل جلو افتاد كه از روي نقطه پنالتي به دست آمد اما نيمه دوم وضع طوري شد كه اگر مهاجمان شاهين دقت زيادي به خرج داده و با نگاهي باز ضربه‌هاي نهايي را مي‌زدند آن وقت آن 30،40 هزار تماشاگري كه در ورزشگاه حضور داشت به چشم خود مي‌ديد كه تيم مورد علاقه‌اش نتيجه 2 بر یک برده را با شكست 3 بر 2 عوض مي‌كردند كه باز شانس به داد مظلومي و دستيارانش بر روي نيمكت رسيد كه بازيكنان شاهين از روي شكم‌سيري ضربات نهايي را مي‌زدند. اگر اين اتفاق مي‌افتاد آنوقت پرويز مظلومي به جاي اعتراض به تماشاگران كه در آخر بازي فرياد مي‌زدند، تيم دفاعي نمي‌خواهيم، شايد سرمربي استقلال اولين اولتيماتوم رايج در همه ادوار فوتبال كه نسبت به مربيان بازنده فرياد مي‌زنند، را با گوش‌هاي خود مي‌شنيد. به هر حال پرويز مظلومي بايد هر چه زودتر فكري به حال اين معضل اساسي كرده و اين ورق را به نفع خود برگرداند. چون شانس هميشه با آدم همراه نيست.