توافق جدیدی که بین هیلاری کلینتون، وزیر خارجه آمریکا و بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی انجام شده، مبتنی بر 3 مبحث اساسی است؛ اول اینکه شهرکسازی‌ها متوقف شود ولی در این میان قدس شریف مشمول این توقف شهرکسازی‌ها نخواهد شد. دوم اینکه آمریکا 25 هواپیمای F
35 به رژیم صهیونیستی ارائه دهد. سوم اینکه آمریکا در ارتباط با افزایش فشار بر ایران و حماس اطمینان خاطری را به اسرائیل بدهد و اینکه پرونده هسته‌ای اسرائیل در محافل بین‌المللی مطرح نشود و آمریکا با وتو کردن تمام لوایح باعث شود تا رژیم صهیونیستی از این رهگذر تحت فشار قرار نگیرد. در واقع آمریکا در همه زمینه‌ها جلوی هرگونه اقدامی علیه اسرائیل را بگیرد. این 3 اصل تقریبا محتوای توافقنامه‌ای است که بین آمریکا و رژیم صهیونیستی مطرح شده است. آنچه از این توافق برمی‌آید این است که متاسفانه اسرائیل در این بین فقط قول گفت‌وگو می‌دهد بدون اینکه هیچ اقدام عملی انجام دهد و در مقابل جوایز و امتیازات بسیار زیادی را از آمریکا دریافت می‌کند و عملا این فرآیند به فرآیند نهادینه‌سازی کمک به اسرائیل تحت عنوان گفت‌وگوهای صلح تبدیل شده است. این در حالی است که کمک‌های مزبور کمک‌های جنگی است و هیچ‌کدام از وسایل برقراری صلح را فراهم نمی‌آورد. هواپیمایی F35 عملا توان نظامی اسرائیل را برای گسترش دامنه تجاوزاتش در منطقه افزایش خواهد داد. این در حالی است که در این میان مغلطه‌هایی ایجاد شده با این عنوان که آمریکا در حال کمک به روند صلح است در حالی که در مقابل به فرآیند جنگ کمک می‌کند. نکته دوم اینکه اینگونه مسائل که در حال مطرح شدن از سوی غرب و رژیم صهیونیستی است، هیچ‌گونه چشم‌اندازی را به دنبال خود ندارد. در واقع اسرائیل درباره اینکه حداقل قطعنامه 242 را به اجرا می‌گذارد نیز هیچ قولی ارائه نکرده است. بنیامین نتانیاهو مدتی پیش اعلام کرده بود که رژیم صهیونیستی تنها اجازه خواهد داد تا یک کیان فلسطینی که حالت ژاندارمی در منطقه دارد، وجود داشته باشد و به هیچ‌عنوان با تشکیل دولت فلسطین موافق نیست و آن را به رسمیت نخواهند شناخت. این بدان معناست که گفت‌وگوها عملا فقط در سطح گفت‌وگو باقی خواهند ماند و منجر به ایجاد دولت فلسطینی نخواهد شد. این گفت‌وگوها تنها به عنوان یک مسکن یا مخدر است که مردم تصور کنند گفت‌وگوهایی در جهت صلح در جریان است در حالی که نیتی برای برقراری صلح وجود ندارد و کسی در فلسطین به دنبال صلح نیست. این گفت‌وگو و نشست و برخاست‌ها حتی بسیاری از تضادهای موجود را خنثی می‌کند. یعنی حتی یک فلسطینی که احساس می‌کند خانه و کشورش در اشغال قرار دارد و دست به مقاومت می‌زند با این گفت‌وگوها سرد خواهد شد و با از دست دادن انگیزه خود تصور می‌کند که امکان دارد از طریق مسالمت‌آمیز مشکلات فلسطینی‌ها حل و فصل شود که قطعا و طبیعتا هیچ‌گاه این مسائل حل نخواهد شد و در نهایت زمان به نفع اسرائیل سپری می‌شود. علاوه بر این موارد، پذیرش چنین مساله‌ای مشکل سیاسی دارد. اینکه اسرائیل در قدس می‌تواند شهرکسازی کند اما در خارج از قدس قادر به این کار نباشد بدین معناست که طرف فلسطینی پذیرفته است که قدس از آن رژیم صهیونیستی بوده و پایتخت اسرائیل است. این امر یک اعتراف کامل به یهودی‌سازی شهر بیت‌المقدس بوده که یکی از خطرناک‌ترین مسائلی است که بر این توافق مترتب می‌شود. این نوع برنامه‌ریزی‌هایی که اسرائیل در حال انجام آن است متاسفانه بدون واکنش جدی از سوی جهان اسلام صورت می‌گیرد. اگر طرف فلسطینی سازشکار است و این مسائل را قبول می‌کند. سازمان کنفرانس اسلامی و سایر کشورهای اسلامی نه بیانیه‌ای صادر کرده و نه کسی این مسائل، توافقات و مذاکرات را رد می‌کند. این موارد و بی‌تفاوتی‌ها باعث می‌شود تا معادله، گام به گام به نفع اسرائیل پیش برود. در این میان گروه‌های جهادی و مقاومت و سایر گروه‌های اسلامگرا به کل تمام بحث و گفت‌وگو را رد خواهند کرد و این طرح اخیر را نیز قبول نداشته و آن را توطئه جدیدی از طرف اسرائیل و آمریکا می‌دانند، چرا که اساسا این گروه‌ها معتقدند تنها راهی که برای نجات فلسطین و مردم آن وجود دارد مقاومت است. تاکنون نیز این گروه‌های جهادی و بویژه حماس در برابر اینگونه خبرها مواضعی جدی اتخاذ کرده‌اند.
* کارشناس مسائل خاورمیانه