شیث رضایی به‌طور رسمی از پرسپولیس اخراج شد و حالا این مدافع پرحاشیه باید به دنبال تیم دیگری برای ادامه فوتبالش باشد. این برای دومین‌بار است که کاپیتان دوم سرخپوشان اخراج را تجربه می‌کند. اخراج، آخرین راه برای مقابله با بازیکنان پرحاشیه‌ای است که نظم تیمی را بر هم می‌زنند. این واژه از اواخر دهه 70 وارد فوتبال ایران شد و اگر از اخراج‌های چندین‌باره بهروز رهبری‌فرد توسط علی پروین بگذریم که هر بار با گل و شیرینی و عذرخواهی از سلطان، قضیه فیصله پیدا می‌کرد، بیشتر اخراج‌های موقت و دائمی بازیکنان در دهه اخیر اتفاق افتاده است.
6 فروردین 1380:
در اوج دعواهای مدیریتی در باشگاه پرسپولیس خبر اخراج 8 بازیکن پرسپولیس از سوی علی پروین منتشر شد. احمدرضا عابدزاده مهم‌ترین نفر در بین این اخراجی‌ها بود که گفته می‌شد به علت شرکت در میهمانی ترتیب داده شده از سوی عباس انصاری‌فرد (مدیرعامل وقت باشگاه) به مناسبت صعود پرسپولیس در جام باشگاه‌های آسیا، مورد غضب پروین قرار گرفته بود. رضا شاهرودی، ادموند بزیک، محمد برزگر، هادی مهدوی‌کیا، علی اکبریان، مجتبی فرجی و مهدی نکونام دیگر بازیکنان اخراجی بودند. البته عابدزاده دوباره به تیم بازگشت ولی تعداد دیگری از اخراجی‌ها مثل بزیک و مهدوی‌کیا برای همیشه از پرسپولیس جدا شدند.
آبان‌ماه 1382: وینكو بگوویچ، سرمربی پرسپولیس که خوب نتیجه نمی‌گرفت تصمیم به اخراج 2 بازیکنی گرفت که معتقد بود اخبار تیم را به بیرون می‌دهند و باعث ایجاد حاشیه در تیم می‌شوند. ابراهیم اسدی و امیرحسین اصلانیان از سوی بگوویچ اخراج شدند. اسدی به ذوب‌آهن رفت اما اصلانیان چند ماه بعد در یک تصادف بشدت آسیب دید و برای همیشه خداحافظی کرد.
اردیبهشت 1383:
وینكو بگوویچ در آخرین روزهای حضورش در پرسپولیس حکم اخراج 6 بازیکن را صادر کرد که به اعتقاد او برای پرسپولیس مفید نبودند. حمید استیلی، کریم باقری، حسن خان‌محمدی، رضا جباری، محمد برزگر و پژمان جمشیدی اخراجی‌های پرسپولیس بودند که البته گفته می‌شد دستور اخراج آنها مستقیما از سوی اکبر غمخوار صادر شده بود. برخی از این بازیکنان دوباره به تیم بازگشتند اما حمید استیلی برای همیشه خداحافظی کرد.
اردیبهشت 1385: آری هان سرمربی هلندی پرسپولیس دستور اخراج 3 بازیکن سرشناس قرمزها را صادر کرد: علی انصاریان، حامد کاویانپور و داوود فنایی. به عقیده این مربی هلندی این 3 بازیکن کارآیی لازم را نداشتند و برای تیم حاشیه درست می‌کردند. علی انصاریان به استقلال رفت و فصل ناموفقی را با این تیم سپری کرد. حامد به ترکیه رفت که بعدا به علت دوپینگ از تیم کایزری اسپور نیز اخراج شد.
آبان 1385:
مصطفی دنیزلی حکم اخراج محمدرضا مامانی و کریم باقری را به علت بی‌نظمی در تمرینات صادر کرد. این 2 بازیکن بعد از مدت کوتاهی به تیم بازگشتند اما دنیزلی در یک محفل خصوصی گفته بود بعد از اخراج کریم فهمیدم که این بازیکن چه جایگاه مهمی در تیم دارد، چرا که بسیاری از مسوولان باشگاه و خارج از باشگاه برای بازگشت او تماس گرفته و وساطت کردند در حالی که برای بازگشت مامانی کسی یک تماس هم نگرفت!
اردیبهشت 87: بعد از شکست سنگین مقابل استقلال اهواز و به خطر افتادن جایگاه پرسپولیس در جدول لیگ برتر، افشین قطبی دستور اخراج شیث رضایی و محمدرضا مامانی را داد که مورد قبول باشگاه نیز قرار گرفت. پرسپولیس بعد از اخراج این 2 بازیکن کمی آرامش گرفت و در نهایت به قهرمانی لیگ برتر دست یافت. شیث و مامانی برای فصل بعد نیز جایی در تیم نداشتند.
بهمن 87:
بعد از بازی مقابل پیام مشهد در تهران، عباس انصاری‌فرد مقابل دوربین‌های تلویزیونی اعلام کرد که علی کریمی کاپیتان تیم به دلیل مصاحبه‌هایش علیه مدیریت باشگاه از تیم اخراج شده است. علی کریمی در یک مصاحبه جنجالی به ماجرای چک‌های پاس نشده انصاری‌فرد و... پرداخته بود و انصاری‌فرد هم بعد از بازی حکم اخراجش را صادر کرد.