گروه فرهنگ و هنر:
هر چه از نخستین روزهای انتشار خبر پادرمیانی معاونت سینمایی و اقدامات علیرضا سجادپور در زمینه گردهم آمدن اعضای خانواده تهیه‌کنندگان زیر یک سقف می‌گذرد، اظهارات و مواضع رنگ و بویی متفاوت به خود می‌گیرد و حامیان واقعی رفع مشکل از این مهم‌ترین صنف سینمایی با تاکید بر مشترکات، راه را بر معدود مصلحت‌اندیشان و سودجویان بسته و امکان تشدید اختلافات را به حداقل می‌رسانند. پس از اظهارات جمعه‌شب مسعود جعفری‌جوزانی پیرامون کیفیت اختلافات به‌وجود آمده و تاکید بر لزوم حفظ وحدت برای تشکیل صنف واحد تهیه‌کنندگان به‌عنوان «یک ضرورت تاریخی»، روز گذشته غلامرضا موسوی از اعضای شورایعالی تهیه‌کنندگان طی یادداشتی با عنوان «تشکیل صنف واحد تهیه‌کنندگی بر مبنای زیر مجموعه فدراتیو» تصریح کرد: «ما در شورایعالی همچنان بر تشکیل صنف واحد پای می‌فشاریم». در متن یادداشت موسوی آمده است: «بحث وحدت تهیه‌کنندگان سینمای ایران، هرچندگاه یکبار و بر اساس ضرورت مطرح می‌شود اما مگر کسی حتی کسانی که باعث انشعاب‌های گوناگون شدند با آن مخالفند؟ گفته‌ام و گفته‌ایم که تشکیل صنف واحد از ضرورت‌های تهیه‌کنندگی کشور است و من هم همچون همکارانم در شورایعالی تهیه‌کنندگان، تشکیل صنف واحد تهیه‌کنندگی را به دلایل مختلف که تقریبا برای همه ما اظهرمن‌الشمس است، نه‌تنها لازم بلکه واجب می‌دانم اما آیا صنف واحد فقط باید شکلی سنتی داشته باشد یا روش دیگری نیز برای تشکیل این صنف وجود دارد؟» وی می‌افزاید: «در شرایط حاضر، برای دستیابی به وحدت 2 تفکر وجود دارد: تفکر اول را من شکل سنتی تشکیلات صنفی می‌دانم. یعنی آنچه سال‌ها در مجمع تولید و توزیع‌کنندگان فیلم ایران و سپس اتحادیه تهیه‌کنندگان تجربه کردیم. تفکر دوم که در شرایط حاضر، به گمان من تفکر غالب است، صنف واحد را به شکلی تازه و تجربه‌شده تعریف می‌کند. اما تجربه آنچه به نام شورایعالی تهیه‌کنندگان در 2سال و چند ماه گذشته روی داده است، چیست و چرا من و جمع کثیری از همکارانم مدافع شیوه تشکیل صنف واحد با ساختاری متفاوت هستیم؟» موسوی با طرح این سوال موضع هم‌صنفان خود در شورایعالی را اینگونه در مسیر وحدت تفسیر می‌کند: «در شیوه جدید تشکیلات صنفی، هر تشکیلاتی که حداقل 30 عضو وابسته یا پیوسته تهیه‌کننده داشته باشد، می‌تواند نمایندگانی را به شورایعالی (یا هر شورایی با هر نام دیگری) معرفی کند. ما در شرایط حاضر (در شورایعالی) پذیرفته‌ایم که 3 تشکیلات صنفی یعنی مجمع فیلمسازان، کانون تهیه‌کنندگان و انجمن تهیه‌کنندگان مستقل هرکدام 4 نماینده (به‌طور مساوی) داشته باشند. این 4 نفر توسط شوراهای مرکزی تشکیلات صنفی معرفی و طبیعتا پاسخگوی معرفان خود یعنی شورای مرکزی هستند. جلسات با حضور دوسوم اعضا رسمیت می‌یابد. در شورایعالی که نمایندگان
3 تشکیلات هستند؛ نمایندگانی با گرایشات «تهیه‌کننده»، «تهیه‌کننده-کارگردان»، «تهیه‌کننده- پخش‌کننده»، «تهیه‌کننده- سینمادار» حضور دارند. این جمع پذیرفته‌اند که الف: مصالح سینمای ایران را در تصمیم‌گیری‌های خود اصل قرار دهند. ب: به عقاید دیگران حتی اگر مخالف منافع فردی یا تشکیلات آنهاست احترام بگذارند و سخنان آنها را بشنوند. ج: تصمیم جمعی را خرد جمعی بدانند و به آن احترام بگذارند. د: ضمن تلاش برای حفظ منافع افراد تشکیلات خود، به منافع تشکیلاتی دیگران نیز احترام بگذارند. ها: در مباحث به‌جای رأی‌گیری، از روش اقناعی استفاده کنند تا همه اعضا پس از تصمیم‌گیری بتوانند از آن دفاع منطقی و مبتنی بر خرد جمعی داشته باشند. و: اطلاعات و گپ و گفت‌وگوهای شورایعالی به هیچ‌وجه محرمانه نیست چرا که اعضای هر تشکیلات در نخستین جلسه شورای مرکزی خود باید مباحث مطرح شده و تصمیمات اتخاذ‌شده را به اطلاع شورای مرکزی تشکیلات خود برسانند». به عقیده این عضو شورایعالی تهیه‌کنندگان «ناگفته پیداست که نفس پاسخگو بودن، شفاف بودن اطلاعات و گسترش اطلاعات ظرف کمتر از یک هفته شیوه جدیدی از تشکیلات صنفی است که می‌تواند باعث شود با توجه به ارتباط شوراهای مرکزی با بدنه تشکیلات، اگر نه همه، لااقل جمعی کثیر از نظر اطلاعات صنفی و عملکرد‌ها و... به روز باشند. یعنی برخلاف شیوه صنف واحد سنتی که صرفا سالی یکبار می‌توانند رسما با اعضای شورای مرکزی خود ارتباط حرفه‌ای در مجامع عمومی داشته باشند». موسوی می‌نویسد: «پیشنهاد ما اعضای شورایعالی و تشکیلات عضو برای وحدت و تشکیل صنف واحد ساختار جدیدی است که تلاش کردم به‌طور خلاصه و صد البته فشرده بیان کنم. واقعا چرا باید صنف واحد تهیه‌کنندگان به‌رغم تجربه 30سال گذشته که بارها تجربه و بارها به انشعاب انجامیده است با ساختار جدید تجربه نشود؟ ما در شورایعالی همچنان بر تشکیل صنف واحد پای می‌فشاریم، چون تجربه موفق شورایعالی را نمی‌توانیم نادیده بگیریم. شورایعالی تهیه‌کنندگان آماده است تا با شیوه و سازماندهی حفظ تشکیلات موجود، زیر یک سقف واحد جمع شود».