پیرت دیداچ:
با سیاست سکوتی که گوآردیولا از 10 روز مانده به ال‌کلاسیکو درپیش گرفته، این شاگردانش هستند که به جای او حرف می‌زنند و البته در زمین و به قاطع‌ترین شکل ممکن.
در این میان مسی بلندترین فریاد آبی و اناری در روزهای سکوت سرمربی است. او سلطان همه رکوردهاست و در فوتبال هیچ سخنگویی بهتر از این پسر کم‌حرف خجالتی وجود ندارد. همین‌طور او یک کمدین، یک قهرمان اسطوره‌ای، یک شعبده‌باز، یک هنرپیشه و از همه مهم‌تر یک چهره واقعی است که منتقدان فوتبال همانقدر در مقابلش بی‌دفاع هستند که مدافعان حریف در مقابل دریبل‌هایش.
جشنواره آلمریا فقط رکورد قاطعانه‌ترین برد خارج از خانه در تاریخ لالیگا را به نام بارسا نکرد بلکه ستاره بزرگ بارسا را در سن 23 سال و 194 روزگي به باشگاه پی‌چی‌چی (آقای گل)های صدتایی لالیگا ملحق کرد. تازه مسی نیازی نداشت که برای هت‌تریک کردن جلوی تیم هنگ کرده میزبان بهترین بازی‌اش را انجام دهد. 3 بار آفتابی شدن جلوی دروازه کافی بود تا تیم «لیلو» - لقب سرمربی آلمریا – 3 بار غافلگیر شود. فقط به گل اول بازی نگاه کنید، درحالی که تجمع 11 نفری میزبان در هجده قدم خودش ممکن بود یک شب آکنده از ضدفوتبال را درپی داشته باشد، لئوی آرژانتینی تنها در دومین حرکت جدی‌اش در اطراف هجده قدم با ضربه‌ای دقیق از لبه محوطه، عملاً سوت پایان بازی را به نفع هم‌تیمی‌هایش در دقیقه 9 مسابقه کشید.
شاید تا پیش از این راندمان پایین گلزنی بارسا، کوله‌ها – لقب هواداران بارسا – را می‌آزرد اما حالا آنها در آستانه ال‌کلاسیکو یک «مسیا» دارند که در هر زمینه‌ای کامل شده است. او مثل شعری است که خواندنش در هر شرایطی زیباست و حضورش در زمین می‌تواند به منزله کابوس هر دروازه‌بانی باشد.
دیه‌گو آلوس کابوس خود را با گریه کردن پس از گل ششم بازی عملاً به نمایش گذاشت. مسی پس از آنکه در هفته‌ای باشکوه ابتدا 2 بار دروازه ویارئال مدعی را باز کرد و بعد در واپسین لحظات دیدار دوستانه با برزیل عقده چند ساله آلبی‌چلستی را با یک حرکت مارادونا‌گونه در عمق دفاع تیم سامبا و ضربه‌ای هنرمندانه به گوشه دروازه‌شان فرو نشاند، با هت‌تریک خود در شبی رویایی اعلام آمادگی‌اش را برای یک ال‌کلاسیکوی بزرگ دیگر فریاد زد.
در این راه دنی‌آلوس برزیلی هم نقش کمی نداشت. او که این روزها در بارسا نزدیک‌ترین بازیکن به مسی چه در زمین و چه در خارج آن محسوب می‌شود، نه‌تنها روی گل اول برای مسی آرژانتینی فضاسازی کرد، بلکه روی گل سوم نیز نقش موتور محرک اصلی حمله منجر به گل مسی را داشت، طوری که «لئو» برای ثبت صدمین گل خود در لالیگا فقط به یک ریباند آ‌سان نیاز داشت.
در نیمه دوم او با کامل کردن هت‌تریک خود از «قرن» گل‌هایش هم فراتر رفت و صد و یک‌تایی شد که درعین حال این به منزله یک رکورد دیگر هم بود، چرا که او نخستین بازیکن لالیگاست که در یک بازه زمانی نسبتاً طولانی مثلاً در طول 60 مسابقه، بیش از تعداد بازی‌هایش گل زده است، یعنی 61 گل. در ضمن این نهمین بازی متوالی ملی و باشگاهی بود که مسی پایش به گل باز می‌شد. حالا در تاریخ لالیگا فقط سسار (195 گل)، کوبالا (131 گل) و اتوئو (108 گل) از او بالاتر هستند درحالی که مسیا با 101 گل زده دست‌کم یک دهه دیگر می‌تواند ادامه دهد و معلوم نیست تا روزی که یقیناً با لباس آبی و اناری کفش‌ها را می‌آویزد چه رکورد دست نیافتنی برپا کرده است.
قرن مسی پس از قرن رائول
تا پیش از مسی فقط رائول گونسالس از رئال مادرید بود که تا 23 سالگی قرن گل‌هایش( صدمين گل) در لالیگا را جشن گرفت؛ بازیکن سابق رئال که اتفاقاً در شب هت‌تریک مسی در آلمریا، او هم کیلومترها دورتر از خانه‌اش در شالکه با هت‌تریک خود وردربرمن را به خاک سیاه نشاند.
رائول در فصل‌های آخرش در برنابئو، دچار افت شدید قوه گلزنی شده بود ولی حالا در شالکه دوباره قریحه معروفش را بازمی‌یابد. او حتی زودتر از مسی به قرن گل‌هایش رسیده بود و در سن 22 سال و 293 روزگي صدمین گل خود را در لالیگا به ثبت رساند اما تقریباً هیچ کس تردید ندارد که ستاره مسی به سرعت رائول افول نخواهد کرد، چرا که گونسالس بلانکوی مادریدی‌ها یک مهاجم نوک بود و بیش از اندازه از فیزیک خود برای گلزنی بهره می‌برد درحالی که مسی یک بازیکن فوق خلاق است که بزرگ‌ترین اسلحه‌اش تکنیک و هوش سرشار خدادادی است.
تفاوت دیگر به زندگی شخصی این دو مربوط می‌شود. هر چند که رائول و مسی هر دو به سلامت زندگی‌شان در آن سوی خط زمین چمن شهره هستند اما رائول در سن پایین ازدواج کرد که این برای یک بازیکن حرفه‌ای در آن سطح حسن بزرگی محسوب نمی‌شد. حتی با اینکه زندگی زناشویی رائول یکی از بهترین الگوهای ازدواج در دنیای مدرن محسوب می‌شود اما باز هم بخشی از تمرکز او معطوف به خانواده و 4 فرزندش می‌شد درحالی که مسی زندگی‌اش را وقف فوتبال کرده و مثل سربازی تمام وقت در خدمت کاتالان‌هاست. کافی است تعداد و مدت مصدومیت‌های این دو را با هم مقایسه کنیم تا متوجه شویم که آمادگی بدنی مسی برای رائول دست‌نیافتنی بوده است.
رکورد رونالدو؛ آخرین هدف
دیگر رکوردی که مسی بخت شکستن آن را در این فصل دارد، رکورد رونالدو نازاریو دا‌لیمای برزیلی در نخستین فصل حضورش در بارسا (1997) است که در 9 مسابقه متوالی لالیگا با پیراهن بارسا گل زد. مسی تا اینجا در 5 مسابقه متوالی لالیگا گل زده و ال‌کلاسیکو می‌تواند او را یک قدم ديگر به رونالدوی برزیلی نزدیک‌تر کند.
منبع: Sport.es