علی موسوی‌گرمارودی، مراسم تشییع پیکر استاد شهریار را یکی از 3مراسم تشییع پرازدحام خواند که در عمر خود شاهد بوده است. گرمارودی که در نخستین نشست علمی- ادبی هفته فرهنگی تبریز در تهران با عنوان «شهریار شعر ایران» حضور داشت، گفت: در عمر خود 3 مراسم تشییع پرجمعیت دیده‌ام؛ یکی از آنها در سال‌های جوانی و مربوط به تشییع پیکر حضرت آیت‌الله بروجردی در قم، دیگری مراسم تشییع پیکر امام خمینی (ره) و سومی مراسم تشییع پیکر استاد شهریار در تبریز بود. این شاعر در ادامه با بيان خاطره‌ای از روز تشییع پیکر استاد شهریار، گفت: آن روز من به عنوان نماینده اهالی فرهنگ و ادبیات، به همراه یکی از مسؤولان فرهنگی دولت و فرزند استاد شهریار، در بیمارستان مهر تهران بر بالین جسم بی‌جان استاد شهریار بودیم. قرار بر این شد که پیکر استاد شهریار با یک فروند هواپیمای فالکون به تبریز انتقال یابد تا مقدمات مراسم تشییع و تدفین در مقبرهًْ الشعرا فراهم شود. پس از فرود در فرودگاه متوجه شدیم که یک تیم تشریفات از طرف ارتش جمهوری اسلامی برای اجرای مراسم پیشواز از پیکر شهریار در فرودگاه تبریز پیش‌بینی شده و نظامیان با لباس فرم دژبانی، به صورت خیلی مرتب و منظم در میدان فرودگاه به خط شده‌اند. گرمارودی در حالی که به سختی جلوي بغض خود را گرفته بود، ادامه داد: فرمانده تیم، سرهنگی بود که از فاصله چندمتری هواپیما قدم‌هایش را بر زمین کوبید و پس از رسیدن به رو‌به‌روی در هواپیما، شمشیرش را جلو بینی‌اش گرفت و با همان غرور و دیسیپلین خاص نظامی در حالی که اشک از چشمانش سرازیر شده بود، با یک صدای مقطع و بلند، سکوت فضای میدان را شکست و گفت: «من، سرهنگ (فلانی) از استاد شهریار درخواست می‌کنم از یگان مستقر در میدان، بازدید بفرمایند». گرمارودی این خاطره تلخ را نماد حضور شهریار در روح و جان مردمی خواند که شاید از نظر روحی با شعر و هنر مأنوس نباشند اما با این وجود شیفته شعر و شخصیت برجسته استاد شهریار بوده و هستند.