نشست نقد و بررسی فیلم سینمایی «نخودی» با حضور جلال فاطمی (کارگردان)، فرشته طائرپور (تهیه‌کننده)، امیر پوریا (منتقد) و اصغر هاشمی (مجری) شامگاه یکشنبه 30 آبان‌ماه در فرهنگسرای ارسباران برگزار شد. در ابتدای این نشست امیر پوریا از فرشته طائرپور درباره شکل فانتزی فیلم «نخودی» سوال کرد که وی در پاسخ اظهار کرد: در ابتدا تشکر می‌کنم از امیر پوریا و 2 منتقد دیگری که درباره سینمای کودک صحبت می‌کنند و قلم می‌زنند و گلایه دارم از منتقدانی که درباره احیای سینمای کودک قلم نمی‌زنند و این سینما را نادیده می‌گیرند. طائرپور ادامه داد: در کنار منتقدانی که باید قلم بزنند تا سینمای کودک دوباره احیا شود، آموزش و پرورش، شهرداری و... باید به‌پاخیزند تا ما شاهد احیای دوباره سینمای کودک باشیم.
پورنگ و فیتیله‌ها برای بزرگسالان است
پس از این اظهارات مقدماتی، طائرپور در پاسخ به سوال پوریا تصریح کرد: فیلم سینمایی «نخودی» درباره کودک 8 ساله سال 89 ساخته شده است؛ کودکی که از طریق گیم‌ها خیلی جلوتر از کودک 8 ساله 20 سال قبل است، آداب فیلم دیدن را می‌داند، از طریق اینترنت با تمام دنیا در تماس است و به راحتی خیلی از مسائل پیرامون خود را تشخیص می‌دهد و در مواقعی نیز از بزرگ‌ترها طلبکار می‌شود. بنابر گزارش فارس از این نشست، تهیه‌کننده «زن دوم» در ادامه افزود: از این جنس برنامه در سیما می‌توان به برنامه «عمو پوررنگ» و «فیتیله» اشاره کرد که 80 درصد آن برای بزرگسالان است تا کودکان. تهیه‌کننده «نخودی» در ادامه خاطرنشان کرد: امروزه در تبلیغات تلویزیون شادی یک کودک را از برنده شدن در فلان بانک به نمایش می‌گذارند در صورتی که در قدیم شادی کودک خرید یک کتاب یا رفتن به سالن سینما بود و امروزه به بچه‌ها پول نقد هدیه می‌دهیم و برایشان گیم می‌خریم و تفاوت این فرزندان امروز با فرزندان دیروز در همین است؛ بچه‌های امروز زود افسرده می‌شوند و معضلات بزرگ‌ترها را به راحتی حس می‌کنند و روی‌شان تاثیر منفی می‌گذارد و ما هم یک بازبینی شرایط، استفاده از فضای فانتزی، پخش‌نوار و... داشتیم تا هم یک مطلب تفریحی باشد و هم یک موضوع جدی نیز مطرح شود.
جایگاه کودک در سینمای ایران کجاست؟
در ادامه این نشست جلال فاطمی درباره چگونگی شکل‌گیری این فیلم اظهار کرد: زمانی که فیلمنامه را می‌نوشتم، نامش را «بابا نخودی» گذاشتم تا هم فولکلوریک «نخودی» باشد و هم فیلمی مدرن درباره «نخودی» که در زمان حال اتفاق می‌افتد. بعد از اتمام فیلمنامه کمی با خود کلنجار رفتم و با فرشته طائرپور آشنا شدم و او تهیه‌کنندگی کار را برعهده گرفت و نام فیلم تبدیل به «نخودی» شده و قرار شد فیلمنامه اولیه بازنویسی شود. این کارگردان در ادامه افزود: در جشنواره فیلم فجر اخیر احساس کردم در میان فیلمسازان و منتقدان دیگر چیزی به نام سینمای کودک باقی نمانده است و بیشتر به این موضوع به شکل بچگانه نگاه می‌شود. بیشتر مجله‌های سینمایی در حال تعطیلی بسر می‌برند چرا که از سینمای کودک سخن به میان نمی‌آورند و برای من که سال‌ها در ایران نبودم این سوال به وجود آمد که جایگاه سینمای کودک در ایران کجاست؟ فاطمی تصریح کرد: یک زمان برای سینمای کودک در همین سینماها صف می‌بستند و فیلم‌های این ژانر فروش قابل‌توجهی داشته‌اند اما حالا دیگر سینمای کودک در حد یک شعار است که باید کمکش کنیم، جایش خالی است و معدود کسانی که در این حیطه کار می‌کنند بیشتر به فکر بودجه گرفتن و فیلم روشنفکری ساختن هستند. اما من همیشه دغدغه فیلم کودک و فانتزی‌سازی را در سر دارم و در آثار دیگری که در آمریکا ساخته‌ام به موضوع سینمای کودک اهمیت داده‌ام.
صابر ابر عالی بود
در ادامه فرشته طائرپور درباره انتخاب بازیگران گفت: بازی کردن در این نوع فیلم‌ها حساسيت بیشتری دارد اما من دوست داشتم که بازی‌ها کاریکاتورگونه نشود و بازیگران ادا درنیاورند تا بچه‌ها احساس کنند با کار جدی روبه‌رو هستند و در این حالت نقش بازیگر اول خیلی اهمیت پیدا می‌کند که از صابر ابر خواستم خیلی جدی بازی کند و در ری‌اکشن، کلام، میمیک و... که هوشمندی جلال فاطمی نیز کمک کرد و مرضیه برومند نیز یک مقدار چاشنی طنز داشت اما صابر ابر به مدت 30 دقیقه تنها بازی کرد و روبه‌رویی با آدم‌ها و اشیا باید در تخیل او شکل می‌گرفت و خود باید حدس می‌زد که به نظر من او عالی و در این نقش توانا بود و بازی درخور شأن خود را ارائه داد. فاطمی هم درباره انتخاب بازیگران افزود: انتخاب رعنا آزادی‌ور بر این مبنا بود که او از قد بلندی برخوردار است و کوچک شدن صابر ابر در کنار او کاملا قابل درک است. درباره صابر ابر هم بازی‌هایش را دنبال کردم و دیدم او جلوی دوربین خیلی راحت است و بازی دراماتیک انجام می‌دهد و دیگر بازیگران هم جلوی دوربین راحت بودند.