محسن مخملباف جایزه دریافتی خود از جشنواره زنان کشور آلمان را به همسر میرحسین موسوی تقدیم کرد. «محسن مخملباف» پس از دریافت این جایزه به خاطر فیلمهای غیراخلاقی «سکس و فلسفه» و همچنین «فریاد مورچهها»، اعلام کرد که جایزه خود را به زهرا رهنورد اهدا میکند. به گزارش شبکه ایران، مخملباف که در ماههای اخیر به پای ثابت تحلیلهای سیاسی تلویزیون دولتی آمریکا تبدیل شده، رهنورد را زنی نامیده که «هنرمند، آگاه و شجاع است و سری سبز دارد و زبانی سرخ و صلیب سرنوشت ما و خودش را بر دوش میکشد!» البته این جایزه درحالی به وی تعلق گرفته که تعداد زیادی از کارشناسان سینما مخملباف را به دلیل زیر پا گذاشتن مسائل اخلاقی در فیلم غیراخلاقی «فریاد مورچهها» و مطرح کردن عریان مسائل جنسی، بشدت مورد انتقاد قرار دادهاند. فعالان سیاسی معتقدند این جایزه ارتباطی به فعالیتهای سینمایی او ندارد و به خاطر نقش او در اپوزیسیون ایران به وی اهدا شده است. گفتنی است اهدای جایزه به مخالفان جمهوری اسلامیایران به منظور مطرح کردن این افراد، یکی از روشهای مرسوم در کشورهای اروپایی و آمريكاست. گفتنی است موسوی در مناظره با احمدینژاد، رهنورد را یک قرآنپژوه باسابقه دانسته بود. اکنون این سوال را باید از او پرسید که همسر قرآنپژوه وی حائز چه ویژگیهایی بوده که یک کارگردان منحرف، جایزه «سکس و فلسفه» را به وی تقدیم میکند؟!
روایت مهاجری
از گفتوگوی شاه سعودی و هاشمی
نویسنده وبلاگ لحظه به لحظه از سیاست در پست جدید خود با اشاره به مستنداتی از کتاب «با هاشمیرفسنجانی تا خانه خدا» به قلم مسیح مهاجری مدیر مسؤول روزنامه جمهوری اسلامی نوشت: طی سال گذشته اخبار متعددی درباره ارتباطهای خانوادگی و معاشرت وسیع خانواده هاشمیرفسنجانی با خاندان آلسعود روی خروجی خبرگزاریها و رسانههای کشور قرار گرفت. بازخوانی کتاب «با هاشمیرفسنجانی تاخانه خدا» به قلم «مسیح مهاجری» کمک شایان توجهی به تشریح و بررسی ابعاد مختلف ارتباطی آقای هاشمی با خاندان سعودی میکند. این کتاب که به خاطرات و شرح سفر هاشمیرفسنجانی به عربستان سعودی و رایزنیها و دیدارهای سیاسی وی اختصاص دارد، سند درخور توجهی است در نمایش نوع ارتباط ویژه هاشمی با سعودیها که قبلا نیز برخی از رسانهها آن را به اشکال گوناگونی مورد توجه قرار داده بودند. نویسنده در صفحات 30 و 31 کتاب تا خانه خدا به گزارشگری از دیدار ملک عبدالله با هاشمیرفسنجانی و همراهانش میپردازد. اما آنچه حائز اهمیت است اظهارات مداخلهجویانه و غیرمودبانه شاه سعودی درباره عالیترین مقام اجرایی کشور به هاشمی و واکنش منفعلانه وی در ارتباط با اینگونه سخن راندن درباره منتخب مردم است. مطابق آنچه مهاجری در کتابش نوشته است، ملک عبدالله اظهار علاقهمندی و نظر میکند که دوست داشته است هاشمی بهجای احمدینژاد رئیسجمهور شود، البته شاید تا این قسمت از محتوای جلسه محلی برای توجه نداشته باشد زیرا بسیاری از دشمنان نظام اسلامی و وابستگان به شبکه سلطه جهانی علاقهمند به رای آوردن احمدینژاد نبودند اما آنچه حائز توجه است اظهارات تامل برانگیز ملک عبدالله و جوابهای تامل برانگیزتر هاشمی در برابر او است. ملک عبدالله در این دیدار پس از آنکه درباره حال و عملکرد احمدینژاد جویا میشود، هاشمی اظهار میکند که هرکس رئیسجمهور شود باید در چارچوب برنامههای 5 ساله و سند چشمانداز عمل کند و در واقع القا میکند که اتفاق خاصی نیفتاده است و احمدینژاد هم به بیان عامیانه نمیتواند کار منحصر به فرد و مستقل از سیاستگذاریهایی که او درآنها دخالت موثر داشته، به انجام برساند. بخش دیگری از اظهارات جسورانه ملک عبدالله، مداخلهجویی است به این عبارت که چرا اجازه میدهید هر کسی بیاید و رئیسجمهور شود. هاشمیرفسنجانی بهجای برخورد قاطع برای بستن راه مداخلهجویی این شخص، مطابق آنچه در کتاب نوشته شده است به استدلال اینکه او که نمیتواند کار خاصی انجام دهد روی میآورد. حال چگونه است که پادشاه سعودی به خود اجازه طرح چنین موضوعی را آنهم با این ادبیات در حضور هیات ایرانی میدهد، جای توجه بسیار دارد اما سوالی که به ذهن متبادر میشود این است که آیا در همه دیدارها و اصولا در هر دیدار سیاسی و دیپلماتیکی اینگونه ادبیات مرسوم است یا اینکه حکایت از یک رابطه عمیق و وسیع غیرسیاسی و عمدتا شخصی دارد که فرد خارجی به خود اجازه تعیین تکلیف درباره تصمیمسازیهای کلان سیاسی درایران را بدهد. آیا شایسته نبود آقای هاشمی بهعنوان یک شخصیت سیاسی ایرانی در سفری بهاصطلاح دیپلماتیک موضعی روشن اتخاذ کند تا به شرح آنچه درکتاب نوشته شده است لااقل همراهان وی تحقیر و استهزا نشوند. آنچنانکه مسیح مهاجری مینویسد، پادشاه سعودی مثل یک لشکر شکستخورده با همراهان هاشمی رفتار کرد که مثلا فلانی تو هم هیچ کاره شدی و.... نکته دیگر قابل استفاده از این کتاب برای تحلیل رفتاری هاشمی و نحوه ارتباط وی با سعودیها، عبارتهای صفحه 55 است که درآن به تاثیرپذیری هاشمی از اظهارات خصوصی پادشاه عربستان در دیدار خصوصی و خانوادگی با وی در موضوع انرژی هستهایایران، ابراز شده است. مهاجری مینویسد که هاشمی بعد از این دیدار خصوصی نگران شده بود.