یک جامعه‌شناس اسپانیایی اعتقاد دارد: «بعضی از مسائل آنقدر مقدس هستند که نمی‌شود درباره‌شان نوشت و بعضی‌ها خیلی کفرآمیز». شاید از نگاه خیلی‌ها فوتبال کفرآمیز باشد ولی هنوز هستند آنهایی که اعتقاد دارند نبردی مانند ال‌کلاسیکو هنوز مقدس است. داربی سهمگینی که در این فصل ته‌رنگ سیاست و انتخابات منطقه‌ای کاتالونیا آن را به شکل «فراتر از یک فوتبال» درآورده و بار دیگر فضای فوتبال ماتادورها را به دهه 70 می‌کشاند؛ زمانی که ژنرال فرانکو خودمختاری کاتالان‌ها را نابود کرد و در بارسلون به هواداران اجازه نمی‌داد پرچم‌های کاتالان را به نوکمپ بیاورند. البته نکته حائز اهمیت این است که فرانکو هرگز جرات نکرد به یگانه مظهر کاتالان یعنی بارسلونا دست بزند. شاید اگر دیکتاتور وقت اسپانیا هوادار رئال‌مادرید نبود حالا مرزهای نفرت میان هواداران 2 تیم تا این حد گسترده نمی‌شد. حالا فکرش را بکنید انتخابات منطقه‌ای کاتالان‌ها پا روی قوانین روسای فدراسیون می‌گذارد، کاتالان‌هایی که خودشان را اول کاتالان می‌دانند و بعد اسپانیایی و برای اثبات این مساله نبردها و شورش‌های طولانی علیه دولت مرکزی مادرید کرده‌اند.
برگزاری ال‌کلاسیکو در روز دوشنبه نوع دیگری از جنگ سرد میان سلطنت‌طلبان و جدایی‌خواهان است. بدون‌شک تمام خیانت‌ها و انگشت‌های اتهامی که حالا به سوی رئال‌مادرید نشانه رفته، دست‌پخت ژنرال جنایتکاری است که بذر نفرت را در دل هواداران بارسا پرورانده. آنها حتی برای حفظ تقدس رنگ‌های پیراهن‌هایشان (آبی و اناری) ترجیح می‌دهند تبلیغات روی پیراهن‌شان نقش نبندد. بارسلونا با این فلسفه سال‌هاست در سراسر دنیا مورد ستایش قرار می‌گیرد و درست کمی آن‌طرف‌تر کهکشانی‌هایی وجود دارند که در این فصل می‌خواهند با تفکرات خاص مورینیو تابوی رویایی بودن بارسا را نابود کنند. شاید به همین دلیل است که ژوزه مورینیو، خود و پسرانش را از بازی‌های سیاسی جدا می‌کند و تنها فکرش مغلوب کردن گوآردیولای جوان است. چه بخواهیم و چه نخواهیم نبرد امشب آغشته به سیاست شده و برنده این نبرد کلاسیک مردی است که بتواند خودش را از زیر فشارهای کاذب جدا کند ولی یادمان باشد داربی‌اي مانند ال‌کلاسیکو فراتر از یک فوتبال است؛ نبردی که همیشه اختلافات فرهنگی، مذهبی و ریشه‌ای 2 ملت متفاوت را به تصویر می‌کشد. 2 ملت، یکی کاتالان‌ها که بدون ایالتند و دیگری قوهای سپید پایتخت که زیر لقای سلطنت‌طلبان تنفس می‌کنند. ورزشگاه نوکمپ، 29 نوامبر.
ال‌کلاسیکو، فراتر از یک فوتبال
29 نوامبر، بارسلونا. درست قبل از اینکه بخواهیم به نبرد تاریخی امشب چشم بدوزیم باید به این نکته توجه کنید که دوشنبه شب آسمان ال کلاسیکو گرگ و میش به نظر می‌رسد و تاثیرات فضای پر التهاب زیباترین داربی اروپا تحت ابرهای سیاسی منطقه کاتالونیا قرار گرفته، طوری که اگر انتخابات پارلمانی در کاتالونیا یکشنبه برگزار نمی‌شد حالا باید درباره نتیجه مورد نظر بحث می‌کردیم حالا برای سومین بار ال داربی در دوشنبه شب برگزار شود، شبی که حالا می‌توان آن را به «دوشنبه بقا» تعبیر کرد. کاتالان‌ها که پس از پای صف ایستادن در انتخابات منطقه‌شان حالا می‌خواهند در نوکمپ کهکشانی‌ها را تحقیر شده ببینند و از سوی دیگر آقای خاص که بیشتر به یک غریبه پرتغالی می‌ماند تا یک رئال مادریدی متعصب، می‌خواهد بزرگ‌ترین افتخار یک دهه فوتبال اروپا، یعنی شکست بارسا در نوکمپ را به خودش اختصاص دهد اما باز هم به نظر می‌رسد بازی امشب آنقدر تحت تاثیر مسائل سیاسی قرار بگیرد که ما می‌توانیم در شب بازی شاهد اتفاقات غيرمترقبه‌ای باشیم.
البته موضوع برگزاری این نبرد در روز غیرمقرر کمی تامل‌برانگیز است زیرا طبق تقویم و اساسنامه اعلام شده از سوی فدراسیون فوتبال اسپانیا که در ابتدای فصل از سوی همه باشگاه‌ها به امضا رسیده هیچ الزام قانونی برای فدراسیون وجود ندارد تا به دلایل سیاسی یا امنیتی، تاریخ یک بازی را تغییر دهد چرا که فدراسیون فوتبال طبق طبیعت خود کوچک‌ترین ارتباطی به مسائل داخل یک کشور اعم از سیاسی، نظامی و حتی فرهنگی ندارد و خود را به صورت مطلق زیر مجموعه فیفا میداند.
با این حال همزمانی بازی بزرگ ال‌کلاسیکوی اسپانیا با روز تاریخی و بسیار حساس انتخابات پارلمانی در کاتالونیا مقامات این ایالت را دچار نگرانی شدید کرده بود. حالا در اینجا می‌خواهیم به چند دلیل توجیه کننده از سوی سران فدراسیون اسپانیا اشاره کنیم، در نگاه اول مشکل اصلی این است که مردم تا پایان شب در صف‌های طویل رای خواهند ایستاد و فرصت حضور در نوکمپ و تماشای بازی بزرگ نیم فصل را از دست می‌دهند اما مشکل بزرگ‌تر اینکه نیروهای امنیتی توان مهار جمعیت هم در حوزه فوتبال و هم در حوزه‌های رای‌گیری را نخواهند داشت و فشار زیادی به نیروهای نظامی برای مهار درگیری‌های احتمالی وارد خواهد آمد. اما آیا فکر می‌کنید می‌توان به این دلایل استنباط کرد كه رئال مادرید و بارسلونا در روز دیگری غیر از شنبه و یکشنبه بازی کنند؛ امری محال نیست اما سایر تیم‌ها نیز به این مساله اعتراض خواهند کرد چرا که به صورت همزمان شاهد انتخابات پارلمانی در گالیسیا، آندلس، باسک، مادرید، والنسیا و قسمت غربی اسپانیا نیز هستیم و هر باشگاهی می‌تواند مدعی از دست دادن هوادارانش به خاطر شرکت و خستگی آنها در انتخابات باشد.
به هر صورت سیاسیون کاتالونیا توانستند فدراسیون فوتبال را متقاعد کنند و اگر قرار باشد به تاریخ برگزاری ال کلاسیکو نگاه کنیم می‌بینیم که تنها 2 بار تقویم این دیدار به روز دوشنبه موکول شده و آن نیز به دلیل منطبق شدن تاریخ بازی با عید پاک، یعنی روز یکشنبه تغییر کرده است. نخستین باری که ال‌کلاسیکو در روز دوشنبه برگزار شده به 30 آوریل 1964 مربوط می‌شود و آخرین بار هم 3 آوریل 1972. علت برگزاری این بازی‌ها در روز دوشنبه این بوده که عید پاک روز یکشنبه است و برای اینکه هواداران مشکلی برای تداخل این روز با ال‌کلاسیکو نداشته باشند و بتوانند به استادیوم بروند. البته در سال 1964 این تغییر روز موثر واقع شد و 85 هزار هوادار برای دیدن ال‌کلاسیکو به استادیوم رفتند، رکوردی که در آن زمان بی‌نظیر بود. در سال 1972 هم شرایط مشابه بود و باز هم هواداران بی‌شماری به ورزشگاه رفتند، یعنی بیش از 100 هزار نفر. در ال‌کلاسیکوی اول، رئال مادرید بازی را 1-2 برد که گلزنان این تیم خنتو و پوشکاش بودند. این برد برابر میگل مونیز به معنی دهمین قهرمانی لالیگایش بود. بازی دیگر را بارسلونا 0-1 برد که البته داوری آن بازی تا حد زیادی مشکوک بود و با شکایت‌های زیادی از سوی‌مادریدی‌ها همراه بود.
مثل هیچ کس
درست مثل هیچ کس، ژوزه مورینیو آنقدر خاص به نظر می‌رسد که می‌توان او و تفکراتش را به «نیچه فوتبال» تعبیر کرد. حتی درست در زمانی که این بازی رنگ سیاسی به خود می‌گیرد با همان ادبیات خودش می‌خواهد شرایط را تغيیر دهد، به طوری که خطاب به سیاسیون اسپانیا می‌گوید:«به من و مردانم هيچ ارتباطي ندارد كه ال‌كلاسيكو يك روز پس از انتخابات پارلماني كاتالونياست. نتايج انتخابات نمي‌تواند ما را مکلف به شكست يا پيروزي در ال‌داربي كند. چيزي كه ما را به ادامه راه مكلف مي‌كند خواست جدي هواداران رئال مادريد است و آنها نيز به چيزي جز پيروزي در نوكمپ راضي نيستند. به همه هواداران بارسلونا اعلام مي‌كنم كه اگر تيمشان برابر ما به پيروزي برسد دست به كار بزرگي زده و رئال مادريد كوچك‌ترين همراهي با سياسيون كشور براي مهار ناآرامي‌هاي پس از بازي نخواهد داشت. به كساني كه نگران شورش مردم در كاتالونيا هستند هشدار مي‌دهم به جاي جوسازي در روزنامه‌ها و سايت‌هاي خبري ضريب اطمينان مردم از انتخابات پارلماني را بالا ببرند و كاري به كار ما نداشته باشند، نتيجه ال‌داربي را از قبل تعيين نكنيد و بگذاريد هر كسي كار تخصصي خودش را انجام بدهد».
متخصص در مهار مسی
مسی خاطرات خوشی از رویارویی با مورینیو ندارد. لئو مسی 7 بار برابر تیم‌هایی که مربیشان ژوزه مورینیو، مربی فعلی رئال مادرید بوده قرار گرفته است. نکته جالب این است که مهاجم آرژانتینی کاری برابر تیم‌های مورینیو از پیش نبرده چرا که مورینیو شیوه متوقف کردن او را بلد است. در زمان مربیگری رایکارد در بارسلونا ، مسی 4 بار در برابر چلسی مورینیو بازی کرد. 2 بازی اول در مرحله حذفی چمپیونزلیگ فصل 2006-2005 بودند که در بازی رفت، بارسلونا 1-2 برد و در بازی برگشت هم چلسی در انگلیس مساوی گرفت که برای صعود کردن کافی نبود. مسی در دقیقه 60 آن بازی مصدوم شد که 3 ماه از میادین دور ماند. 2 بازی دیگر مربوط به فصل بعد از آن در چمپیونزلیگ است. در بازی رفت در نوکمپ، بازی 2-2 مساوی شد که بازی مسی چنگی به دل نمی‌زد، در بازی برگشت نیز که کاتالان‌ها با فاصله حداقلی باختند، مورینیو به‌خوبی مسی را از بازی خارج کرده بود. 3 بازی دیگر مربوط به بازی‌های اینتر و بارسا در مرحله گروهی و نیمه‌نهایی چمپیونزلیگ فصل پیش هستند. در بازی‌های گروهی، کاتالان‌ها در نوکمپ 2 بر صفر بردند و در میلان به تساوی بدون گل رسیدند. مسی تنها در بازی برگشت حاضر بود که نتوانست برنده باشد. در بازی‌های نیمه‌نهایی، شرایط برای مهاجم بارسلونا بدتر بود. در بازی رفت، تیمش 3-1 باخت و در بازی برگشت نیز کاتالان‌ها 1 بر صفر برنده شدند که مسی حتی یک گل هم نتوانست بزند. مورینیو میداند چطور مسی را مهار کند. با حرکات او به‌خوبی آشناست و بدون شک برای ساکت کردن مسی در نوکمپ، برنامه خاصی خواهد داشت.
ال‌كلاسيكو و كتاب‌هاى گينس
نبرد بارسلونا و رئال‌مادريد در سال ۲۰۰۹ ميلادى از سوى فدراسيون بين‌‌المللى تاريخ و ارقام فوتبال به‌عنوان حساس‌ترين و پربيننده‌ترين داربى جهان شناخته شده است. هر چند پيش از اين ابعاد جهانى ال‌كلاسيكو بر هيچ فوتبالدوستى پوشيده نبوده اما درج اين رقابت فوتبال در كتاب ركوردهاى گينس اين رقابت را بزرگ‌تر از هميشه به تصوير مى‌كشد. ال‌كلاسيكو با پوشش تلويزيونى 3-2 ميليارد نفرى گوى سبقت را از همه رويدادهاى جهان فوتبال ربوده و به‌تنهايى در صدر جدول پربيننده‌ترين رقابت جهان فوتبال ايستاده است. قيمت بليت اين بازى نيز يكى ديگر از ركوردهاى دنياى فوتبال به‌حساب مى‌آيد.
قيمت بليت ال‌كلاسيكو در بازار سياه در بازى رفت ۲ تيم كه در تاريخ هشتم آذر ماه سال گذشته برگزار شد از مرز ۳۵۰۰ يورو نيز تجاوز كرد!
برترين گلزنان ال‌كلاسيكو
رائول، مهاجم اسطوره‌اى كهكشانى‌ها با ۱۱ گل در صدر جدول گلزنان ال‌كلاسيكو قرار گرفته است. مهاجم كهنه‌كار رئالى‌ها تاكنون ۱۱ بار توانسته دروازه بارسلونا را با پيراهن سفيد مادريدى‌ها باز كند.
در آستانه ال‌كلاسيكو روزنامه‌هاى مادريد به اين بازيكن لقب قاتل آبى و انارى‌ها را مى‌دهند. در رتبه‌هاى بعدى اين رده‌بندى اين بازيكنان قرار دارند.
۶ گل:
رگوئيرو، لوئيز انريكه و مسى
۵ گل:
اسكولا، ريوالدو و رونالدينيو
۴ گل:
روبيو، سانودو، ونتولرا، لكوئه، ماس، آربيزا، لينه‌كر، اتوئو و ون‌نيستلروى
۳ گل:
رامون، ساميتير، مارتين، اورايستو، روماريو، زامورانو، رونالدو و آنرى