واقعا می‌دانید که چرا بارسلونا برابر تیم‌های ضعیف تا این حد کشنده ظاهر می‌شود و با یک رگه بی‌رحمی آنها را تحقیر می‌کند؟ گوآردیولا که از هوش و ذکاوت بالایی برخوردار است بر اساس مهره‌هایی که در اختیار دارد از روش 3-3-4 استفاده می‌کند البته این آرایش در زمین به روش 3-2-3-2 تغییر پیدا می‌کند. بازیکنان بارسا به دلیل خصوصیاتی که دارند، می‌توانند به‌راحتی تیم‌های کوچک را عصبی کرده و خیلی راحت به دام بیندازند. به طور مثال آنها وقتی در فاز حمله قرار می‌گیرند با 7 بازیکن به درون یک‌سوم دفاعی حریف می‌روند. 2 مدافع کناری، 2 هافبک میانی و 3 مهاجم؛ همان سلاح‌هایی هستند که گوآردیولا بر اساس فاکتورهای فنی‌شان آنها را آرایش می‌دهد. نفوذ به ترتیب 2 مدافع کناری موجب می‌شود 2 مدافع میانی بارسا؛ پیکه و پویول کمی به عرض بیایند و درست یک خط جلوتر بوسکتس باید عمق را پوشش دهد. نحوه پرس بازیکنان بارسا از همان یک‌سوم دفاعی حریف و امتداد آن تا خط میانی توسط ژاوی و اینیستا موجب می‌شود حریف عصبی شود، رد و بدل کردن پاس‌های تند و کوتاه (روش تیکی‌تاکا) و توانایی زیر فشار گذاشتن حریف در فضایی کوچک عامل اصلی به ثمر رسيدن گل‌های کلاسیک و مدرسه‌ای آنهاست. واقعا وقتی حریفی برابر آنها در حالت یک به یک قرار می‌گیرد توپ و میدان را واگذار خواهد کرد زیرا ستاره‌های بارسلونا از قدرت خلاقیت و دریبل‌زنی بالایی برخوردارند و همین فاکتور موجب انحطاط روش تیم حریف می‌شود. یکی دیگر از مزیت‌های روش 3-3-4 بارسلونا این است که آنها با تشکیل اضلاع چند مثلث مالکیت توپ را در اختیار می‌گیرند و همین مساله موجب می‌شود حریف برای به دست آوردن توپ، فضا را قربانی کند. حالا فکرش را بکنید مهره‌های بارسلونا صاحب فضای خالی شوند، آنها به دلیل قدرت و سرعت جاگیری سریع می‌توانند با چند ضربه دروازه تیم مقابل را باز کنند. بهترین راه برای خنثی کردن آنها این است که چند هافبک میانی و یک مهاجم نوک اولا اجازه ندهند هافبکی مانند بوسکتس یا ماسچرانو بازیسازی را از عقب شروع کند، دوم اینکه ریتم بازی آنها با تحت فشار قرار دادن مهره‌ای مانند ژاوی از بین برود اما فکر می‌کنید مهار ژاوی کار ساده‌ای است؟ بارسلونا به رهبری ژاوی و اینیستا خیلی زهردار و متفکرانه حمله می‌کند و از طرف دیگر نفوذهای لیونل مسی و پدرو به‌عنوان مهاجمان دوم و سوم ضرباهنگ حریف را برهم می‌ریزد. شاید به همین دلیل است که فوتبال شناور بارسلونا آنقدر زیبا به نظر می‌رسد که مجذوب‌کننده است. گوآردیولا به خوبی بازیکنان خلاقش را آزاد می‌گذارد تا به‌راحتی به رد و بدل کردن پاس‌های تک‌ضرب بپردازند.