ناکامی تیمملی فوتبال ایران در گوانگجو زمانی شکل و قیافه بدی به خود گرفت که کاروان کشورمان در اکثر رشتهها با موفقیت مسیر خود را پشتسر گذاشت. غلام پیروانی با توجه به نوع منش و میمیک صورت، منتقد چندان سرسختی در فوتبال ما ندارد بنابراین از روزی که سکان هدایت امیدها را در دست گرفت کمتر کسی لب به انتقاد گشود اما روی سکو نرفتن امیدها کار را برای شاغلام هم خراب کرد.
در ابتدا این بهرام افشارزاده بود که پیکان انتقادات را متوجه پیروانی کرد و مدعی شد با این روند احتمال صعود به المپیک لندن دشوار است. البته سرمربی تیم پاسخی به این صحبت مافوقش نداد تا حمید علیعسگری بازیکن زیر 20 سال پرسپولیس و تیم امید، خطاب به افشارزاده بگوید؛ شما مقدمات را مهیا کن سپس از ما ایراد بگیر. همین دیالوگ از سوی یک «تازه بازیکن» نشان میدهد بستر چندان مناسبی برای آینده امید و پیروانی وجود ندارد. همراه کردن 3 بازیکن بزرگسال هم از دیگر انتقاداتی است که این روزها اصحاب رسانه متوجه فدراسیون و پیروانی میکنند و رسانههای طرفدار پرسپولیس میگویند چرا علیرضا حقیقی را با خود به چین نبردید تا آبدیده شود. البته از آنجا که نامبرده بیش از4 فصل است در پرسپولیس و لیگ برتر هرگز آبدیده نشده و همانی است که بود، بهنظر میرسد آوردگاه گوانگجو هم مددی به حال تجربهاندوزیاش نمیکرد. در هر صورت در چند روز گذشته غلام پیروانی پاسخ گوشهای از انتقادات را داد و گفت؛ غیرمنصفانه قضاوت نکنید! شاغلام که برابر سیل انتقادات ریز و درشت سکوتش را شکسته بود گفت: «متاسفانه خیلی از انتقادات منطقی نیست. آقایانی که انتقاد میکنند بدانند که اگر انتقادهایشان به دور از انصاف باشد خدا جوابشان را میدهد. از من انتقاد میکنند که چرا کریم انصاریفرد را تعویض کردم اما آنها نمیدانند که کریم مصدوم بود و به همین خاطر تعویض شد». پیروانی درباره اینکه گفته میشود پیش از بازی با ژاپن استرس داشته و به همین خاطر راز و نیاز میکرده میگوید: «بهدنبال تمرکز روی بازی برابر ژاپن بودم، ضمن اینکه از بعضیها باید پرسید مگر دعا کردن و زیارت عاشورا خواندن عیبی دارد؟» پیروانی درباره انتقادهای شرفی که گفته شاغلام نباید امیرحسین پیروانی را بهعنوان دستیار خود انتخاب میکرد، میگوید: «به نظر اصغر آقا که مربی من بوده احترام میگذارم اما هر وقت شرفی سرمربی تیم امید شد برادرش را به کادر فنی نیاورد». او درباره شایعه حضورش در برق شیراز میگوید: « از حضورم در برق بیخبرم اما تیمهای دیگر دنبال من هستند. فعلا منتظر تصمیم کفاشیان هستم اما امکان دارد که به لیگ برتر برگردم». از سوی دیگر حسن حبیبی از پیشکسوتان بزرگ فوتبال، ناکامی تیم امید در گوانگجو را به گردن فدراسیون انداخت و گفت: «بهنظر من تیم امید در بازیهای آسیایی میتوانست بهراحتی اول شود اما گرفتاریهای مدیریتی مانع از این اتفاق شد. زمانی که بازیکنان 1ـ3 از کرهجنوبی پیش میافتند اما نمیتوانند این نتیجه را حفظ کنند باید دید در آن شرایط در ذهن این بازیکنان چه میگذشته و چه عواملی باعث این شده آنها 90 دقیقه تمرکز لازم را نداشته باشند. مشکل فوتبال ما این است که بزرگ نیستیم. من در تیم امید ازخودگذشتگی و صمیمیت را دیدم اما بهمحض اینکه میخواستیم موفق شویم این موضوع کمرنگ شد، چیزی که همیشه در فوتبال ما وجود داشته است». پس از اظهارنظرهای مختلف پیرامون ماندن یا رفتن پیروانی این بازیکنان تیم امید اعم از بزرگسالان این تیم تا بازیکنان کمسن و سالش بودند که متفقالقول خواستار حفظ کادرفنی فعلی شدند. بازیکنانی مثل سیدجلال حسینی و کریم انصاریفرد مصاحبههای مختلفی را انجام دادند و گفتند این تیم با این کادر فنی قادر است به المپیک لندن صعود کند. ادعایی که تنها با تلاش فراوان قابل اثبات است. آیا باز قرار است بازی ورود سرمربی خارجی یا حفظ پیروانیها در کادر امید آغاز شود؟ شاید بهترین راهکار این باشد که فدراسیون خیلی زود با کمیته ملی المپیک در این باره به جمعبندی برسد تا مبادا سال بعد این موقع بهانهای دست مربی ناکام
داده باشیم!