آتشی است این بانگ نای و نیست باد
هر که این آتش ندارد نیست باد
نوازنده چیره‌دست سرنای مازندران پس از
80 سال به دیار باقی شتافت. علی زاغ‌پشت‌خاچکی در سال 1310 در روستای خاچک از توابع نوشهر در خانواده‌ای هنرمند دیده به جهان گشود. نوازندگی سرنا و دهل را از پدرش آموخت. همزمان به نوازندگی نی نیز می‌پرداخت. با ورود نخستین شهید جنگ تحمیلی به روستای خاچک، نوازندگی در مراسم را تعطیل کرد. در سال 1370 در جشنواره فرهنگی- هنری نی‌نوازان شرکت کرد و از دست بزرگان موسیقی کشور استادان علی تجویدی، سیدحسن کسایی و مصطفی کمال‌پورتراب دیپلم افتخار و لوح زرین جشنواره را از آن خود کرد. ایشان در جشنواره فرهنگی- ادبی روستا و همچنین در یازدهمین جشنواره موسیقی فجر شرکت کرده و لوح تقدیر جشنواره را از آن خود کرد. مقام‌های محلی را که با استادی تمام می‌نواخت عبارت بود از مقام کشتی، مقام چوبی، مقام سوار، انارزنی، جلشاهی، شهادت علی‌اکبر(ع)، امیری، کتولی و... سرانجام دستان هنرمند در تاریخ 28/8/89 در روز جمعه از حرکت بازایستاد و روح این هنرمند به دیار باقی شتافت. خاطرنشان می‌شود مردم فرهنگ‌دوست منطقه و مازندران ضمن قدرشناسی از تفکر ماندگار وی در عرصه هنر، مراسم باشکوهی برای وی تدارک دیدند و با دست قدرشناس مردم و مسؤولان در روستای صلاح‌الدین‌کلا از توابع نوشهر به خواب ابدی آرام گرفت. روحش شاد و یادش قرین رحمت باد.