مرتضي رضايي: بازی‌های آسیایی گوانگجو پس از 15 روز رقابت ورزشکاران به طور رسمی شنبه عصر با دنیایی از خاطرات شیرین برای ورزش ایران به پایان رسید. اگرچه در سال های 1998 و 2002 ورزش ایران به مکانی بهتر از هفتم و دهم دست پیدا نکرد و نتایج ورزشکاران ناامیدی زیادی را برای مردم ایران به وجود آورد اما در دوره‌ای که گذشت ورزش ایران بهترین رده را پس از انقلاب اسلامی به دست آورد تا رویایی که سال‌های سال دست نیافتنی به نظر می‌رسید، تعبیر شود. کسب 59 مدال در 15 روز که شامل 20 طلا، 14 نقره و 25 برنز بود باعث شد که ورزش ایران با اختلافی نه چندان زیاد پشت سر ژاپن در رده‌بندی جدول توزیع مدال‌ها در مکان چهارم قرار گیرد. اختلاف نه‌چندان زیاد بابت اینکه ورزش ایران در بخش مردان به لحاظ مدال‌های طلای کسب شده در مقایسه با ژاپن تنها 6 مدال طلا کمتر گرفت و این نشان می‌دهد که وعده محمد علی‌آبادی برای کسب مکان سومی در دوره بعدی بازی‌ها هدفی دست یافتنی است که می‌توان با همت مضاعف به آن رسید. به غیر از این، اتفاق مهم دیگری که پس از پایان بازی‌ها می‌توان بیشتر درباره آن نوشت و به آن پرداخت، به درخشش ورزشکاران بانوی ایرانی در این دوره از بازی‌ها مربوط می‌شود. جایی که ورزشکاران بانوی ایرانی با حفظ حجاب اسلامی‌شان، اتفاقات بزرگی را در قلب چین رقم زدند، اتفاقاتی که رسانه‌های غربی را هم به واکنش واداشت و آنها هم لب به تمجید و ستایش از ورزشکاران بانوی ایرانی گشودند. کسب نخستین مدال طلای زنان ورزشکار ایرانی در این دوره از بازی‌ها توسط خدیجه آزادپور رقم خورد تا او به غیر از اینکه اولین زن طلایی ایران شود، نخستین طلایی تاریخ ووشوی ایران در بازی‌های آسیایی هم لقب بگیرد. در کنار آزادپور، سارا خوش‌جمال فکری، پریسا فرشیدی، سمانه ششپری و راحله آسمانی در تکواندو، الهه احمدی در تیراندازی، فاطمه چالاکی و سمیرا ملکی‌پور در کاراته و... دیگر
مدال آوران زن ایران بودند که توانستند به گفته علی سعیدلو 24درصد از مدال‌های ایران را در این دوره از بازی‌ها رقم بزنند. این دوره از بازی‌های آسیایی و تاثیرات شگرفی که نتایج ورزشکاران ایرانی بر جامعه جوان ایرانی گذاشت، بار دیگر ثابت کرد که ورزش تا چه حد می‌تواند در شاد کردن یک ملت تاثیرگذار باشد. شاید پس از صعود شگفت‌انگیز به جام جهانی بعد از متوقف کردن استرالیا در سال 97 و پیروزی تاریخی تیم‌ملی فوتبال ایران برابر تیم‌ملی آمریکا در جام جهانی 98، شادمانی و سروری که نتایج ورزشکاران ایرانی در بازی‌های آسیایی گوانگجو به وجود آورد را بتوان بزرگ‌ترین اتفاق ورزشی ایران در 32 سال اخیر ارزیابی کرد. پس از سال‌ها مردم مشتاقانه اخبار عملکرد ورزشکاران ایرانی را از رسانه‌ها پیگیری می‌کردند و خوشبختانه بیشتر اتفاقات در میدان‌های مهم هم با شادی ملت ایران همراه شد.
موفقیت در رشته‌های انفرادی و تیمی
اگر کسب مدال نقره تیم والیبال ایران و چهارمی تیم فوتبال امید را موفقیت قلمداد نکنیم، می‌توان به این جمع‌بندی رسید که بر خلاف همه ادوار گذشته بازی‌های آسیایی، ورزش ایران در رشته‌های تیمی هم موفق بوده است. معمولا این یک عادت قدیمی در ورزش ایران است که رشته‌های تیمی نمی‌توانند در مسابقاتی همچون بازی‌های آسیایی به موفقیتی برسند اما صعود همه رشته‌های تیمی ایران به جمع 4 تیم پایانی نشان دهنده جهشی قابل اعتنا در این بخش از ورزش کشور است. کسب مدال نقره و برنز در 2 بخش مردان و زنان در کبدی یکی از نمونه‌های توسعه ورزش ایران در رشته‌های تیمی است. البته می‌توان در کنار کبدی، به موفقیت تیم بسکتبال (با وجود کسب مدال برنز) هم در بازی‌های آسیایی اشاره کرد که با تیم دومش پا به گوانگجو گذاشت و تنها ناداوری در دیدار برابر چین مانع از صعود ایران به دیدار نهایی شد. با این حال چهارمی تیم فوتبال امید ایران از اتفاقات ناگواری بود که می‌تواند هشداری باشد در آستانه آغاز رقابت‌های انتخابی المپیک لندن.
فدراسیون‌هایی که بالاتر از حد انتظار ظاهر شدند
ووشوو، تکواندو و کشتی 3 رشته‌ای بودند که در بازی‌های آسیایی 2010 بالاتر از حد انتظار ظاهر شدند و احتمالا در مراسم ویژه‌ای که پنجشنبه با حضور رئیس‌جمهور در تالار وزارت کشور برگزار می‌شود از این فدراسیون‌ها به طور ویژه‌ای تقدیر می‌شود. کسب 13 مدال طلای ایران در گوانگجو توسط همین 3 رشته نشان‌دهنده موفقیت بزرگ ووشو، تکواندو و کشتی ایران است که در بین این 3 رشته، کشتی با 7 مدال طلا بهترین عملکرد را در بین 31 رشته حاضر در بازی‌های آسیایی گوانگجو داشته است. با این حال در بین همه مدال‌های طلایی که کسب شد، مدال طلای سجاد مرادی در دو 800 متر رنگ دیگری داشت و باارزش‌ترین مدال این بازی‌ها بر سینه مرادی نشست تا او نخستین طلایی دو و میدانی ایران در این ماده لقب بگیرد. در بین ورزشکاران ایرانی الهه احمدی با کسب 3 مدال (2 نقره و یک برنز) بیشترین مدال را گرفته و احسان حدادی هم در پرتاب دیسک موفق شد رکورد آسیا را بشکند. در کنار همه اتفاقات مثبتی که برای ورزش ایران در بازی‌های آسیایی گوانگجو رخ داد، نکته‌ای که همه را به آینده ورزش ایران امیدوار می‌کند نگاه ویژه مسؤولان ورزش کشور به بازی‌های المپیک لندن و بازی‌های آسیایی 2014
«این چه اون »کره جنوبی است. علی سعیدلو به عنوان رئیس سازمان تربیت بدنی اعلام کرده که پس از ارائه گزارش عملکرد ورزشکاران ایرانی در بازی‌های آسیایی به مردم، برنامه‌ریزی جدی برای موفقیت در المپیک لندن را پی می‌گیرد و محمد علی‌آبادی هم اطمینان داده که با برنامه‌ریزی‌های انجام گرفته ورزش ایران روزهای خوش‌تری را در لندن برای مردم ایران رقم بزند.
وداع باشکوه با گوانگجو
بازی‌های آسیایی گوانگجو، با شکوه فراوان به پایان رسید تا پرونده شانزدهمین دوره این بازی‌ها هم بسته شود. رقابت‌هایی که با نظم فراوانی آغاز و در طول برگزاری‌اش1577 مدال بین ورزشکاران 36 کشور حاضر در این بازی‌ها پخش شد. سایت اقتصادی بلومبرگ ساعاتی پیش از شروع مراسم اختتامیه بازی‌های آسیایی اعلام کرد که دولت چین برای برگزاری این بازی‌ها در گوانگجو مبلغ 18 میلیارد و 300 میلیون دلار خرج کرده است اما آماری از درآمد این شهر در طول برگزاری بازی‌ها و همچنین ایجاد شغل در این شهر 10 میلیون نفری ارائه نکرد. پیش‌بینی می‌شود شهر گوانگجو با برگزاری بازی‌های آسیایی پس از شهرهای پکن و شانگهای قطب جدید اقتصادی کشور چین لقب بگیرد. گوانگجو در سال 2004 و در رقابت نزدیکی که با شهرهای کوالالامپور، امان و سئول داشت، موفق شد میزبانی بازی‌های آسیایی را به دست بیاورد. پس از پکن، گوانگجو دومین شهر چین بود که موفق شد از میزبانی بازی‌های آسیایی سربلند خارج شود. قرار است دوره هفدهم بازی‌های آسیایی در سال 2014 در کشور کره‌جنوبی برگزار شود.
ایران در بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰ گوانگجو چین با ۳۶۲ ورزشکار شرکت کرد که از این تعداد ۲۸۴ ورزشکار مرد و ۸۶ نفر را بانوان تشکیل می‌دادند. حضور این تعداد ورزشکار زن در کاروان ورزشی ایران، یک رکورد بعد از انقلاب اسلامی ایران محسوب می‌شود. صمد نیکخواه بهرامی پرچمداری کاروان ایران در مراسم افتتاحیه بازی‌ها را برعهده داشت. در پایان رقابت‌ها ایران با کسب ۲۰ مدال طلا، 14 نقره و ۲۵ برنز به مقام چهارمی مسابقات دست یافت.