مرتضی رضایی:
دیگر شورش را درآورده است. حد و حدود را رعایت نمی‌کند و هر طور که دلش می‌خواهد با خبرنگاران حرف می‌زند. چنان از موضع قدرت نگاه می‌کند که گویا جهان را فتح کرده است. معلوم نیست خبرنگاران چه چوبی لای چرخش گذاشته‌اند که با ادبیاتی دور از شأن مربی یک تیم بزرگ، آنها را خطاب قرار می‌دهد. یک سوال که همین الان به ذهنم رسید، آقای دایی اگر حالا سال 1372 بود هم باز همین اخلاق کذایی را داشتید و به خبرنگاران بی‌احترامی می‌کردید؟ مطمئنا نمی‌کردید و برای اینکه عکستان روی جلد برود حاضر بودید شب را لالا نکنید! و صبح زود دم دکه روزنامه‌فروشی حاضر باشید تا عکس چاپ شده‌تان را ببینید! اگر روزنامه آن روز تمام میشد چه حالی به شما دست می‌داد؟ آیا با خبرنگار تماس نمی‌گرفتی و خواهش نمی‌کردی که نسخه‌ای از روزنامه را برایت نگه دارد؟ حالا چه شده که آن خبرنگاران که زحمات زیادی برای به اوج رساندنت کشیده‌اند باید ساعت‌ها انتظار بکشند و در آخر با توهین‌هاي شما روبه‌رو شوند. آیا تحمل شکست از امیر قلعه‌نویی آنقدر سنگین است که شب لالایت نمی‌‌آید. دیگر شورش را درآورده‌ای آقای دایی! تحمل ما خبرنگاران هم حدی دارد. اما این را مطمئن باشید که در شرایط سخت، همنوع خود را بی‌خیال نمی‌‌شویم تا شما را بچسبیم. شما که گويا ادبیات دوران تحصیلت را فراموش کردهای و آن را با کلماتی آمیخته‌ای که شخصیت‌ات را زیر سوال می‌‌برد. ساعاتی قبل از بازی با سپاهان حکم ممنوع‌المصاحبه شدنت برداشته شد و می‌‌توانستی مثل همیشه پشت تریبون قرار بگیری که نگرفتی. دلیلش را هم ما می‌‌دانیم، چون بازی را باخته بودی! آیا اگر نتیجه عکس میشد بازهم همین بهانه‌ها را می‌‌آوردی. ما نمی‌‌خواهیم به خاطر احترام به ما در کنفرانس حاضر شوی و درباره آب و هوا حرف بزنی. خودمان وضع آب و هوا را می‌‌دانیم! مردم هم می‌‌دانند که چه زمانی باید مسواک بزنند و چه زمانی به مسافرت بروند. آقای مهندس! شما که تحمل انتقاد و بی‌احترامی را ندارید چرا به دیگران بی‌احترامی می‌‌کنید؟ علی دایی هستی که باش، اما احترام خبرنگاران را نگه‌دار. خبرنگاری که یک ساعت و نیم پشت در رختکن می‌‌ایستد تا گوشه‌ای از صحبت‌های شما را به هواداران انتقال دهد بی کار نیست که در پایان این جواب را از شما بشنود: «برو لالا کن پسرم!» اگر خبرنگاران لالایشان می‌‌آمد نیازی به پیشنهاد شما نداشتند و ای کاش همان زمان که تازه فوتبال را شروع کرده بودی لالایشان می‌‌آمد و تو را این طور مطرح نمی‌‌کردند. آقای دایی فوتبال ما سراشیبی و افت و خیز‌های زیادی دارد اما آنچه مشخص است اینکه محلی نیست برای عرض اندام و در زبان عامیانه خودمان چاله میدان! یقه‌ات را ببند و از ادبیات مربیان دیگر الگوبرداری کن. آنها هرچه هست اصل خودشان را یادشان نرفته است و هنوز به خبرنگاران احترام می‌‌گذارند. راستی تولد دخترتان هم مبارک. پیشنهاد می‌‌کنم تا بزرگ نشده است اخلاقت را عوض کن و جملات بی‌ادبانه را به کار نبر. هر چند فعلا وقت لالایی گفتن برای او است و شاید حضور این فرشته کوچک در زندگی و حفظ کردن لالایی‌هایی که برایش می‌‌گویی بتواند ادبیات قهرمان ملی، مهندس مملکت، پرافتخار‌ترین گلزن جهان و سرمربی حال پرسپولیس
را تغییر دهد.