گروه سیاسی:
2 کارشناس سابق شورای امنیت آمریکا آمادگی و اراده راهبردی و همچنین صداقت باراک اوباما برای رسیدن به هرگونه توافق با ایران را زیر سوال بردند. هیلاری من لورت و فلینت لورت، در مقاله‌ای که پایگاه اینترنتی هافینگتون پست آن را منتشر کرده، نوشتند: «بررسی دقیق تعاملات دولت اوباما با ایران از زمانی که وی ابتداي سال 2009 قدرت را در دست گرفت بی‌تجربگی و دورویی آشکاری را نشان می‌دهد که به منافع و اعتبار آمریکا لطمه زیادی زده است. با توجه به این سابقه این پرسش مطرح نیست که آیا آمریکا باید اطمینان داشته باشد که می‌تواند به شکلی سازنده با جمهوری اسلامی تعامل داشته باشد یا خیر. سوال واقعی این است که چرا مقامات ایران باید بر این عقیده باشند که می‌توانند به اوباما و دولت وی درباره علاقه‌مندی صادقانه برای یافتن راه‌حلی سیاسی برای این بن‌بست هسته‌ای اعتماد داشته باشند. انتشار اسناد اخیر پایگاه اینترنتی ویکی‌لیکس این ارزیابی را که ما از مه 2009 در حال مطرح کردن آن هستیم تایید می‌کند که دولت اوباما نتوانسته است با گام‌های استوار سخنان نخستین خود را برای نزدیک شدن به ایران پیگیری و برای نشان دادن جدیت خود درباره آشتی با تهران پیشنهادهای قابل توجهی ارائه کند». به گزارش ایران هسته‌ای، این 2 کارشناس آمریکایی که زمانی در سال 2001 طرف مذاکره مقام‌های ایرانی در موضوع افغانستان بودند، در ادامه با اشاره به اینکه آمریکا نیازمند تعامل راهبردی با ایران است، ویژگی‌های این تعامل را چنین توصیف کردند: « از نظر نیکسون، رئیس‌جمهور اسبق آمریکا، تعامل راهبردی همان استفاده از سیاست تشویق و مجازات نیست. در واقع تعامل راهبردی مستلزم تلاش آگاهانه آمریکا برای کنار گذاشتن مجازات‌ها و دادن این اطمینان به ایران است که واشنگتن درباره بهبود روابط با تهران جدی است. این کاری است که دولت اوباما هرگز مایل به انجام آن نبوده است. نامه‌های نامفهوم اوباما به آیت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر عالي ایران در حالی ارسال شدند که اوباما به 2 نامه محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور ایران توجهی نکرد. این رویکرد به جای اینکه تلاشی از جانب آمریکا برای دوستی با ایران تلقی شود در تهران تازه‌ترین تلاش آمریکا برای بازی دادن ایران در نظر گرفته شد. البته این برخورد اوباما را باید ناشی از بی‌تجربگی و بزدلی سیاسی دانست که هر دو به‌طور قطع از ویژگی‌های مهم سیاست دولت اوباما درباره ایران هستند». این 2 کارشناس آمریکایی ادامه دادند: «در عین حال اتفاق بدتر این است که اوباما مشارکت در مذاکرات هسته‌ای با ایران را اساسا راهی برای همراه ساختن شرکای بین‌المللی و مردم آمریکا درباره تحریم‌های بیشتر و در نهایت حملات نظامی به اهداف هسته‌ای ایران تلقی کرده است و ما در مه 2009 در این باره هشدار دادیم». این 2 عضو سابق آمریکایی در ادامه مقاله خود درباره این موضوع که چگونه رفتار اوباما با بیانیه تهران، اثبات‌کننده بی‌صداقتی وي است، افزودند: «با گذشت زمان این حقیقت تاسف‌آور آشکار شده است که هیچ توافقی درباره تامین سوخت رآکتور تحقیقاتی تهران برای آمریکا قابل قبول نیست». این یادداشت با اشاره به این واقعیت به پایان می‌رسد که اوباما همان راه بوش را در پیش گرفته است. لورت‌ها می‌نویسند: «دولت اوباما از روش‌هایی استفاده کرده که یادآور رویکرد دوره دولت بوش پیش از جنگ عراق برای تحت فشار گذاشتن کشورهای دیگر است. دولت اوباما تلاش کرده است از احتمال حمله اسرائیل به تاسیسات هسته‌ای ایران برای تحت فشار قرار دادن کشورهای دیگر و حمایت آنها از تحریم‌های جدید بر ضد جمهوری اسلامی استفاده کند. این سابقه به‌طور قطع پرسش‌هایی را برای دولت‌های مهم غیرغربی درباره اهداف واقعی دولت اوباما در قبال تهران به‌وجود می‌آورد و در تهران نیز این نظر ایجاد شده است که هیچ دولتی در آمریکا حتی به رهبری اوباما نمی‌تواند بپذیرد که از روی صداقت با جمهوری اسلامی درباره مساله هسته‌ای به توافق برسد».