«کلودیو لولتيتو» رئیس لاتزیو حتی پس از شکست دادن قهرمان اروپا با 3 گل هم راضی به نظر نمی‌رسد و می‌گوید: «ما کاملا بر آنها مسلط بودیم و می‌توانستیم 4 بر صفر ببریم!» البته تا پیش از آغاز فصل قطعا او یکی از بدون ادعا‌ترین مدیران باشگاهی نه در سرزمین چکمه‌ای بلکه در اروپا محسوب می‌شد اما حالا رئیس عقاب‌های رمی به هیچ‌چیز کمتر از تکرار قهرمانی سال 2000 راضی نیست، عنوانی که سپید و آسمانی‌های پایتخت ایتالیا برایش نزدیک به نیم‌قرن صبر کرده بودند و پس از ورشکستگی مالک سابق باشگاه لاتزیو به نظر می‌رسید حسرت تیفوسی‌های چلستینا (لقب لاتزیو) دوباره همانقدر طولانی شود که «ادی رجا» از راه رسید. سرمربی همیشه در سفری که معلوم نیست این همه سال در دنیای گمنامی چه می‌کرده است. حتی بعضی‌ها از حالا سرمربی صدرنشین بیشتر هفته‌های نیم‌فصل اول سریA را یک نسخه ایتالیایی از هکتور کوپر می‌دانند، گرچه این بیشتر به خاطر شباهت قیافه و کاراکتر او با تاکتیسین بازنشسته آرژانتینی است و نه سبک هجومی و آتشین مورد علاقه رجا.
خیلی‌ها وقتی لاتزیوی این فصل را می‌بینند از خود می‌پرسند چه‌طور می‌شود چنین تیم با‌کیفیتی در هیچ یک از رقابت‌های اروپایی فصل حاضر نباشد و بعد سعی می‌کنند پاسخ این پرسش خود را در تحولی که پیرمرد ایتالیایی به‌وجود آورده جست‌وجو کنند اما در همین حال و احوال ناگهان با سدی به نام «کلودیو لوتیتو» رئیس پر مدعای باشگاه مواجه می‌شوند که انگار تازه راه و رسم پدرخوانده‌های کالچو مثل برلوسکنی، موراتی یا سنسی فقيد را یاد گرفته و می‌خواهد به همه تفهیم کند «همان‌طور که رم پایان دنیاست، من هم ختم تمام راه‌هایی هستم که عقاب‌های موفق رمی در این فصل پیموده‌اند!». هفته پانزدهم سری A این جمعه زودتر از هفته‌های دیگر آغاز شد تا لاتزیو پس از یک ماه دوباره لذت لمس صدر جدول را تجربه کند، دست‌کم برای دو شب و فقط یک ماه فوتبالی با مشخص شدن فاتح اسکودتوی زمستانی فاصله داریم در حالی‌که در تمام 15 هفته گذشته خیلی‌ها می‌گفتند بابانوئل هدیه ویژه‌ای برای ادی رجا و پسرانش ندارد اما آنها همه نگاه‌ها را نسبت به خود تغییر دادند تا خودشان هم تغییر کرده باشند.
چه کسی تصورش را می‌کرد که بیانکو چلستی در المپیکوی رم اینطور به جان قهرمان اروپا و مالک 5 اسکودتوی قبلی کالچو بیفتد و تیمی را که از مورینیو به یادگار مانده اینگونه تحقیر کند و رسما نام خود را در کنار میلان به‌عنوان مدعی اصلی فصل11-2010 به ثبت برساند. می‌‌گویند رافا بنیتس سرمربی اسپانیولی نرآتزوری هیچ‌وقت از فوتبال نگاه کردن سیر نمی‌شود اما بازی جمعه‌شب المپیکو مثال نقضی است برای این ادعا چون لحظاتی از بازی واقعا اینطور احساس می‌شد که رافا می‌خواهد با رجا دست بدهد و از ورزشگاه برود و از رم و شاید حتی از میلان. طبق معمول مائورو زاراته آرژانتینی تفاوت بازی لاتزیو با حریفش بود. حریفی که فکر می‌کرد یک مدل هلندی بهتر از زاراته پشت سر پیکان هجومی‌اش دارد ولی در حقیقت تا اواخر بازی که وسلی اشنایدر همه راه‌های نفوذ را بسته دید و با یک ضربه مهلک تیر افقی دروازه لاتزیو را لرزاند هیچ‌کس او را در زمین ندید. البته تفاوت زاراته با شب‌های دیگر المپیکو به خاطر ابتکار رجا بود که این بار از جادوگر آرژانتینی‌اش در نقشی آزادتر از معمول استفاده کرد تا همه توپ‌هایی که لاتزيو به زمین نرآتزوری می‌آورد توسط او به شکلی هدفمند به حملات خطرناک تبدیل شود. همین باعث شد توقع لوتیتو بالا برود و بگوید که برد 3 بر یک کم است. او می‌گوید اگر استفانو مائوری آن توپ راحت جلوی دروازه اینتر را به گل سوم لاتزیو بدل می‌کرد شاید اتفاقی شبیه ال‌کلاسیکوی دوشنبه گذشته در ایل‌المپیکو می‌افتاد و اين بار تیم بنیتس گلباران می‌شد: «ما فوتبال فوق‌العاده‌ای بازی کردیم مثل یک تیم واحد با حرکات انفرادی ناب که تا حالا کمتر کسی دیده بود. پس مستحق برد بودیم ولی حتی بردی بزرگ‌تر. مثل 4 بر صفر!»
او بعد به تمجید از یاغی آرژانتینی تیمش می‌پردازد که همین اواخر با وي و دیگر مدیران لاتزیو درگیر شده بود: «او عملکردی غریب داشت. این بار واقعا تمام و کمال در خدمت تیم بود و ثابت کرد که با سرجو فلوکاری و ارنانس می‌توانند با هر قدرت هجومی دیگر در اروپا رقابت کنند و اگر نظر مرا درباره اسکودتو خواسته باشید باید بگویم با این مسابقه ثابت کردیم در حال حاضر مستحق‌ترین تیم برای قهرمانی هستیم به شرطی که همین روحیه، تواضع و فداکاری را حفظ کنیم».
توجیه یک شکست
رافا بنیتس، مربی اسپانیایی اینتر در صحبت‌هایی در پایان دیدار جمعه‌شب تیمش در استادیوم المپیکو که با شکست 1-3 اینتر مقابل لاتزیو همراه بود، به این نکته اشاره کرد که تیمش در غیاب میلیتو و اتوئو کار سختی را پیش رو داشت. نرآتزوری با دریافت 2گل از حریف عقب افتاد ولی در نیمه دوم توانست یکی از گل‌ها را جبران کند. البته ضربه آزاد ارنانس، پیروزی تیم میزبان را قطعی کرد. به‌رغم این شکست بنیتس از عملکرد تیمش در نیمه دوم بازی راضی بود: «من از واکنش تیمم در نیمه دوم راضی بودم. ما در نیمه دوم بهتر از نیمه اول بودیم. تلاش شاگردانم برای رسیدن به گل، تنها نکته مثبت تیم در این بازی بود ولی همه چیز بد پیش رفت. فکر کردن درباره بازی‌های تیم در جام جهاني باشگاه‌ها آسان نبود ولی تیم ما بازی خوبی را به نمایش گذاشت. البته باید این را هم یادآوری کرد که تلاش‌های تیم برای خلق فرصت در حمله کار بسیار سختی بود و در نبود اتوئو و میلیتو کار سخت‌تر هم شده بود. وقتی 2 گل از حریف عقب هستی، جبران کردن گل‌ها کار سختی است ولی در 45 دقیقه دوم واکنش خوبی داشتیم و اگر می‌توانستیم بلافاصله گل‌های خورده را جبران کنیم، شاید اوضاع برای ما بهتر می‌شد».
نمره موجی به رؤسای اینتر، میلان و یووه
لوچانو موجی، در صحبت‌هایی زبان به تمجید از تیم‌های میلان و یوونتوس گشوده ولی در عین حال از عدم سرمایه‌گذاری اینتر در فصل گذشته انتقاد کرده است. او معتقد است که یوونتوس و میلان گام در مسیر صحیحی گذاشته‌اند ولی عدم تلاش اینتر در بازار نقل و انتقالات برای این تیم گران تمام شده است.
موجی در مقاله‌ای در ستون ویژه‌اش در توتومرکاتووب به تمجید از تلاش‌های سیلویو برلوسکنی و آندره‌آ آنیلی پرداخت و نوشت: «اینتر، ماسیمو موراتی: نمره 5؛ عدم خرید در بازار نقل و انتقالات و فروش بالوتلی؛ رافا بنیتس فرد خوبی است ولی نمی‌تواند جانشین مورینیو شود.
یوونتوس، آندره‌آ آنیلی: نمره 10 از 10: بهترین رئیس سری A، به خاطر شیوه‌ای که محیط رختکن بیانکونری را تغییر داد. او سبک یوونتوس را مجددا کشف کرد. شاید یوونتوس از نظر تکنیکی در اوج نباشد ولی آنها واقعا با ارزش هستند، مدیریتی فوق‌العاده!
میلان، سیلویو برلوسکنی: نمره 9 از 10؛ این نمره‌ای است که عملکرد و نتایج را در کنار هم جمع می‌کند؛ آمدن زلاتان به رختکن این تیم، ارزش زیادی داشت، شاید آنها به یافتن جانشین مناسبی برای کلارنس سیدورف نیاز داشته باشند.